Milan – de nachten die geen grenzen meer kennen

Luister?

Naarmate het jaar vorderde, begon Milan te beseffen dat hij niet meer alleen werkte. Hij werkte samen. Met mannen die net als hij de randen opzochten, die wisten hoe je iemand helemaal kon openscheuren zonder hem kapot te maken – of juist precies dát deden omdat het nodig was.

Groepsavonden werden regelmatiger. Geen anonieme feestjes, maar kleine, intense cirkels van drie, vier, soms vijf mannen die elkaar vertrouwden. Allen escorts, allemaal biseksueel of homo, allemaal met een verhaal waarom ze dit deden. En allemaal met een honger die alleen met extreme overgave gestild kon worden.

1. De loft in Oost – vier escorts, één nacht zonder rem (mei)
Ze huurden een oude industriële loft in Amsterdam-Oost. Hoge plafonds, betonvloer, een matras van twee bij drie meter in het midden, spotlights erboven. Milan arriveerde als laatste. De anderen waren er al:

Sem (de ruwe trainer uit Rotterdam)
Jonas (de ski-instructeur uit Tirol, nu in NL gestationeerd)
Raf (28, ex-model, nu fulltime escort, lang en slank met tatoeages op zijn rug)
en Tim (35, de stilste van het stel, maar degene die het diepst kon fistten)
Geen geld wisselde van eigenaar. Dit was geen werkavond. Dit was catharsis.

Ze begonnen met pijpen in een kring. Milan op zijn knieën in het midden. Vier pikken om hem heen. Ze wisselden af: diep in zijn keel duwen tot hij kokhalsde, tranen over zijn wangen liepen, slijm en voorvocht over zijn kin droop. Sem greep zijn haar, duwde tot zijn neus tegen Sems schaamhaar zat en hield hem daar tot Milans keel schokte en hij bijna moest overgeven. “Goed zo, slik het door,” gromde Sem. Milan kokhalsde hard, maar slikte, ogen rood, lichaam trillend van de inspanning.

Toen ze alle vier klaarkwamen, deden ze het niet in zijn mond. Ze spanden hem op zijn rug op het matras, benen wijd gebonden aan ringen in de vloer. Eén voor één kwamen ze over hem heen: dikke stralen over zijn borst, buik, pik, gezicht. Raf mikte expres in zijn open mond, liet het over zijn tong lopen terwijl Milan hoestte en slikte. Jonas veegde het met zijn vingers bij elkaar en duwde het terug in Milans mond. “Proef ons allemaal tegelijk.”

Milan slikte alles door, lichaam glinsterend van zweet en sperma. Hij voelde zich niet vies – hij voelde zich vol. Geclaimd.

Daarna kwam het echte deel.

Dubbel anaal eerst. Jonas en Sem tegelijk in hem. Ze gebruikten liters glijmiddel, rekten hem eerst met pluggen, toen vingers, toen hun pikken. Milan schreeuwde toen ze er allebei in gleden – de druk was immens, brandend, maar hij duwde terug, smeekte om dieper. Ze neukten hem synchroon, hard, terwijl Raf en Tim zijn tepels knepen en zijn pik aftrokken tot hij kwam zonder dat iemand hem echt raakte – alleen de wrijving van hun lichamen.

Toen ze eruit gleden, bleef Milan openstaan. Raf hurkte tussen zijn benen. “Nu echt vol.” Hij duwde zijn pik diep naar binnen en plaste – warm, eindeloos, recht in Milans darm. Milan voelde de druk opbouwen, zijn buik opzwellen, het vocht dat naar binnen gutste terwijl Raf bleef stoten. Milan kreunde laag, dierlijk, handen vastgeklampt aan de matras. Toen Raf klaar was, trok hij zich terug en liet het eruit lopen – een golf warme pis vermengd met glijmiddel over Milans ballen en kont.

Jonas deed hetzelfde. Nog meer volume. Milan voelde zichzelf overlopen, het vocht sijpelde uit hem terwijl Jonas diep bleef, draaide, druk uitoefende. Milan kwam weer, dit keer alleen van de volle, natte druk in zijn buik.

2. De schouderfist – Tim’s specialiteit (juli)
Tim was de enige die het ooit tot aan de schouder had gebracht bij iemand. Milan wist het van verhalen. Die avond in de loft, na de dubbel en de plassen, vroeg Tim zacht: “Wil je het proberen? Helemaal?”

Milan knikte, stem hees van het kokhalzen eerder. Ze legden hem op zijn rug, knieën naar zijn borst, kont omhoog. Tim begon langzaam: vier vingers, toen de duim erbij, vuist. Milan ademde diep, duwde mee. Tim draaide, duwde verder. Milan schreeuwde toen de pols naar binnen gleed – een scherpe, diepe pijn die omsloeg in extase.

Tim ging door. Onderarm. Elleboog. Milan huilde openlijk, lichaam schokkend, pik keihard en druipend. De anderen keken zwijgend toe, streelden hem, hielden zijn handen vast. Tim fluisterde: “Je bent er bijna. Ontspan nog meer.”

Toen de schouder bijna binnen was, voelde Milan iets breken – niet fysiek, maar emotioneel. Hij schreeuwde het uit, kwam keihard klaar terwijl Tims arm tot halverwege de bovenarm in hem zat. Tim bewoog nauwelijks, hield alleen stil, liet Milan voelen hoe volkomen hij bezeten was.

Toen hij langzaam terugtrok, gutste er een mengsel van glijmiddel, pis en sperma uit Milan. De anderen likten het op – van zijn kont, van de matras, van hun eigen vingen. Milan lag daar, uitgeput, trillend, maar met een vreemde glimlach. Alsof hij eindelijk iets had gevonden wat groter was dan hijzelf.

3. De nasleep – wat blijft hangen (augustus)
Na die nachten sliep Milan soms dagenlang slecht. Niet van schuld, niet van pijn (al bleef hij een week gevoelig), maar van de intensiteit die nog nagalmde. Hij voelde zich soms te groot voor zijn eigen huid.

Toch ging hij door. Niet omdat hij moest. Omdat het hem levend hield op een manier die studie, vrienden, gewone seks nooit konden evenaren.

Op een rustige avond, alleen met Étienne in Parijs, vertelde hij het voor het eerst hardop. Alles: de vier pikken in zijn keel, het sperma over zijn gezicht, de dubbele penetratie, de armen tot aan de schouder, de stralen pis diep in hem.

Étienne luisterde zonder oordeel. Streelde alleen zijn rug. “Voelde je je toen het meest jezelf?” vroeg hij zacht.

Milan dacht lang na. “Ja. En tegelijk het minst. Alsof ik verdween… en toch voor het eerst echt bestond.”

Étienne kuste zijn voorhoofd. “Dan is dat genoeg.”

En zo bleef Milan spelen op de rand – ruw, nat, vol, kokhalzend, fistend tot het uiterste. Met mannen die hetzelfde vuur in zich droegen. Vrijwillig. Altijd vrijwillig. Maar nooit meer onschuldig.