Betrapt: dubbel gestraft

Luister?

Marloes en Diederik waren al tien jaar getrouwd, een ogenschijnlijk perfect stel in hun mooie villa in een rustige buitenwijk. Diederik: een succesvolle manager bij een groot adviesbureau, was altijd de betrouwbare echtgenoot geweest: attent, liefdevol en punctueel. Marloes: een freelance grafisch ontwerper, genoot van hun leven vol etentjes, weekenduitjes en intieme avonden. Maar de laatste weken was er iets veranderd….

Het begon subtiel; Diederik kwam steeds later thuis, met excuses dat hij moest overwerken of onverwachte zakendiners met collega’s uit het buitenland. Hij was verstrooid, staarde vaak naar zijn telefoon met een afwezige glimlach, en vergat kleine dingen zoals het ophalen van de boodschappen of het buitenzetten van de vuilnis!
Marloes fronste haar wenkbrauwen toen ze opeens een nieuwe geur opmerkte: een frisse, muskusachtige aftershave die hij nooit eerder had gedragen. “Waar komt die vandaan?” had ze gevraagd, maar hij had het afgedaan door zijn schouders op te halen: “Oh, Gekregen van een collega, dacht dat het wel lekker rook.”
Marloes haar intuïtie schreeuwde dat er iets vreselijk mis was en ze begon hem stiekem in de gaten te houden. Zijn telefoongesprekken klonken stiekem fluisterend, zijn kleding leek netter dan nodig was voor kantoor, en hij douchte zich vaker ’s avonds. Ze voelde een knoop in haar maag, een mengeling van verdriet en woede: was hij vreemdgegaan? Met wie??

Op een regenachtige namiddag zat Marloes alleen in de woonkamer, nippend aan een glas rode wijn terwijl Diederik boven aan het werk was. Door de verstrooide haast was hij zijn telefoon vergeten op de salontafel en plotseling lichtte het scherm op met een binnenkomend bericht. Marloes haar hart sloeg over; ze wierp een snelle blik naar de trap en griste de telefoon van tafel. Het bericht was van ene ‘Lisa’: een collega die ze vaag kende van bedrijfsfeestjes.
“Kan niet wachten tot vanavond weer, schat. Die kus in de lift was te heet om te vergeten. Kom je bij me langs? Xx”
Marloes handen trilden van boosheid en de woede borrelde vanuit haar buik op als lava.
Ze stormde de trap op, smeet de deur van de studeerkamer open en smeet de telefoon naar hem toe: “Wat is dit, Diederik? Wie is Lisa en waarom noemt ze je ‘schat’?”
Diederik schrok op en zijn gezicht werd helemaal bleek: “Marloes, dat is… dat is een misverstand. Lisa is gewoon een collega, we werken aan een project.”
“Een project met kussen in de lift? En die smoesjes over overwerk? Die nieuwe aftershave? Je bent verstrooid, afwezig, en nu dit!” Haar stem trilde van razernij. “Je gaat vreemd, geef het toe!”
De discussie escaleerde snel. Diederik ontkende eerst, maar onder haar spervuur van vragen brak hij. “Oké, het is een affaire, niets serieus. Het spijt me Marloes, ik hou nog steeds van je.”
“Niets serieus? Je bedriegt me!” Tranen brandden in haar ogen, maar haar woede won het van haar verdriet!
“Ik ben er klaar mee” zei ze “Wacht jij maar, ik ga mijn moeder bellen!”
Diederik’s gezicht vertrok. Hij wist wat dat betekende. Zijn schoonmoeder, Helena, was een strenge tante van 62 maar nog altijd charmant met haar zilvergrijze haar, scherpe groene ogen en een figuur dat menige jongere vrouw jaloers maakte. Zijn schoonmoeder had altijd overwicht gehad in hun huwelijk, bemiddeld bij ruzies, en Diederik had geleerd dat haar ‘bemiddeling’ niet altijd zachtaardig was en een koude rilling liep over zijn rug om wat hem te wachten stond…

Binnen een uur stond Helena voor de deur, gekleed in een zwarte latex jurk die haar autoriteit goed benadrukte. Ze omhelsde Marloes stevig: “Lieverd, vertel me alles.” Marloes stortte haar hart uit, terwijl Diederik ongemakkelijk in de hoek stond en naar het tafereel keek.
Helena’s ogen leken gif te spugen: “Jij weer, hè? Ik dacht dat we dit al hadden besproken na die vorige ruzie.” Ze zuchtte theatraal: “Nou, dan maar de harde aanpak. Marloes, help me eens even.”
Voor Diederik kon protesteren grepen de twee vrouwen hem vast. Helena’s greep was verrassend sterk voor haar leeftijd. Ze sleurden hem de trap af naar de donkere, vochtige kelder; een ruimte die Marloes en Helena in het geheim hadden omgebouwd tot een privé-oase van vernedering en straffen.
De zware houten deur kraakte open, de donkere ruimte was gevuld met gedimd rood licht, een speciale tafel in het midden, en planken vol zweepjes, handboeien, touwen, vibrators en andere SM- en bondage-middelen.
“Dit is voor je eigen bestwil, Diederik,” zei Helena kalm, terwijl Marloes hem op de tafel duwde. Ze bonden zijn polsen en enkels vast met zachte, maar stevige leren boeien, hem spreidend als een offer, schaamteloos naakt en kwetsbaar klein!Diederik’s hart bonsde ,-een mix van angst en opwinding. Hij wist dat verzet zinloos was; zijn schoonmoeders overwicht was absoluut…

In de schemerige kelder van hun huis, waar de lucht hing van kleineren en straf, lag Diederik naakt en vastgebonden op een houten bank. Zijn polsen en enkels waren stevig vastgesnoerd met leren riemen, zijn lichaam kwetsbaar blootgesteld. Marloes en Helena stonden over hem heen gebogen, hun ogen fonkelend van woede. Marloes hield een zweep in haar hand, terwijl Helena een kaars aanstak en een doosje knijpers opende.
“Jij smerige bedrieger,” siste Marloes, haar stem streng en venijnig. “Denk je dat je zomaar met die slet van een collega kunt neuken zonder gevolgen? Je bent niks meer dan een waardeloze lul, een speeltje om mee te doen wat we willen.” Ze liet de zweep knallen door de lucht, het geluid echode als een waarschuwing tegen de muur.
Helena lachte spottend en haar verouderde vingers gleden over Diederiks borst. “Kijk hem liggen, Marloes; zo’n grote man op kantoor, maar hier ben je niks. Een verrader die smeekt om genade. We gaan je laten voelen hoe het is om echt gebruikt te worden.”
Ze begonnen met de zweep. Marloes zwaaide hem met precisie over zijn dijen, de leren stroken beten in zijn huid en lieten gemene, rode strepen achter. Diederik kreunde, zijn lichaam kronkelde tegen de boeien. “Au! Alsjeblieft, dames…” mompelde hij, maar zijn schoonmoeder greep zijn kin vast en spuugde zonder genade zo zijn gezicht in. “Hou je bek, hoer, Je verdient dit. Voor elke stoot die je die collega gaf, krijg je er nu tien van ons!”
Terwijl Marloes doorging met de zweepslagen, nu op zijn borst en buik, pakte Helena de kaars. Ze hield hem schuin boven zijn tepels en liet het hete vet druppelen op zijn gevoelige huid. Diederik siste van de pijn, de hitte brandde als vuur, maar zijn lul begon te verstijven van de mix van pijn en opwinding. “Zie je dat, Helena? Zelfs nu wordt hij hard, wat een gore slet!” spotte Marloes, en ze liet de zweep neerkomen op zijn ballen, licht maar pijnlijk genoeg om hem te laten jammeren.
Helena zette de kaars neer en greep een handvol knijpers. Ze plaatste ze een voor een op zijn tepels, zijn buik en zelfs op de huid van zijn scrotum. Elke knijper beet toe, een scherpe, constante pijn die hem deed hijgen en puffen.
“Voel je dat, Diederik? Dat is hoe mijn dochter zich voelt door jou: vastgeklemd, gekwetst….
Maar jij bent te zwak om het aan te kunnen hè? Een miezerig mannetje dat vreemdgaat omdat hij niet genoeg heeft aan zo’n godin als mijn dochter!”
Marloes lachte en pakte de pollepel uit de keukenla. Ze draaide hem om en sloeg hard en met snelle hand op zijn billen, het hout kletste tegen zijn vlees en liet rode afdrukken achter. “Steek je kont omhoog verrader, neem het als de bitch die je bent!” Ze sloeg ritmisch, harder en harder, terwijl Diederik kreunde en smeekte om te stoppen. Tussendoor bond Helena zijn ballen af met een zacht touw, strak genoeg om de druk op te bouwen, zijn zak zwol op en pulseerde van de spanning. “Nu kun je niet eens klaarkomen zonder onze toestemming. Je bent van ons, helemaal.”
De vernedering bouwde een tempo op. Ze noemden hem namen: “vuile hoer”, “waardeloze pikdrager”, “bedriegerslet” terwijl ze hem plaagden met hun lichamen, hun borsten wiegent vlakbij zijn gezicht, maar hij er met géén mogelijkheid kon aankomen!
Diederiks gezicht gloeide van schaamte en zijn lichaam trilde van de pijn en het verlangen.
Toen kwam het hoogtepunt: Zijn schoonmoeder ging boven zijn gezicht staan, tilde haar jurk op en hurkte neer. “Open je mond, vuilnisbak. Je hebt ons verraden, nu drink je mijn straf.” Helena ontspande zich, en een warme straal urine vulde zijn mond, zout en vernederend. Diederik sputterde maar Marloes greep zijn neus vast, kneep er hard in en dwong hem te slikken. “Drink het op, slet. Elke druppel. Dat is wat je verdient voor je ontrouw. Slik het door als een brave jongen, of we beginnen helemaal opnieuw!”
Hij gehoorzaamde, slikte de ranzige urine met tranen in zijn ogen, de smaak vulde hem met een diepe, erotische onderwerping.

De vrouwen lachten triomfantelijk en gaven elkaar een high-five terwijl ze hem daar lieten liggen: gebroken en gebruikt. “Goed zo” fluisterde Marloes;”Nu weet je wie de baas is”…..