Van bekakt naar zeer toegangkelijk

Luister?

De muziek van het strijkkwartet zweefde zacht door de met boeken gevulde kamer, waar de geur van oude leer en dure wijn hing. Harriet, stond in een hoekje, haar handen licht om een champagnefluit geklemd. Ze droeg een donkerblauw zijden jurk die haar curvy figuur vleide, maar haar houding straalde een zekere onwennigheid uit, een beetje bekakt, alsof ze zich constant afvroeg of ze wel op de juiste plek was. Ze had al een tijd niemand meer aangeraakt, en de leegte daartussen voelde soms als een fysiek gat.

Johan, had haar al een tijdje in de gaten. Hij zag meer dan de ietwat verlegen vrouw; hij zag de spanning in haar schouders, de manier waarop haar ogen over de kamer gleden, zoekend, en de diepe, donkere gloed die haar blik soms had. Hij liep met een zelfverzekerde, rustige tred op haar af, zijn glas in zijn hand.”Prachtige muziek, niet?” zei hij, zijn stem een lage, warme bron die direct door haar heen sijpelde. “Maar ik denk dat u nog interessanter bent dan de violist.”

Harriet keek op, verrast door de directheid. Een lichte blos schoot op haar wangen. “Oh? En waarom denkt u dat?”
“Uw ogen,” zei Johan, zonder zijn blik van haar af te wenden. “Ze vertellen een verhaal over een vrouw die veel heeft gezien, maar nog lang niet is uitgepraat. Er zit een vuur in dat smeult om aangestoken te worden.” Hij nam een slok van zijn wijn. “Ik ben Johan.””Harriet,” antwoordde ze, haar stem een beetje zachter dan ze bedoeld had.

Ze raakten aan de praat. Johan was een meester in het voeren van gesprek. Hij stelde niet de standaardvragen, maar peilde naar haar passies, haar frustraties. Hij luisterde echt, en zijn aandacht was een intieme aanraking op zich. Toen ze vertelde over haar liefde voor oude schilderkunst, nam hij zachtjes haar hand.

“Laat me raden,” zei hij, zijn duim langzaam over haar pols strekend, wat een golf van hitte door haar aderen stuurde. “U houdt van Caravaggio. Het contrast, de rauwe emotie, de schaduw en het licht… U herkent zich daarin, nietwaar? Die spanning tussen wat je laat zien en wat je verborgen houdt.”Harriet slikte. Hij had haar doorzien. Ze voelde haar hartslag versnellen, niet van nervositeit, maar van opwinding. Het was lang geleden dat een man haar zo zag, echt zag.

“Ik heb een fles oude Barolo in mijn wijnkelder, thuis,” zei Johan, zijn stem een fluistering. “Een wijn die net zo complex en passievol is als de schilderijen waar we het over hebben. Ik zou het een eer vinden om hem met u te delen. Zonder het strijkkwartet, maar die zullen we niet missen.”De uitnodiging was direct, niet subtiel, en precies wat ze nodig had. Ze knikte. “Dat klinkt… verleidelijk.”

Johans appartement was een weerspiegeling van de man zelf: stijlvol, donker hout, leren banken en muren vol kunst. Terwijl hij de wijn inschonk, kwam hij achter haar staan en legde zijn handen zacht op haar heupen. Zijn adem warm tegen haar oor. “Geen pretenties hier, Harriet. Alleen wij.”Ze draaide zich naar hem om. De afstand tussen hun lippen was klein. “Het is lang geleden, Johan,” fluisterde ze, een mix van angst en verlangen in haar stem.

“Voor mij ook,” antwoordde hij, en toen kuste hij haar. Het was geen zachte, verkennende kus, maar een diepe, hongerige kus die de maandenlange droogte van beiden meteen doorbrak. Zijn lippen waren veeleisend, zijn tong vond de hare in een dans die beloofde wat er nog zou komen. Zijn handen gleden van haar heupen naar haar rug, trokken haar stevig tegen hem aan, en ze voelde de harde bobbel in zijn broek tegen haar buik. Een trilling van pure lust schoot door haar heen.
Hij brak de kus af en keek haar diep in de ogen. “Ik wil je zien. Alles.”

Met trillende vingers opende hij de ritssluiting van haar jurk aan de achterkant. De zijde gleed van haar schouders en poelde op de grond, waardoor ze in haar zwarte kantbeha en -string voor hem stond. Haar adem hapte, maar de blik in zijn ogen was pure bewondering. Hij leunde naar voren en kuste de huid net boven de rand van haar beha, zijn lippen warm en nat. Zijn handen streelden over haar zijkanten, omhoog naar haar borsten, die hij zacht kneep door de stof. Haar tepels verhardden onmiddellijk, prikkelden tegen de kant.

Hij maakte haar beha los en liet die vallen. Hij tilde een van haar borsten op en nam de harde tepel in zijn mond, zoog erop en beet er zachtjes in. Een diepe, grommende zucht ontsnapte aan Harriets lippen. Ze greep zijn haar, drukte zijn hoofd tegen haar borst. Het was een extase, een verlossing. Zijn andere hand gleed naar beneden, over haar buik, en gleed onder het elastiek van haar string. Zijn vonden haar natte schaamlippen, en hij spreidde ze zachtjes, een vinger die langs haar clitoris streek. Haar knieën werden week.”Johan… oh God…” kreunde ze.

Hij leidde haar naar de grote leren bank en legde haar op haar rug. Hij trok haar string langzaam van haar benen, zijn ogen nooit van haar schaamstreek. Hij ging op zijn knieën voor de bank en spreidde haar benen. “Ik wil je proeven,” zei hij, en toen bukte hij zijn hoofd en tongde haar.

De eerste aanraking van zijn tong op haar clitoris was een elektrische schok. Hij was meesterlijk, wist precies waar en hoe hard. Hij likte, zoog en stak zijn vingers in haar, terwijl hij met zijn tong cirkels draaide. Haar heupen begonnen te bewegen, op en neer, op zoek naar meer. De opgebouwde spanning van maandenlang was nu een overstroming. Ze voelde haar orgasme opbouwen, een diepe, pulserende golf die door haar hele lichaam trok. Met een schreeuw die hij stikte met een kus, kwam ze spurtend, haar lichaam trillend onder zijn mond.

Nadat ze was bijgekomen, opende ze haar ogen en zag hem boven zich staan, terwijl hij zijn eigen kleren uitdeed. Zijn lichaam was gespierd, met zachte beharing op zijn borst. Zijn erectie stond fier omhoog, dik en gespannen. Ze reikte naar hem, pakte hem vast en begon hem langzaam te strelen. Hij sloot zijn ogen en genoot van haar aanraking. Ze zat op en nam hem in haar mond, haar lippen strak om de schacht, haar tong die over zijn eikel speelde. Hij greep haar haar en stuurde haar ritme, zijn ademhaling zwaarder.

Genoeg. Hij trok zich terug en legde haar op haar rug op de zachte leren bank. Hij positioneerde zich tussen haar benen en leunde over haar heen. “Kijk me aan,” siste hij. Ze keek in zijn ogen terwijl hij langzaam in haar schoof. De gevoelloosheid van de afgelopen tijd verdween, vervangen door een heerlijke, vullende pijn. Hij was groot, en hij vulde haar compleet. Hij bleef even stilliggen, gaf haar de tijd om aan hem te wennen, en begon toen te bewegen.

Zijn stoten waren in het begin langzaam en diep, maar al snel werden ze sneller, harder. De kamer vulde zich met het geluid van hun ademhaling, het klappen van hun lichamen en hun diepe kreunen. Het was geen geforceerde seks, maar een rauwe, dierlijke uitdrukking van hun verlangen.

Hij draaide haar om, zodat ze op haar handen en knieën lag. Vanaf deze nieuwe hoek kon hij nog dieper penetreren, en elke stoot raakte een plek in haar die ze bijna was vergeten. Hij greep haar heupen vast en trok haar met kracht tegen zich aan, zijn ballen klapten tegen haar clitoris. Harriet schreeuwde het uit, een mix van genot en ontlading. Ze duwde haar achterste terug, ontmoette zijn stoten, eiste meer. “Ja, zo… harder… neuk me harder,” siste ze, woorden die ze nooit had gedacht te zeggen.

Johan gehoorzaamde. Hij was een man bezield, zijn lichaam een instrument van pure lust. Hij stootte sneller, de bank krakend onder hun brute ritme. Hij voelde haar spieren samentrekken om zijn lid, een teken dat ze weer op het punt stond te komen. Hij reikte naar voren en wreef over haar clitoris, cirkelend met zijn vinger. Dat was de druppel. Met een lange, grommende kreun kwam Harriet weer, haar orgasme nog heviger dan de eerste, een explosie die haar hele wezen deed trillen.
Haar spasmen brachten Johan over de rand. Met een diepe, keelachtige grom stootte hij diep in haar en spoot zijn hete zaad in haar, golf na golf, terwijl zijn lichaam verlamde van genot. Ze bleven even zo liggen, zwetend en hijgend, hun lichamen als een samengesmolten geheel.

Langzaam trok hij zich terug en viel naast haar op de bank, haar trekkend in zijn armen. Ze lagen daar, in de stilte die volgde, alleen hun hartslagen nog hoorbaar. Hij strekte zijn hand uit en streek een plak haar uit haar gezicht.
“Wauw,” fluisterde Harriet, haar stem hees. “Dat was… onverwacht.”Johan lachte zacht. “Het was onvermijdelijk, Harriet. Vanaf het moment dat ik je zag.”

Ze keek hem aan, een nieuwe vonk in haar ogen. De bekakte vrouw was verdwenen, vervangen door een vrouw die haar passie had herontdekt. “De Barolo is nog steeds niet op,” zei ze met een glimlach.
Johan kuste haar voorhoofd. “De nacht is nog lang, mijn liefste. En ik heb nog veel meer met je voor.” Hij rolde zich op haar, zijn lid alweer half stijf. “Laten we zien hoeveel passie we nog in ons hebben. Ik denk dat we voor een vierde ronde moeten gaan.” En terwijl hij haar weer begon te kussen, wist ze dat dit niet de laatste keer zou zijn dat haar lichaam in vuur en vlam zou staan.