Wintertijd

Hij was altijd al een beetje een sulletje geweest, die stille man van de boekhouding die in zijn oude Volvo reed alsof hij bang was dat de auto hem zou verraden als hij te hard optrok. Maandagochtend stond hij op zoals altijd, precies om zes uur volgens zijn wekker, zonder erbij na te denken dat de wintertijd al was ingegaan en dat de klok eigenlijk een uur terug had gemoeten. Hij waste zich, trok zijn vertrouwde grijze pak aan, at haastig een boterham met kaas en stapte in de oude Volvo die altijd naar natte jassen en oude papieren rook.
De straten waren nog donker en stil, de lichten van de stad nog half uit, en toen hij bij het kantoorgebouw aankwam was hij verbaasd dat alleen op de tweede verdieping nog een paar lampen brandden.
Hij liep naar binnen, de sleutel van de nachtwacht in zijn hand, en voelde hoe de stilte van het gebouw hem omhulde. Geen gerinkel van koffiezetapparaten, geen stemmen, geen gehaaste voetstappen. Alleen het zachte zoemen van de liften en ergens ver weg het geluid van een stofzuiger. Op zijn werkplek aangekomen keek hij om zich heen: de bureau’s leeg, de stoelen nog netjes aangeschoven, de computers uit. Alleen zij was er: de schoonmaakster.

Ze heette Mira, al had hij haar naam nooit hardop uitgesproken. Hij had haar vaak gezien in de late namiddag, wanneer de meeste collega’s al weg waren, en stiekem had hij altijd gekeken hoe haar lichaam bewoog onder de blauwe overall, hoe haar volle borsten de stof licht optilden wanneer ze bukte, hoe haar ronde kont de stofzuiger achter zich aan sleepte. Maar hij was een sul, een man die bij het eerste flirtende blikje al rood werd en iets stoms mompelde over de boekhouding. Nu stond ze daar, alleen, met de stofzuiger in haar hand, en keek ze hem aan met een glimlach die te ondeugend was voor zo vroeg in de ochtend.

“Je bent vroeg,” zei ze, en haar stem was laag en warm. “Of juist heel laat. Wintertijd, weet je nog?”
Hij bloosde meteen, voelde de hitte in zijn wangen en mompelde iets over de klok en de Volvo. Mira lachte zacht, kwam dichterbij en leunde met haar heup tegen de rand van zijn bureau.
“Of ben je hier om te helpen met stofzuigen?” vroeg ze, en haar ogen glinsterden. “Want ik kan wel wat hulp gebruiken… vooral met het zuigen.”
Het woord hing tussen hen in, zwaar en spottend. Hij slikte, wilde iets terugzeggen, maar ze was al bezig. Ze boog zich voorover, liet de slang van de stofzuiger onder zijn bureau glijden en keek hem van onderaf aan terwijl ze de motor aanzette. Het zachte zoemen vulde de stilte.

“Kom eens dichterbij,” fluisterde ze. “Laat me even kijken of alles schoon is onder jouw bureau.”
Hij deed een paar stappen, onzeker, en voelde hoe ze haar hand op zijn dij legde, precies waar de stof van zijn pantalon strak over zijn dijbeen zat. Haar vingers gleden omhoog, vonden de rits, en zonder haast trok ze hem open. Zijn lul, die al half hard was van pure nervositeit en de geur van haar parfum gemengd met schoonmaakmiddel, kwam tevoorschijn. Mira glimlachte, keek ernaar alsof ze iets lekkers had gevonden, en bracht de mond van de stofzuigerslang dichterbij.
Het zachte zuigen raakte eerst alleen de huid van zijn ballen, een warme, trekkende sensatie die hem deed hijgen. Toen liet ze de slang langzaam omhoog glijden, tot de opening de eikel omvatte. De zuigkracht was perfect afgesteld: niet te hard, niet te zacht, net genoeg om zijn lul verder te laten zwellen tot hij strak en kloppend in de rubberen mond lag. Mira bewoog de slang op en neer, alsof ze hem neukte met de machine, terwijl haar andere hand zijn ballen masseerde.
“Voel je dat?” fluisterde ze. “Hij zuigt je helemaal leeg als je niet uitkijkt… of juist niet.”
Hij kon alleen maar kreunen. Zijn handen grepen de rand van het bureau terwijl zij de slang dieper liet glijden, tot de warme rubberen lippen om zijn schacht sloten en het zuigen hem bijna tot een orgasme bracht. Toen stopte ze plots, zette de stofzuiger uit en liet de slang vallen.

In plaats daarvan zakte ze op haar knieën, nam zijn natte, kloppende lul in haar mond en begon te zuigen alsof ze al dagen had gewacht. Haar lippen sloten strak om hem heen, haar tong draaide om de eikel, likte de spleet, en ze zoog diep, tot haar keel zich om hem heen spande. Speeksel droop langs zijn schacht terwijl ze haar hoofd op en neer bewoog, soms langzaam en diep, soms snel en gulzig, met harde zuigende geluiden die door het lege kantoor echoden.
Hij keek naar beneden, zag hoe haar volle lippen om zijn lul sloten, hoe haar borsten in de overall deinden, en voelde hoe ze een hand tussen haar eigen benen bracht. Ze trok de rits van haar overall open, liet haar blote borsten vrij en wreef over haar natte kut terwijl ze hem bleef zuigen.
“Neuk me,” hijgde ze toen ze even losliet, haar stem rauw van het pijpen. “Hier, op je bureau. Ik wil je diep in me voelen.”

Hij tilde haar op, zette haar met haar kont op de rand van het bureau en trok de overall verder open. Haar kut was glad en open, de schaamlippen glanzend van nattigheid. Hij duwde zijn lul tussen die lippen, voelde hoe warm en strak ze hem omvatte, en begon te stoten. Eerst voorzichtig, toen harder, dieper, tot het geluid van huid op huid door de stilte klonk. Mira kermde, wikkelde haar benen om zijn middel en trok hem nog dieper in zich.
“Harder,” snakte ze.
Hij deed wat ze vroeg. Zijn handen grepen in haar heupen, zijn lul gleed eruit tot alleen de eikel nog in haar zat en ramde er dan met kracht weer in, tot zijn ballen tegen haar kont klapten.

Ze kwam als eerst, haar kut die samentrok om hem heen in warme, natte golven, en het gevoel was te veel. Hij stootte nog een paar keer diep en kwam hard, zijn zaad spuitend diep in haar terwijl hij haar naam kreunde.
Nog lang bleven ze zo samengesmolten, hij in haar, zij met haar gezicht tegen zijn borst, hijgend in de stilte van het lege kantoor. Buiten begon de stad langzaam te ontwaken, maar hier, op de tweede verdieping, was de wintertijd even vergeten….