Sexwerker – homo

Luister?

Jongens op de App

Sinds de QR-codes overal hingen en de app steeds meer downloads kreeg, veranderde het soort berichten dat Elena ontving. Naast de gebruikelijke “Ben je vanavond vrij?” en “Wat zijn je tarieven voor anaal?” begonnen er ook andere berichten binnen te komen. Eerst één, toen twee, toen bijna elke week een paar.

Ze kwamen meestal laat op de avond, van jonge nummers, vaak met een profielfoto die niets liet zien of een anoniem silhouet.

**Bericht 1 – 02:14 uur**
“Hoi Elena… ik zag je sticker in het studentenhuis-toilet. Ik ben 21, denk dat ik gay ben maar ik weet het niet zeker. Ik heb nog nooit iets met een jongen gedaan en durf het ook niet. Kun jij me helpen om erachter te komen?”

**Bericht 2 – 23:47 uur**
“Ik ben bi-curious maar vooral bang. Heb je ervaring met jongens die nog in de kast zitten? Ik wil gewoon iemand die het begrijpt.”

**Bericht 3 – 01:03 uur**
“Ik vind jongens leuk maar heb alleen nog maar met meisjes geslapen. Wil je me helpen oefenen met… dingen? Ik betaal natuurlijk.”

Elena las ze altijd rustig door, zittend op de rand van haar bed in haar kleine appartement in Oost. Ze was geen therapeut, en ze wist dat heel goed. Maar ze had in haar jaren op straat genoeg jongens gezien die worstelden: verlegen blikken in de sauna, zenuwachtige handen in darkrooms, gefluisterde vragen in hotels.

Ze antwoordde nooit meteen “ja, kom maar”. Ze begon altijd hetzelfde.

**Elena’s standaard antwoord:**
“Hoi schatje. Dank je dat je zo eerlijk bent. Dit is iets groots voor jou, en ik vind het dapper dat je het vraagt.
Ik ben een vrouw, dus ik kan je geen ervaring geven met een man. Wat ik wél kan:
– Praten, zonder oordeel.
– Je helpen ontspannen en jezelf accepteren.
– Je tips geven hoe je veilig een jongen kunt ontmoeten (via apps, bars, communities).
– Als je wil, kan ik je lichaam laten voelen wat aanraking doet, zonder druk.

Maar als je echt wil weten hoe het is met een jongen, dan moet je uiteindelijk die stap zetten. Ik kan je alleen helpen om er klaar voor te zijn.
Wil je eerst gewoon praten? Dan boek je een uur, we drinken wat, en je vertelt. Geen seks verplicht.”

Sommigen haakten dan af. Anderen boekten toch.

De eerste die kwam was Luuk, 22, student uit Utrecht. Lang, blond, gespierd van de sportschool, maar met ogen die alle kanten op schoten toen hij de hotelkamer binnenkwam.

Hij ging op de rand van het bed zitten, handen tussen zijn knieën geklemd.

“Ik… ik heb nog nooit iemand verteld dat ik jongens leuk vind,” begon hij zacht. “Thuis weten ze het niet. Vrienden ook niet.”

Elena ging naast hem zitten, niet te dichtbij. Ze schonk hem een glas water in.

“Vertel maar wanneer je klaar bent.”

Luuk praatte bijna een half uur: over apps die hij had gedownload en weer verwijderd, over een teamgenoot in de kleedkamer die hij niet uit zijn hoofd kreeg, over de angst dat hij “niet echt gay” zou zijn als hij het nooit probeerde.

Elena luisterde. Af en toe stelde ze een vraag, nooit pushend.

Na een tijdje zei hij: “Ik wil gewoon weten hoe het voelt om aangeraakt te worden… door iemand die het niet raar vindt.”

Elena knikte. “We gaan langzaam. Jij zegt stop wanneer je wil.”

Ze begon met een schouder-massage, volledig gekleed. Luuk ontspande zichtbaar. Toen kuste ze zijn nek zacht, haar handen over zijn borst. Hij beefde, maar niet van angst – van opwinding.

Ze trok zijn shirt uit, kuste zijn borst, zijn tepels. Luuk kreunde zacht, zijn handen eindelijk durvend haar aan te raken.

Ze ging door: zijn broek open, hem langzaam strelend. Hij was hard, nat van voorvocht.

“Ik wil je pijpen,” zei ze zacht. “Dan kun je voelen hoe het is om helemaal los te laten.”

Luuk knikte. Elena nam hem diep in haar mond, langzaam, sensueel. Hij kwam snel klaar, met een luide kreun, zijn handen in haar haar.

Daarna lagen ze even naast elkaar.

“Ik voel me… lichter,” zei hij uiteindelijk. “Alsof ik nu echt kan gaan proberen.”

Elena glimlachte. “Volgende stap: download Grindr weer. Zet een foto zonder gezicht. Begin met chatten. En als je een date hebt en zenuwachtig bent, app me maar.”

Een week later kwam er een bericht:
**Luuk:** “Ik heb afgesproken met een jongen. Dank je Elena. Echt.”

Een andere jongen, Sem, 19, wilde verder. Hij vroeg of Elena hem kon helpen “oefenen” met anaal ontvangen. Niet met een man, maar met haar vingers en toys, zodat hij wist hoe het voelde als hij straks met een jongen was.

Elena stemde toe, maar met duidelijke grenzen: alleen wat hij aankon, altijd veilig.

Ze gebruikte veel glijmiddel, begon met één vinger, terwijl ze hem pijpte om hem te laten ontspannen. Sem kreunde luid, zijn lichaam trillend van nieuwe sensaties.

Langzaam voegde ze een tweede vinger toe, dan een kleine plug. Sem squirtte bijna van opwinding (geen sperma, maar een intens droog orgasme).

“Ik wil dit met een jongen,” hijgde hij daarna. “Nu weet ik dat ik het wil.”

Elena hielp er een paar. Niet allemaal. Sommigen wilden alleen praten, anderen wilden meer. Ze wees er ook een paar door naar echte hulp: “Bel de Switchboard, of ga naar een jongerengroep. Dit is meer dan ik kan geven.”

Maar voor de jongens die bij haar kwamen, was ze een veilige eerste stap. Een vrouw die niet oordeelde, die luisterde, die hun lichaam liet voelen dat verlangen oké was.

Op een avond, na weer zo’n afspraak, zat Elena op haar bed en keek naar haar app. Meer dan twintig gesprekken met jongens die worstelden met hun homo-zijn of bi-curiosity.

Ze glimlachte wrang.

“Ik wilde geld verdienen,” mompelde ze tegen zichzelf. “Nu ben ik half therapeut.”

Maar ze stopte er niet mee.

Want ergens, diep vanbinnen, wist ze: ze hielp ze écht.

En dat voelde, op haar eigen manier, ook goed.