Een geile zakenreis

Luister?

Het is bijna vijf uur als ik op de klok kijk. Eindelijk! Bijna kan ik naar huis. Het was weer een pittige werkdag. Een dag waarin er weer meer moest gebeuren dan eigenlijk haalbaar. En toch lukte het me weer. Ik vraag me iedere keer weer af hoe ik dat voor elkaar krijg. Ik kijk nog een keer mijn e-mails door wanneer mijn baas me bij me roept. “Ohnee”, denk ik. “Dit gaat vast weer overwerken worden..” Ik sta met enige tegenzin op en loop naar haar kantoor. Meteen valt ze met de deur in huis. Zonder me aan te kijken en al fietsend achter haar computer, zegt ze me dat ik morgen niet hoef te komen. Ik word verwacht op Schiphol. Mijn vlucht naar New York zal al om elf uur vanavond vertrekken. Ik moet zorgen dat ik erop tijd ben. “Ohja. Jij moet gaan, want Arnout is ziek en er is niemand anders”. Dan wuift ze dat ik mag vertrekken. Ik wil van alles vragen, maar ze is al weer in gesprek met iemand via haar headset. En ik weet dat het geen enkele zin heeft te wachten om meer vragen te stellen. Ik besluit dat ik Arnout maar ga bellen op weg naar huis.

Een paar uur later sta ik al op Schiphol. Mooi op tijd om in te checken. Ik kijk om me heen. Er zijn niet heel veel mensen meer. Ik vlieg niet heel vaak, maar altijd als ik op Schiphol ben is het er erg druk. Ik ben wel blij dat het nu rustig is. Ik houd niet zo van grote menigtes en druktes. Met mijn ticket in mijn hand en mijn koffer rollend achter me aan zoek ik een plekje in de lounge. Dat heeft mijn baas dan wel weer goed geregeld: ik hoef niet economy te vliegen en in een drukke hal te wachten. Ik bestel een kop muntthee met een schuimgebakje erbij. Ik heb besloten dat ik het er ook maar van ga nemen. Ik zal ieder moment dat ik kan, pakken om te genieten van de reis. Ik kijk eens om mee heen wie er nog meer mogelijk op weg zijn naar New York en probeer te bedenken met welke reden dat dan kan zijn. Ik zie een kleine kale man verderop zitten. Een net te klein zwart pak aan met zwarte das en glimmende zwarte puntschoenen. Hij ziet er niet gelukkig uit. Vast op weg voor een of ander financieel probleem. Aan de andere kant zit een groepje mannen luid pratend en lachend aan het bier. Dat lijkt me meer een vrijgezellenfeest. Die zullen vast zich erg gaan uitleven in de vele cafés en discotheken. Ik hoop niet dat ik bij hen in de buurt hoef te zijn. Dan komt er een man binnen in een vlotte spijkerbroek, netten gympen en vrolijk overhemd. Hij kijkt even om zich heen en onze blikken kruizen elkaar. Hij gaat een paar stoelen verderop zitten.

Mijn thee is op wanneer het signaal klinkt om te mogen boarden. Het groepje mannen blijft zitten gelukkig. Ik loop naar de deur wanneer de kleine kalende man me de pas afsnijdt en voor mij uit door de deur gaat. De deur valt voor mijn neus weer dicht. Ik sta er verbluft naar te kijken. Maar dan is er die man ineens. Hij kijkt me aan met vriendelijke ogen, geeft een knikje en houdt de deur voor me open. Het duurt even, maar dan glimlach ik terug en loop langs hem heen. Ik ruik een heerlijk luchtje, maar schud mijn hoofd. Dit genieten was ik niet van plan!

Ik loop naar de gate en kan meteen aan boord. De sterwardess brengt me naar mijn stoel. Die is bij het raam. Dat is fijn. Naast mij zijn nog twee stoelen leeg. Ik hoop stiekem dat dit zo zal blijven. Maar niet veel later wordt er toch iemand gebracht door de stewardess. Het is die leuke man. Hij gaat zitten, met de stoel tussen ons in vrijhoudend. We kijken elkaar aan. “Nou dat is toch ook gezellig!”, zegt de man met een vrolijke lach. Ik kan niet anders dan het met hem eens zijn. Deze man mag hier wel komen zitten. Hij blijkt Dennis te heten en op weg naar hetzelfde congres als ik. “Kom je naast me zitten?”, vraag ik hem. En meteen staat hij op om een stoel dichterbij te komen zitten. “Wel zo gezellig!”, zeg ik met een glimlach. Hij knipoogt.

En dan vertrekt het vliegtuig. Een welkomstpraatje met de uitleg voor de noodsituaties natuurlijk. Ik luister niet. Ik ben nerveus voor het vliegen, maar ook totaal afgeleid door Dennis. Ik voel hoe het vliegtuig steeds meer vaart maakt en hoe de neus omhoog komt. Mijn hand knijpt de stoelleuning bijna aan gruzelementen. Jij ziet dat en legt je hand op de mijne. Ik word meteen rustiger. Eenmaal op goede hoogte kan ik weer ontspannen. Maar jij laat mijn hand nog niet los. We zitten zo een poosje samen. Dan komt de stewardess langs met een dekentje. Jij pakt beide dekens aan en geeft er eentje aan mij. Ik glimlach naar je terwijl je hand de mijne raakt.
Ik probeer mijn stoel achterover te krijgen, maar dat lukt me niet goed. Jij draait je naar me toe, buigt over me heen en drukt op de knop zodat de stoel geleidelijk naar achteren zakt. Je gezicht is dichtbij het mijne. Ik houd mijn adem even in, want jeetje…Ik voel mijn wangen rood kleuren en mijn hart bonzen. Je glimlacht breed naar me en hebt totaal geen haast om weer rechtop te gaan zitten in je eigen stoel. En ik vind dat helemaal niet erg. “Lig je zo goed denk je?”, vraag je me. Ik knik, maar jij blijft nog steeds over me heen hangen. Dan schud je even licht je hoofd en gaat weer in je eigen stoel zitten. “Sorry”, zeg je. “Dat was misschien wat te vrijpostig van me…” Ik kijk hem aan. Ik vond het vrijpostig. Ja. Maar ik zou willen dat hij niet weer rechtop was gaan zitten. Maar kan ik hem dat zeggen?
En in plaats van iets te zeggen, kom ik rechtop zitten en draai me naar hem toe. Ik kijk hem recht aan en buig me naar hem toe. Ik twijfel even, maar geef hem dan een kus op zijn wang. En fluister in zijn oor dat het helemaal oké was wat hij deed. Ik ga terug naar mijn stoel en doe de deken weer over me heen. Ik kijk even opzij. Hij zit daar enigszins verbaasd in zijn stoel. Dan laat hij zijn stoel ook achterover zakken tot op gelijke hoogte met mijn stoel. Hij kijkt opzij. Onze blikken raken elkaar.
Onder de dekens vinden onze handen elkaar. Onze vingers lijken een dans uit te voeren. En terwijl we elkaar aan blijven kijken, neem je mijn hand mee. Ik voel hoe groot de bobbel is in je jeans. Je maakt je riem en knopen van je broek los. Hierdoor ontstaat er genoeg ruimte voor mijn vingers om je te voelen. Je sluit je ogen en zucht diep. Langzaam maar stevig wrijf ik mijn hand heen en weer.
Ik bijt op mijn lip en kijk met plezier naar hoe jij geniet. Mijn vingers vinden een weg onder het elastiek door van je boxer. Ik voel hoe zacht en warm je huid is. Ik neem je harde lul in mijn hand en beweeg de huid over je eikel en terug. Wauw. Ik ben verbaasd over mezelf. Vanmiddag verlangde ik ernaar om naar mijn huis te gaan en te slapen. Maar in plaats daarvan werd ik met tegenzin naar New York gestuurd voor een congres. En nu dit! Ik ben zo blij dat ik ben gegaan! Ik kom uit mijn stoel en sla je deken een beetje opzij.
Ik bekijk wat ik zie en wat ik zie bevalt me erg goed! Ik buig voorover en zoen je naakte huid. Mijn tong streelt over je ballen en over je pik. Dan neem ik hem zachtjes in mijn mond en zuig. Je doet je best om geen geluid te maken. Je ademhaling is zwaar van verlangen. Je pik verdwijnt tot diep in mijn mond. Mijn hand om je ballen. Jouw hand pakt mijn haar dat ik in een paardenstaart draag. Je volgt mijn bewegingen.
Het wordt je teveel. Je dwingt me te stoppen doordat je rechtop komt zitten en met twee handen mijn gezicht pakt. “Stop. Je bent te lekker bezig. Ik wil nog niet klaarkomen”, fluister je me toe. Maar je kan het niet meer tegen houden. Met een kreun spuit je sperma uit je lul. Te laat om te stoppen. Maar spijt heb je niet. Gelukkig. Ik ook niet. Ik pak een doekje uit mijn handtas om de meeste sperma op te ruimen. Daarna loop je toch maar even naar de wc. Ik trek het dekentje over me heen en wacht tot je terugkomt.

Er gaan tal van gedachtes en fantasieën door mijn hoofd. Ik vraag me af of er meer zou kunnen gebeuren. Ik zou het wel willen. Maar ik weet niet of ik dat wel zou durven. Ik fantaseer over hoe zijn handen over mijn lijf strelen. Hoe zijn vingers door mijn haren gaan en mijn naakte huid kriebelen. Hoe zijn lippen me zoenen. Hoe zijn warme adem voelt en me laat glimlachen. Mijn fantasie droomt er op los. Tot ik me afvraag in hoeverre het wel fantasie is. Voel ik nu echt zijn hand op mijn been? Zijn hand voelt warm en zacht. Hij streelt mijn bovenbeen. Ik voel zijn adem in mijn hals. Zijn neus strijkt langs mijn wang. Zijn hand wrijft over mijn slip. Ik voel mijn ademhaling veranderen.
Wanneer ik mijn ogen opendoe, zie ik dat Dennis heel dichtbij is. “Goedemorgen lekker ding”, zegt hij zacht terwijl hij me aankijkt. Goedemorgen? Ik ben verward. “Ja lieverd, je was in slaap gevallen. Je was aan het dromen. Had je een mooie droom?” Euh… Ik weet niet meer wat fantasie, droom of werkelijkheid is. Maar tijd om hierbij stil te staan is er niet. Zijn hand wrijft over mijn slip en ik voel hoe nat die is. Zijn hand gaat mijn slip in en zijn vingers verdwijnen tussen mijn lippen en glijden zo naar binnen. Ik geef een kreun van genot. En schrik er zelf van. Gauw sla ik een hand voor mijn mond en kijk Dennis geschrokken aan. Hij glimlacht. Ik haal mijn hand weg en zoen hem. Onze tongen draaien om elkaar heen en zoeken hun weg in elkaars mond. Jemig! Deze man weet wat lekker zoenen is! En dan zijn vingers! Ik kan niet stil liggen in de stoel. Ik kronkel alle kanten op voor zover als dat mogelijk is. Hij pakt me stevig vast. Zijn vingers zijn vaardig. En dan ineens kijk ik hem met grote ogen aan. “Ik….ik…” “Laat je maar gaan. Het mag wel.” En voor ik het weet kom ik zo ontzettend lekker klaar!
Dan klinkt de stem van het vliegtuigpersoneel door de speakers. We zullen over enkele ogenblikken landen op New York. We worden vriendelijk verzocht de stoelen rechtop te zetten en de gordels vast te maken. Ik kijk naar Dennis. Hij kijkt me recht aan met vrolijke ogen en een heerlijke lach. “Welkom terug in de wereld schat! We zijn er.” Ik kleed me weer netjes aan en kijk even uit het raampje. “Waar verblijf jij eigenlijk tijdens het congres? Heb je een hotel in de buurt?”, vraag ik hem. Ik merk dat ik stiekem hoop dat hij in hetzelfde hotel verblijft als ik…..