Spuitende overgave

Zij lag open voor mij als een verborgen bron in de zachte duisternis van de kamer. Haar benen wijdgespreid over de rommelige lakens, haar adem al licht trillend van verwachting terwijl haar ogen half gesloten naar mij opkeken en haar lippen licht geopend bleven.
“Kom dichterbij…” fluisterde ze hees, “ik wil je voelen… overal.”

Mijn handen gleden over haar huid als warme regen, van de volle ronding van haar borsten naar de zachte holte van haar buik en verder omlaag, naar de warme, reeds vochtige vallei tussen haar dijen.
“Mmmh… ja… precies daar,” kreunde ze zacht toen mijn lippen haar clitoris vonden, en haar heupen kwamen al licht omhoog.
Ik kuste haar langzaam en diep, mijn tong die zachte, trage cirkels trok over haar meest gevoelige plek terwijl mijn vingers één voor één naar binnen gleden.

“Oh god… ja… dieper,” hijgde ze, haar stem gebroken van genot. “Voel je hoe nat ik al ben voor je?”
“Ik voel het,” mompelde ik tegen haar natte huid, “je bent zo warm… zo open.”
Haar binnenste spieren trokken zich samen om mijn vingers en zij liet een lang, bevend “aaaah…” horen toen ik de plek vond die haar hele lichaam deed trillen.
De eerste golven kwamen zacht, een warme deining die door haar heen trok.
“Mmmmh… het bouwt zichop… ik voel het al,” kreunde ze, haar nagels groevend in de lakens. “Niet stoppen… alsjeblieft niet stoppen…”
Haar adem werd sneller, haar rug holde zich, en ik duwde dieper, met meer zekerheid.
“Ja… zo… precies zo,” snikte ze, “ik ga… ik ga komen… oh fuck…”
En toen barstte het los.
Een heldere, krachtige straal spoot omhoog tegen mijn mond en over mijn kin terwijl zij luid uitschreeuwde:
“Aaaah aaa…ik spuit… ik spuit voor je!”

Haar lichaam trok samen in lange, golfachtige rillingen en zij bleef spuiten, sterker en langer, terwijl ze tussen de golven door bleef kreunen:
“Nog… nog meer… het stopt niet… oh god, het is zo veel…”
Ik hield haar open en dronk van haar, en fluisterde tegen haar natte huid:
“Dat is het… laat het allemaal komen… geef het me.”
Zij snikte van pure overgave, haar stem rauw en gebroken:
“Ik kan niet meer… ik spuit zo hard… voel je het? Voel je hoe nat ik voor je ben”

Toen de eerste storm eindelijk wat rustiger werd, lag zij te trillen, nog nadruppelend, en keek me aan met ogen vol wonder en honger.
“Nog eens,” fluisterde ze hijgend, “ik wil het opnieuw… maak me weer zo vol… laat me weer spuiten.”
Ik glimlachte en liet mijn vingers opnieuw in haar glijden, langzamer, dieper.
“Mmmh… ja… langzaam… zo voelt het nog beter,” kreunde ze, haar heupen alweer dwingend omhoog duwend.
Wederom bouwde de spanning zich op en voelde zij de druk in haar binnenste opbouwen.
“Het komt… het komt alweer… ik voel de druk… ohhh…”
En opnieuw barstte de fontein open, nog heviger, terwijl zij luid en ongeremd uitriep:
“Jaaa…ik spuit weer! neem het..drink me leeg!”
Haar lichaam schokte onder mij, haar stem brak in lange, wellustige kreunen die de kamer vulden, en ik bleef in haar tot de laatste druppels van haar dijen gleden.

Toen zij eindelijk zuchtte, uitgeput en glanzend van haar eigen regen, trok ik haar tegen mij aan.
“Je was zo mooi,” fluisterde ik tegen haar lippen, “zo vrij… zo overgegeven.”
Zij lachte zacht, nog nahijgend, en fluisterde terug:
“Jij maakt me zo nat… jij laat me stromen tot er niets meer over is. Doe het maar vaker hoor, ik wil wel meer voelen hoe ik voor je spuit.”

En in de stilte die volgde hoorden we nog het zachte nadruppelen van de kunst die wij samen hadden gemaakt: de kunst van water en lust, van geven en ontvangen, van een lichaam dat zingt en kreunt in de taal van pure overstroming.