Wanneer doen we het nog een keer

Luister?

“He Karin, wanneer denk jij dat Alex wat klaar heeft dat ik kan passen ?” “Ik heb eigenlijk geen idee hoe snel Alex dat kan. Het zijn toch net iets andere maten. Maar anders rijden jullie toch even mee naar hun. Kunnen jullie gelijk even de schuur komen bewonderen.” “Dat is misschien wel leuk.” “Hebben jullie dat gehoord kerels, wij gaan even mee naar Alex en Max.” Er kwam geen reactie. “Hallo, zijn jullie daar nog.” “Ja, ja, rustig maar, wij moeten ook wel eens iets bespreken.” “Hebben ze wat van vrouwen te klagen, mannen hebben er ook een handje van. Nou kom op dan, anders duurt het nog de hele ochtend.” We ging op weg en door hier en daar wat binnen weggetjes te nemen waren we er in een klein kwartiertje. “He hallo Angela, Peter, komen jullie ook even langs ?” “Alex, Angela is een beetje nieuwsgierig naar je vorderingen.” Fluisterde Karin. “O, is dat het. Nou, gaan we dadelijk even kijken. Hi Paul, jij mocht ook mee ?” “Ja, Karin vond het goed.” Grinnikte ik. “He Peter, heb jij al naar het weer gekeken ?” Vroeg ik. “Ja, dat ziet er voor mij goed uit.” We kregen koffie. “Zullen we even gaan passen Angela nu de koffie toch op is.” “Ik kan niet wachten Alex. Ben echt heel benieuwd.” “Bedenkt wel dat hij nog niet af is he. Er zit nog wat werk aan.” “Ja, snap ik maar ik moet hem gewoon even zien, even voelen.” “Kijk dit is hem voor jou. Ik heb hem iets krapper gemaakt en heb ook een korte rits erin gezet. Eerst even je armen goed er doorheen. Zo, dat valt al niet tegen. Op je rug zit hij ook goed nu even de adem inhouden. Ik maak hem wel even onder je borsten vast. Kan je ze even optillen Angela ? Ja, prima zo. En nou moet jij nog die rits naar boven trekken. Rustig, niet teveel sjorren, hij moet gewoon makkelijk dicht kunnen.” Even later wat het zover, Angela keek stralend de dames aan. “En, Karin ? Staat hij goed ?” “Kijk maar even in de spiegel.” Het werd doodstil. “Wat is dat mooi, zo geweldig mooi, zo prachtig, zo strak.” Fluisterde Angela. Ze pakte Alex beet. “Geweldig wat mooi, dat jij dat allemaal kan.” “Ja, en je borsten passen er ook mooi in Angela.” “Wat zal Peet zeggen als hij dit ziet. Die gaat helemaal uit zijn dak.” “Maar nog even wachten he, nog een paar uurtjes werk en dan mag je hem mee naar huis nemen.” “Okay, dan wacht ik daar nog even op.” De dames liepen weer terug naar beneden. “Hi Angela, zullen we even een rondje gaan lopen ? Het weer ziet er nu goed uit.” “Rondje lopen ? Ben jij ziek ?” “Kom, gaan we even buiten kijken.” “Nou goed dan, maar wel uitkijken want ik heb mijn goede kleren aan.” “Valt wel mee toch. Kom.” Hand in hand liepen Angela en Peter richting de schuur. “Als ik die lucht zo zie Peet, moeten we zo weer omkeren.” “Drijft wel over. Kom.” Tien minuten later vielen de eerste druppels. “Ik zei het toch, als we niet uitkijken komen we helemaal verzopen terug.” “Verderop is een mogelijkheid om te schuilen, lopen we daar even heen. Kom mee.” “Gatver, ik ben er nu al ziek van.” “Zo, hier onder het afdakje is het droog. Even rustig afwachten. Kijk misschien kunnen we nog wel naar binnen. Even kijken. De deur was open en Peter stapte naar binnen en trok Angela mee.

“Zo, wat een stank. Wat zou hier gebeuren ?” “Nou, en het is behoorlijk donker hier.” Peter trok Angela zachtjes naar zich toe en begon lekker te zoenen. “Wat is dit nu weer ?” Peter ging gewoon door en duwde lekker op haar borsten. “Wat doe je nou ?” Weer ging Peter verder en pakte haar nu stevig in haar borsten. “Doe dat nog eens. En nog eens. En nog eens.” Peter liet zijn hand zakken en ging op zoek naar haar gleuf. “Ik ga mij niet uitkleden hoor Peet.” “Hoeft ook niet.” “Niet ?” “Nee, ik heb je gleuf toch al gevonden.” “Dat is wel duidelijk ja.” “En als ik dit doe.” Angela hiel haar adem in. “Dat zit ik in je. En dan trek ik je zachtjes naar mij toe, en dan zit hij lekker helemaal in je.” “Peet, wat is dit allemaal, zo ken ik je helemaal niet.” “Zou jij wat voor mij willen doen ?” “Wat ?” “Zou jij even je haar los willen maken. Ik kan het bijna niet zien maar het hangt nu mooi naar beneden.” “Peet, peet, wat lief allemaal van je. Blijf je nog wel even bij mij binnen ?” “Als jij dat goed vind.” “Voelt wel apart aan zo in deze ruimte. Maar het stinkt nog wel.” “Ga eens even bewegen Angela, dan kan je even lekker knallen.” “Ik weet niet of dat hier gaat lukken.” “Kom, even proberen. Rustig heen en weer.” Peter begon weer lekker te duwen tegen haar borsten aan. “Lekker zo.” Angela ontspande en kwam heerlijk. “Dit is wel even lekker zo Peet.” Ze gaf hem een lekkere zoen. “Buiten is het nog steeds een beetje nat maar ik denk dat we het er toch maar op moeten wagen.” “Het is niet anders. Die kleding droogt wel weer.” Ze liepen naar buiten en bleven onder het afdakje staan. “Zullen we maar Peet ?” “Even wachten nog.” Hij pakte een emmertje water wat naast hem stond en gooide het leeg tegen Angela. “Wat doe je nou eikel ? Het water loopt er gewoon af. Nou maakt die regen ook niks meer uit.” Peter pakte Angela beet. “Zo kan ik goed zien waar je borsten zitten.” “Wist je dat niet meer dan ?” Hij begon weer te zoenen en begon haar klitje te masseren. Schokkend viel ze later tegen hem aan. “Zo Peet, had je dit nog bewaard ?” “Hoever is het nog naar het huis terug ?” “Geen idee, ik denk 200 meter.” “Tijdens die 200 meter neem ik je nog 2 keer.” “2 keer maar ?” “2 keer” “Wat ontzettend geil Peet. Laten we dan maar gauw gaan.” Ze pakte zijn hand en samen liepen ze richting het bos. “Rustig lopen Peet, rustig, we hebben toch geen haast.” “Ja maar het regent wel Angela.” “Niet zeuren Peet. Komt allemaal goed. Ik heb alvast mijn ondergoed uitgedaan. Dan kan je dadelijk nog even aan de slag.” Bij een stapel boomstammen stopten ze. “Hier ?” “Ze je handen maar even op die stammetjes.” Angela liep er gelijk op af. “En nu ?” “Nu til ik je rok op, die echt klets en klets nat is.” “Ja, dat wel.” “En dan kom ik lekker in je.” “Kom dan Peet. Ik sta voor je klaar.” Na 10 minuten liepen ze verder. “En wanneer neem je mij nog een keer ?” “Even wachten meisje, even geduld.” Aan de rand van het bos dicht bij het huis, zetten Peter Angela tegen een boom en drukte hij zijn pik tussen haar dijen. “Weet je, bij ons thuis he, achter. Daar lopen ook allemaal van die wandelpaden met van die gekleurde paaltjes.” “Ja, en ?” “Nou, misschien is het daar wel eens erg rustig en kunnen we daar een stukje gaan wandelen.” “O, op die manier. Nou dan moet je dat mij eens een keer laten zien.” “Morgen ?” “Morgen wordt er regen voorspeld.” “Dan is het waarschijnlijk heeeel er rustig. En een beetje regen is toch niet zo erg.” Giechelde ze. Peter gaf nog een lekkere zoen. “We moeten verder.” “Ja, wel jammer.” “He kijk, daar komen Angela en Peter, snel jongens handdoeken pakken.” Schreeuwde Karin. “Wat hebben jullie een pech zeg met dat weer. Kom gauw binnen.” “Ja, en het was er ineens he, die regen.“ Gaf Peter aan. “Zo maar ineens een enorme plensbui.

Gelukkig konden we nog wat schuilen in een een of ander gek hutje maar ja daar wil je ook niet blijven.” “En het stonk daar. Echt vreselijk. Dus ik zijn op een gegeven moment tegen Peet, ik weet niet wat jij doet, maar ik ga lopen.” “Ja, ik zei nog wacht nog even maar nee hoor, zij moest weer zo nodig.” “Ja, dag, ik was al helemaal nat dus dat maakte ook niks meer uit.” “Pak even een handdoek Angela, dan wordt je even warm.” “Bedankt Alex. Ja met al dat water krijg je het wel fris. Maar, wij gaan zo, want thuis hebben we droge kleren. Ga je mee Peet ?” “Ik ga mee.” “Ik loop wel even mee.” Zei Karin. “Kan ik de paraplu vasthouden.” Bij de auto hield Karin Angela even aan. “Jij had toch ondergoed aan toen jullie hier kwamen ?” “Ik denk dat het nog boven ligt, toen we aan het passen waren.” “O, dat zou natuurlijk kunnen. Je ziet er goed uit Angela. Die wandeling heeft je goed gedaan.” “Ja, ik heb al tegen Peet gezegd dat we veel meer moeten gaan wandelen. Er zijn genoeg mogelijkheden in de buurt. Doei.” Karin kwam terug naar binnen. “Zo’n frisse wandeling heeft hun goed gedaan.” Ik trok Karin tegen mij aan en duwde mijn hand op haar borst. “Zullen wij ook zo naar huis gaan ?” “Ik denk het wel. Dan hebben wij ook nog even tijd voor ons zelf. Beetje doorrijden zou dan wel leuk zijn.” “Met de auto of thuis.” Ze keek mij aan. “Kom, ik wil naar huis. Ik krijg een beetje last van die BH. Hij knelt een beetje. Ik heb het idee dat dat bij Angela ook was. Ze droeg helemaal geen ondergoed.” “Niet op gelet.” We liepen de kamer weer in en zagen net dat Max al begonnen was om Alex nog een leuke middag te bezorgen. “Gaan jullie ook naar huis ?” Vroeg Alex. “Ja, dan hebben jullie het huis weer voor jullie alleen.” Alex keek naar Max. “Ik krijg steeds meer het gevoel dat dat niet meer uitmaakt. Als wij willen spelen, dan we gewoon beginnen.” “Zo is het.” “Bedankt weer voor de gezelligheid. En Alex, rustig aan he. Denk ook aan jezelf met al dat leer.” “Ja, dat komt wel goed. Ik heb inmiddels ook voor mijzelf een ontwerp gemaakt en leer uitgezocht. We spannend om bij jezelf de maten op te meter.” “Ik kan je natuurlijk altijd even helpen Alex.” Zei Max. “Ik zou beste wel eens willen weten wat jouw maten eigenlijk zijn.” “Gaan we dadelijk even naar kijken. Goed ?” Max pakte Alex lekker bij haar borsten. “Zijn wel hele mooie maten.” “Wij appen Karin, goede reis en rij rustig he. Hier gebeuren rare ongelukken.” “Doei Alex, Max. Even de tijd nemen voor de juiste maten he. Anders past dadelijk die leren top niet bij haar.” “Ja, dat gaat best wat tijd kosten vrees ik.”