Vroeger

Luister?

De oudere dame leunt wat voorover in haar stoel, zet haar bril af en begint te vertellen met die typische mix van nuchterheid en ondeugende twinkeling in haar ogen. Ze praat langzaam, genietend van elk detail, alsof ze het voor de eerste keer weer beleeft:

“Het was in de zomer van ’78, ik was 36, net vrij van die saaie vent met wie ik getrouwd was geweest. Ik voelde me weer jong, weer levend. Ik werkte toen in de fabriek, maar ’s avonds hing ik graag rond in café De Zwaan, waar altijd die groep jongens kwam – vrachtwagenchauffeurs, timmermannen, een paar boerenzonen. Stevige kerels, allemaal tussen de 25 en 40, die wisten hoe ze moesten lachen én hoe ze moesten neuken. Ze noemden me soms ‘de rode tante’ omdat ik altijd dat rode jurkje droeg met die diepe hals.

Op een zaterdagavond hadden ze een barbecue bij Gerrit thuis, achter in de schuur. Ik werd uitgenodigd: ‘Kom je ook, tante? We hebben vlees en bier zat.’ Ik wist wat er zou gebeuren – ik had het al een paar keer zien aankomen in hun blikken. Ik schoor me extra glad die middag, trok dat jurkje aan zonder bh of slipje, deed rode lippenstift op en fietste ernaartoe. Het was al donker toen ik aankwam, de schuurdeur stond open, muziek aan, rook van houtskool en sigaretten.

Binnen zaten er negen man: Gerrit, Kees, Joop, Piet, twee broers van de boerderij verderop – Henk en Wim – en nog drie die ik minder goed kende. Ze joelden toen ik binnenkwam. ‘Daar heb je onze rode tante!’ Bier in m’n hand gedrukt, meteen grapjes over m’n jurkje dat zo strak zat. Ik lachte mee, dronk mee, en na een uurtje of twee werd het stiller, warmer.

Gerrit begon. Hij trok me op schoot, zoende me hard, handen onder m’n jurk. Ik voelde meteen dat hij keihard was. De anderen keken toe, stil eerst, toen met gegrijns. Ik zei niks, spreidde gewoon m’n benen een beetje. Gerrit schoof m’n jurk omhoog, vingers erin, nat dat ik was – ik was al uren opgewonden van het idee alleen al. Hij fluisterde: ‘Wil je ons allemaal?’ Ik knikte, likte over m’n lippen: ‘Ja, allemaal. En spuit maar in m’n mond als jullie willen, ik slik het op.’

Toen ging het los. Ze tilden me op de oude houten tafel in het midden van de schuur. Jurk uit, helemaal naakt. Ik lag op m’n rug, benen wijd. Eerste was Gerrit: dikke pik, recht erin, hard en diep. Ik kreunde meteen, greep z’n schouders. Terwijl hij stootte, kwam Kees naast m’n hoofd staan, pik uit z’n broek, ik opende m’n mond en nam hem erin. Dubbel gepakt: kut vol, keel vol. Ze wisselden af, soms drie tegelijk – eentje in m’n kont (dat vond ik ook lekker, al deed het eerst zeer), eentje in m’n kut, eentje in m’n mond. Handen op m’n tieten, knijpend, knedend, tepels hard getrokken.

Ik kwam zo vaak klaar dat ik het niet meer telde. Elke keer als er eentje spoot in m’n kut of kont voelde ik het warm naar binnen stromen, dan trok hij eruit en spoot de rest over m’n buik of tieten. Maar de meesten wilden echt in m’n mond klaarkomen. Ze zeiden het hardop: ‘Open die bek, tante, ik ga spuiten.’ En dan… o god, de stralen. Dik, warm, zout, soms bitter, soms zoeter. Eentje kwam zo hard dat het in m’n keel schoot en ik moest slikken om niet te stikken – ik hoestte even, lachte, slikte door. Een ander spoot in golven: drie, vier flinke stralen over m’n tong, ik hield m’n mond open zodat ze het konden zien, liet het even liggen, draaide m’n tong erin rond, slikte dan langzaam door terwijl ik ze aankeek.

Op een gegeven moment lagen er drie tegelijk klaar: Joop in m’n mond, Piet en Wim rukten zich af boven m’n gezicht. Ze spoot tegelijk – Joop diep in m’n keel, de anderen over m’n wangen, neus, voorhoofd, in m’n haar. Het droop in m’n ogen, ik knipperde, likte het op met m’n tong zover ik kon. Ik voelde het overal: op m’n lippen, kin, hals, tieten, buik. Plakkerig, warm, geurend naar man en seks. Ik smeerde het uit over m’n huid met m’n handen, als lotion, lachte: ‘Geef maar meer, ik kan nog wel wat hebben.’

Aan het eind, toen de laatste twee klaar waren, lag ik daar op die tafel, helemaal ondergespoten. M’n haar plakte aan m’n voorhoofd, m’n gezicht glom, m’n mond smaakte naar een mengsel van al die kerels. Er zat zoveel in m’n maag dat ik het voelde zitten, vol en zwaar. Ik veegde met m’n vingers over m’n wangen, likte ze af, een voor een. Ze stonden eromheen, hijgend, lachend, bier drinkend. Eentje zei: ‘Jezus, tante, jij bent een beest.’ Ik grijnsde terug: ‘En jullie dachten dat ik braaf was…’

Ik bleef nog een uur liggen, liet ze kijken hoe ik het langzaam oplikte wat er nog op m’n lichaam zat. Toen fietste ik naar huis, jurk weer aan, plakkerig en nat tussen m’n benen, smaak nog in m’n mond. Thuis douchte ik niet meteen – ik ging eerst in bed liggen, vingers erin, denkend aan alles wat er gebeurd was, en kwam nog een keer klaar, alleen.

Nooit spijt van gehad. Het was één keer, maar wat een keer. En ja, ik slikte echt alles op. Verspilling is zonde, zei ik altijd. Die jongens praatten er nog jaren over in het café, maar ik lachte alleen maar mee. Omaatje had haar lolletje wel gehad.”

Ze leunt terug, neemt een slok thee, kijkt je aan met die kalme, ondeugende blik: “Zo, lang genoeg?”