Dat is pas netwerken

Valerie liep door de drukke zaal van de netwerkborrel, haar hakken klikkend op de marmeren vloer van het chique hotel in Amsterdam. Het was een van die avonden waar ze normaal gesproken kaarten uitdeelde en beleefde smalltalk hield over haar werk in marketing, maar vanavond voelde ze zich rusteloos. Wekenlang had ze fantaseert over een man die haar kon laten zwichten, iemand die haar kon laten voelen alsof ze leefde in plaats van alleen maar te overleven. En toen zag ze hem. Harry. Hij stond aan de bar, nonchalant leunend tegen het hout, een glas whisky in zijn hand. Hij was 25, dat wist ze meteen toen ze zijn ID’je zag oplichten op zijn badge – een jonge tech-ondernemer uit Utrecht. Maar het was niet zijn leeftijd die haar deed stokken. Het was zijn lichaam. Onder zijn strakke witte overhemd spande zich een sixpack af, de contouren zichtbaar door de stof heen, en zijn mouwen waren opgerold, onthullend armen met spierballen die leken te zijn gehouwen uit marmer. Donker haar, een lichte stoppelbaard, en ogen die speelden met gevaar en lust. Valerie voelde een hitte opstijgen in haar onderbuik, een verlangen dat ze al weken onderdrukte. Ze viel er helemaal voor. Hard. Ze liep op hem af, haar rode jurk schurend langs haar dijen, en stelde zich voor met een glimlach die ze hoopte verleidelijk te laten lijken. “Harry, toch? Ik zag je pitch eerder, indrukwekkend.” Hij draaide zich om, zijn blik gleed over haar heen als een streling, en hij grijnsde. “Valerie. En jij? Wat doe jij om deze saaie avond te overleven?” Ze lachten, praatten over startups en deadlines, maar al snel werd het flirten. Haar hand raakte per ongeluk zijn arm, voelend aan die harde spieren, en hij reageerde door dichterbij te leunen, zijn adem warm tegen haar oor. “Je ogen zeggen meer dan je woorden,” mompelde hij. Ze beet op haar lip, haar hart bonzend. Dit was het. Ze wilde hem. Nu.

Na een halfuur, of was het een eeuwigheid, fluisterde ze: “Ik woon hier vlakbij. Kom je mee voor een ‘niet-officieel vervolg’?” Zijn ogen werden donkerder, en hij knikte, zijn hand al op haar onderrug, duwend, leidend. Buiten goot het, maar ze renden lachend naar haar appartement in de Jordaan, de regen kletsnat makend hun kleren. In de lift drukte ze hem tegen de spiegelwand, haar lippen op de zijne, ruw en hongerig. Hij gromde, zijn tong binnendringend, zijn handen knedend in haar billen door de natte stof van haar jurk. “Verdomme, Valerie, je weet wat je doet.”
Binnen gooide ze de deur dicht, en het was alsof een dam brak. Ze trok zijn overhemd open, knopen vliegend, en haar nagels krabden over zijn borst, voelend aan dat perfecte sixpack dat ze wekenlang in haar dromen had gekust. Harry lachte laag, een ruw geluid, en tilde haar op als was ze gewichtloos, zijn spierballen spattend onder de inspanning. Hij droeg haar naar de slaapkamer, smeet haar op het bed, niet zachtjes, nee, met een klap die haar deed hijgen van opwinding. “Je hebt me gelokt,” zei hij, zijn stem hees, terwijl hij zijn broek uittrok, zijn erectie springend, hard en dik, kloppend van verlangen. “Nu mag ik alles doen waar jij naar snakt.”

Ze knikte, hijgend, haar jurk al half uit, bh en slipje vliegend. Naakt lag ze daar, haar stevige borsten opzwellend, tepels hard. Hij klom over haar heen, zijn gewicht drukkend, dominant, en greep haar polsen vast met één hand, pinnend boven haar hoofd tegen het hoofdeinde. “Zeg het,” beval hij, zijn vrije hand knijpend in haar dij, hard genoeg om rode afdrukken te laten. “Wat wil je, Valerie? Wat heb je wekenlang gefantaseerd?” Ze kreunde, haar heupen rijdend tegen hem aan. “Neuk me. Ruig. Maak me van jou.”

Hij begon met zijn mond, bijtend in haar nek, zuigend tot er paarse plekken bloeiden, zijn tanden schrapend over haar sleutelbeen. Zijn lippen daalden af naar haar borsten, happend naar een tepel, zuigend hard terwijl hij met zijn tong cirkels draaide, zijn hand knedend de andere, pijnlijk maar zo goed. Ze schreeuwde het uit, haar rug krommend, en hij lachte tegen haar huid, zijn vingers glijdend naar beneden, ruw over haar klit wrijvend. “Zo nat al,” gromde hij, twee vingers in haar stotend, diep en snel, krommend om dat gevoelige plekje te raken dat haar deed trillen. Ze greep zijn schouders, nagels in zijn spieren gravend, en hij bewoog harder, zijn duim cirkelend op haar klit terwijl hij haar neukte met zijn hand, het bed krakend onder hun bewegingen.

Maar dat was nog niet genoeg. “Meer,” hijgde ze, en hij trok zijn vingers terug, likkend aan haar sappen als een roofdier. Hij draaide haar om, op haar buik, en tilde haar heupen op, haar kont in de lucht. Zijn hand landde met een scherpe klap op haar bil, het geluid echoënd. “Zo,” zei hij, nog een klap, harder, haar huid rood makend. Toen voelde ze hem, de kop van zijn pik duwend tegen haar ingang, glijdend in één stoot diep, vullend haar helemaal. Ze schreeuwde, de rek, de volheid, god, het was perfect. Hij greep haar heupen vast, zijn vingers blauwe plekken achterlatend, en begon te stoten, ruw en diep, zijn ballen klappend tegen haar klit bij elke stoot. “Neem het,” gromde hij, zijn hand in haar haar grijpend, trekkend haar hoofd achterover zodat ze holle rug maakte, kwetsbaar en blootgesteld.

Ze duwde terug tegen hem, ontmoetend elke stoot, haar kreunen vermengend met zijn gegrom. Hij sloeg haar weer, afwisselend billen en dijen, de pijn vermengend met genot tot ze op het randje balanceerde. “Kom voor me,” beval hij, zijn tempo versnellend, harder, dieper, zijn sixpack spattend tegen haar rug toen hij zich voorover boog, bijtend in haar schouder. Het was te veel, de beet, de klappen, de manier waarop hij haar opvulde. Ze kwam klaar, schokkend om hem heen, haar wanden knijpend, sappen druppelend over haar dijen. Hij volgde kort daarna, brullend haar naam, diep in haar spuitend, zijn lichaam trillend boven het hare.

Ze vielen neer, bezweet en hijgend, zijn armen om haar heen, nog steeds bezitterig. “Weken van verlangen?” fluisterde hij, kussend haar bezwete nek. Ze lachte zwak, haar lichaam loom en voldaan. “Maanden, eigenlijk. Maar jij… jij was het waard.” Buiten regende het nog steeds, maar binnen was het warm, plakkerig, en perfect. Voor het eerst in lange tijd voelde Valerie zich niet alleen maar gezien, maar genomen. En ze wilde meer. Heel veel meer.