Achter gesloten deuren

De straat was stil op een manier die alleen de vroege uurtjes kennen. Babet’s sneakers maakten zachte klap geluidjes op het natte trottoir. Ze had geen idee hoe laat het was,-ergens tussen half drie en kwart voor vijf, schatte ze. Niemand had haar meer geappt nadat ze de kroeg verliet en haar telefoon was al uren dood.

Een zwarte kater met lichtgevende ogen kwam vanaf een muurtje op haar af, miauwde één keer en schurkte met zijn koppie langs haar kuiten. Babet hurkte even en kriebelde hem achter zijn oor
“Jij bent tenminste niet eng” mompelde ze.
Ineens kwam er in de verte een auto aangereden, de koplampen die haar vastpinden en half verblinden en
Babet kneep haar ogen half dicht, trok instinctief de capuchon van haar oversized hoodie schuin over haar gezicht en versnelde haar pas. De auto minderde vaart, kwam stapvoets naast haar rijden en het raampje ging langzaam omlaag.
“Laat hè,” zei een rustige mannenstem. Niet schor, niet agressief; eerder… hoffelijk! “Wil je een lift? Ik moet toch die kant op.”
Babet aarzelde, normaal zou ze nooit instappen maar haar voeten deden pijn, haar wangen waren koud en de kater was alweer verdwenen. Ze keek eens goed naar de man: keurig geknipt grijs haar bij de slapen, dure coltrui, geen zichtbare tatoeages en geen biergeur te verkennen.
“Oké,” zei ze zacht “Maar alleen tot aan de rotonde bij de haven.”
De man glimlachte: “Natuurlijk.”

Achterin rook het naar leer en heel vaag naar een soort dennen parfum.
In de achteruitkijkspiegel ving ze zijn blik: Eén keer, twee keer, drie keer…steeds iets langer en intenser werd zijn blik.
Toen pas zag ze de littekens,- dunne, zilverwitte strepen die van zijn polsen onder de mouwen verdwenen, alsof iemand heel precies met een scheermesje te werk was gegaan.
Hij lachte, niet hardop maar een soort stille, asymmetrische grijns die alleen in zijn ogen te zien was.
“Waarom lach je?” vroeg Babet, haar stem angstiger dan ze wilde.
Hij gaf geen antwoord: Alleen die vreselijk geniepige glimlach weer.
Babet voelde aan alles dat dit niet klopte en probeerde het portier te openen om het op een rennen te zetten maar het zat op slot.
“Laat me eruit!!!!” schreeuwde ze schel in de hoop dat haar woorden de man zouden raken.
De auto minderde vaart, maar sloeg af; een smalle weg die het industrieterrein verliet en recht het donkere buitengebied in ging.
“Laat me eruit!!!!” schreeuwde Babet harder nu maar de chauffeur negeerde haar ijskoud…

De auto hobbelde over keiige paden, over zandpad en over boomwortels en het werd akelig donker. Geen straatverlichting meer, geen tegenliggers; alleen het zachte gebrom van de motor en haar eigen ademhaling die véél te luid klonk.
De auto stopte en het portier ging open…
Babet voelde twee ruwe handen, een jutezak die over haar hoofd werd getrokken en de geur van stof en oude koffie die haar deed denken aan het stationscafé.
Babet schopte wild, sloeg om zich heen, probeerde te gillen maar er kwam alleen een gesmoord piepgeluid uit haar keel.
De sterke handen tilden haar op en de voetstappen klonken op het grindpad totdat er een zware deur openging KRAAAaaaaaK….
Babet voelde een aangename warmte en hoorde het knisperen van haardvuur tot ze plotseling werd neergezet. Babet voelde dat ze op een zachte ondergrond zat maar kon niet goed thuisbrengen waarop totdat de zak ineens werd afgerukt.
Babet knipperde tegen het zachte licht en keek verdwaasd om zich heen.
Ze zat in een grote slaapkamer met crèmekleurige muren en zit op een enorm bed met donkergrijs satijnen beddengoed. Tegen de muur een schilderij van een naakte vrouw met een panter aan een gouden ketting, een brede fauteuil en een lange kast met rijen kaarsen die nog niet brandden.
En een man die ze niet kent, zat in een fauteuil in de andere hoek van de kamer…

De mysterieuze man was ouder dan de chauffeur: begin zestig misschien, maar op een manier die nog steeds gevaarlijk knap was. Strak achterover gekamt zilvergrijs haar, zwart overhemd met de bovenste twee knopen open en gouden manchetknopen. Hij keek naar haar,- steunend op zijn haldpalm,- alsof ze een duur schilderij was dat net was afgeleverd.
“Nou nou meisje,” zei hij, zijn stem donker maar fluweelzacht: “Wat een drukte maar wees maar niet bang, ik wilde je alleen even zien.”
Babet’s mond was droog, haar tong lag als een uitgedroogde zeem tegen haar gehemelte: “Wie bén jij?” stotterde ze.
“Ik heet Victor.” Hij stond op, langzaam, elegant. “En jij bent Babet….
Ik zag je drie weken geleden in La Notte, aan de bar. Je droeg een zwart jurkje met dunne bandjes en je lachte om iets wat je vriendin zei. Ik kon sindsdien aan weinig anders denken.”
Babet slikte. “Dus je laat me ontvoeren omdat je… verliefd bent?”
“Nee.” De man kwam dichterbij en ging op de rand van het bed zitten: “Omdat ik geen gewone man ben en gewone mannen mogen geen vrouwen zoals jij hebben. Niet zonder risico in ieder geval, dus ik nam een shortcut.”
Zijn vingers raakten haar pols aan; héél licht, alsof hij toestemming vroeg!
En Babet trok haar arm niet weg,
ze wist zelf eigenlijk niet waarom en ze liet het gewoon gebeuren.

Zijn hand gleed omhoog, langs de binnenkant van haar onderarm en babet krijgt er kippenvel van
“Je trilt,” fluisterde de man “Maar niet alleen van angst hè leuk meisje?”
En hij had gelijk….
Ze haatte het dat hij gelijk had maar ondertussen voelde ze een storm in haar buik en haar poesje begon te zeuren in haar string.
Hij boog voorover, zijn warme lippen vlak naast haar oor: “Zeg dat ik moet stoppen en dan stop ik. Je bent binnen vijf minuten buiten en je ziet me nooit meer.”
Er viel een doodse stilte…..

Zijn lippen vonden haar hals, zacht en teder aanvankelijk, maar al snel werden zijn kussen hongerig. Hij zoende haar gebronsde huid, likte langs de lijn van haar sleutelbeen en proefde het zout van haar zweet vermengd met haar parfum. “Je bent van mij,” mompelde hij hees, zijn adem warm tegen haar oor en er trok een rilling door Babets ruggengraat richting haar kutje.
Langzaam gleed hij met zijn heerlijke lippen omlaag, zijn handen glijdend over haar borsten, knedend en plagend. Soms nam hij een tepel tussen duim en wijsvinger geklemd en draaide er zachtjes aan en Babet werd langzaam gek!
Zijn mond volgde en likte de tepels één voor één.
Kussend trok hij een lijn van speeksel over haar buik, tot hij bij haar dijen aankwam. Babet hijgde, haar lichaam spande zich aan toen hij haar benen spreidde. Zijn tong vond haar intiemste plek, likkend en zuigend met een expertise die haar deed kronkelen. Hij befte haar diep, zijn vingers assistërend, cirkelend over haar clitoris terwijl zijn tong in en uit gleed. De sensaties bouwden op, een storm in haar onderbuik, tot ze explodeerde. Ze spoot en haar squirting sap schoot in een boog recht tegen het schilderij aan de muur,- een prachtig kunstwerk van een naakte vrouw, haar vormen sensueel en kwetsbaar. Het vocht druppelde over de afbeelding, als tranen over de geschilderde huid, vermengd met de kleuren en de lijnen vervagend in een erotische waas.
De man stond op, zijn ogen glinsterend van lust. Hij liep naar het schilderij, boog voorover en likte haar kut sappen van het canvas, zijn tong glijdend over de natte vlekken. “Zoet,” gromde hij, “zo verdomd zoet.” Hij draaide zich om, zijn erectie hard en kloppend, en klom terug op het bed. Hij ging op haar liggen, zijn gewicht drukte haar in de matrassen, dominant maar niet ruw. Zijn heerlijke lul drukte tegen haar ingang, plagend, voordat hij langzaam in haar vrouwelijke vlees gleed,- warm, nat en omhullend.
Ze neukten in een ritme dat begon als een sensuele dans, zijn heupen rollend tegen de hare, diep stotend en terugtrekkend. Babet kreunde, haar handen worstelend tegen de boeien, haar lichaam buigend om hem dieper te nemen. Hij kuste haar mond nu, hard en bezitterig, terwijl hij harder stootte, zijn lul vulde haar volledig. De kamer vulde zich met het geluid van huid tegen huid, nat en ritmisch. Ze voelde het opbouwen weer, die heerlijke druk, en spuitte voor de tweede keer. Haar sappen spattend over zijn buik en het bed, haar lichaam schokkend in extase.
Hij bleef doorgaan, onvermoeibaar, zijn handen grijpend haar heupen om haar vast te houden. “Kom voor me,” beval hij, zijn stem laag en dwingend. En ze deed het, weer en weer…
Een derde orgasme golfde door haar heen, spuitend en wild, haar kreten echoënd door de kamer. Hij versnelde, zijn eigen climax naderend, tot hij met een diepe grom in haar explodeerde, haar vullend met zijn warmte.

Uitgeput zakten ze in elkaar, hun lichamen glinsterend van zweet en sappen, de gijzeling vergeten in de nasleep van hun gedeelde passie.