Autopech (2) – Het uitje

Twee over vier ’s ochtends. Tergend langzaam deed ze de voordeur open. Het gekraak van de voordeur ervoer Barbara als geschreeuw. Ze liep naar de enige verlichte ruimte, de keuken, met lood in haar schoenen. Barbara zag de achterkant van haar man op de stoel aan de eettafel. Als ze meteen zou praten, dan was het te verdacht, dacht ze. Ze besloot naar hem toe te gaan, hem over zijn rug te aaien en een kusje te geven. “Ik had dikke pech en werd daarnet pas door een voorbijrijder op de weg geholpen”, zei ze daarna. Dat excuus had ze onderweg naar huis verzonnen. Haar man zei: “Ah, daar ben je. Ik maakte me zo zorgen om je”, maar hij klonk anders dan normaal.

De volgende dag spendeerde ze de dag met kruiswoordpuzzels. De dag erna ook. De dag daarna ook. Het werd tijd voor boodschappen. Barbara stapte de auto in, op weg naar het winkelcentrum in de grote stad. In haar achteruitkijkspiegel kijkend zag ze hun plattelandshuis steeds kleiner worden.

In de grote supermarkt aangekomen keek ze om zich heen. Ze zag bekende medewerkers, maar geen Bob, de jongen van twintig waar de tweeënveertigjarige Barbara een stout avontuurtje mee had. Toen ze na het afrekenen naar buiten liep, bood een andere medewerker van ongeveer twintig zich aan om haar winkelwagentje mee te nemen. Ze keken elkaar een seconde aan. Barbara voelde een hevige, kietelende druk van haar buik omhoog gaan naar haar middenrif. Ze bedankte de jongeman en liep gehaast terug naar haar auto. Daar draaide ze zich om en keek ze naar de jongen die het karretje in de rij van karren plaatste. Ze liep snel terug naar hem. “Tot hoe laat zijn jullie open?” vroeg Barbara, terwijl het bordje met de openingstijden naast hem aan de muur hing. Ze keek naar het bord en zei: “Oh, stom van mij, sorry!”

Ze maakten weer oogcontact. Haar hartslag ging omhoog. “Oké, ik ga weer!” zei ze, terwijl ze snel naar haar auto liep en de jongeman zijn schouders ophaalde. “Nee! Dat ga ik niet doen. Zo ben ik niet. Ik hou van hem. Zo ben ik niet”, zei Barbara in zichzelf. Ze reed op hogere snelheid dan normaal naar huis. Thuis aangekomen gaf ze haar man een stevige knuffel en liep huppelend naar de douche. “Wat heb jij ineens?” vroeg hij lachend. Onder de douche zei Barbara in zichzelf: “Yes! Yesss! Ha! Ik kán het wel. Nee, ik ga niet vre… ik ben niet zo!” ’s Nachts in bed hield ze haar man stevig vast. “Wat gebeurt er allemaal? Is er iets te vieren?” vroeg hij.

Twee weken lang ging Barbara bewust het gesprek aan met jongemannen om daarna vriendelijk het contact te beëindigen. Elke keer liep ze daarna met opgeheven hoofd en een gebalde vuist terug naar haar auto.

Het was vrijdagavond. In een online bordspel op haar laptop speelde ze tegen een speler genaamd Frédérique. “Ah, je hebt wéér gewonnen, Barbara, speel je dit twaalf uur per dag?” vroeg Frédérique aan Barbara in de chat. “Haha, nee hoor. Misschien heb ik net mijn dag vandaag.” Frédérique bleef vier uur lang spelen en chatten met Barbara. “Heb je een chatapp? Lekker chatten.” Ze wisselden hun telefoonnummers uit. Na twee dagen chatten vroeg Barbara of Frédérique zin had om een dagje uit te gaan. Dat wilde Frédérique wel.

Na een lange rit met de auto parkeerde Barbara bij een uitgaansgelegenheid. “Hé Barbara, nu zie ik je in het echt!” Frédérique gaf Barbara een omhelzing. Tijdens de knuffel zag Barbara een jongeman direct achter Frédérique staan. Hij had goudblond haar, half over zijn gezicht, jagersogen, een kaarsrechte neus en hoge jukbeenderen. Zijn lichaamsbouw was fit, maar niet overdreven gespierd in zijn witte T-shirt en spijkerbroek. Barbara’s ogen werden groter. “Oh, dit is een introducee. Mag hij mee? Ik ken hem van mijn avondopleiding”, zei de vijfendertigjarige Frédérique. “Tim, hoi”, zei de achttienjarige jongeman, terwijl hij zijn hand uitstak naar Barbara. Ze gaf hem een slap handje omdat haar benen trilden en haar hartslag naar een hoogte ging die waarschijnlijk buiten het bereik was van een hartslagmeter. “Bar-barba…ra”, zei ze, bijna buiten adem.

Ze liepen met z’n drieën naast elkaar. Tijdens het eten van een ijsje keek Barbara stiekem af en toe opzij naar de gulp van Tim, terwijl ze aan het ijsje likte en haar lippen over het bolletje masseerde. “Ik zie heus wel wat je doet”, fluisterde Frédérique in Barbara’s oor. Barbara stikte bijna in het ijsje. Tijdens het afscheid liep Frédérique de ene kant op. Tim en Barbara de tegenovergestelde kant. Tim was met de trein gekomen en liep dezelfde kant op als waar Barbara geparkeerd stond. Kennelijk was er volgens de treinapp een kabelbreuk. Er reden geen treinen tot de volgende ochtend. “Balen! Ik slaap wel op het station”, zei Tim. Barbara keek opzij naar hem en kon haar ogen niet van hem afhouden. Ze zei: “Ik kan je wel brengen.” Tim gaf aan dat hij geen haast had. Het was immers herfstvakantie. “We kunnen bij mij thuis chillen”, zei Barbara. “Chillen?” vroeg Tim met opgetrokken wenkbrauwen. Met haar ene hand in haar andere vuist en gebogen schouders knikte Barbara. “Chillen met een dertigjarige…okay”, zei Tim. “Dertig?!” vroeg de tweeënveertigjarige Barbara. Tim keek haar aan. “Oh. Uh. Ja, laten we gaan!”, zei Barbara met een brede glimlach.

Thuis in de woonkamer van Barbara keek Tim om zich heen. Hij zag een portret van haar man en herenschoenen in het schoenenrek. “Wil je iets d-drinken, T-tim?” vroeg Barbara. Ze keek op haar telefoon in een app om te zien of de vlucht van haar man, die een weekend naar een zakelijke bestemming ging, probleemloos verliep. Op de bank zittend deed Tim een arm om Barbara, terwijl ze tv keken. Barbara kon zich niet concentreren op het tv-programma, terwijl Tim lachte om de grappen. Barbara zette de tv zachter en vroeg van wat voor muziek hij houdt. Hij noemde oude klassiekers op. Barbara verzekerde hem dat ze die in huis heeft. Ze pakte zijn arm en liep met hem naar de hobbykamer. “Kijk!” zei Barbara, terwijl ze zijn favoriete plaat tevoorschijn haalde.

Terwijl Barbara op een stoel zat en Tim naast haar staand de plaat bewonderde, zei hij: “Ik weet dat je een man hebt.” Het was een paar tellen doodstil. “Haha, ik plaag je maar!” Barbara’s hart bonkte in haar keel. Haar handen zaten met haar vingers in elkaar. Ze legde een vinger op zijn dijbeen. Tim hield de plaat opzij en keek Barbara aan. Ze gleed met haar vinger omhoog en kietelde zijn kruis. Tim legde de plaat opzij en trok heel langzaam zijn korte broek omlaag die met een elastiek om zijn middel zat. Er floepte een hele dikke worst uit. Heel dik en heel vlezig. Barbara keek er met grote ogen naar en slikte, terwijl haar benen langzaam openden. Ze plaatste twee vingers tegen de piemel. “Nee, zo ben ik niet. Ik ga niet vre… nee, dit gaat niet… niet vandaag. Nee”, zei Barbara. Ze draaide haar hoofd opzij en zat even stil. Toen draaide ze zich weer om naar de lul.

Met beide handen hield ze de dikke rookworst horizontaal omhoog, voor haar gezicht. Nog steeds zittend op de stoel. Ze plaatste haar lippen op de lul en bewoog in de lengte heen en weer alsof ze mondharmonica speelde. Barbara masseerde de lul over haar gezicht en hals. “Hhmm…”, zei ze. Met één hand pakte ze de lul en stopte de helft in haar mond en haar andere hand ging onder haar rokje. Met de lul half in haar mond en haar vingers in haar kut, maakte ze oogcontact met Tim. Haar hoofd bewoog langzaam naar achteren en naar voren. Tim werd stijf. De lul was nu groot, dik en hard. Barbara begon Tim uit te kleden en kleedde zichzelf uit. “De bloemetjes buiten zetten. Het is maar onschuldig vermaak”, mompelde ze in zichzelf, terwijl ze met hem naar de douche liep.

De douche ging aan. Barbara deed haar kont naar achteren en omhoog. Ze wiebelde ermee, terwijl ze achterom keek naar Tim. Hij veegde zijn gouden haarlokken opzij en schoof zijn dikke, vlezige, stijve lul van achteren langzaam in Barbara. “Aaaahhh… ooooh… zooo lekker…”, kreunde ze. De achttienjarige heup van Tim klapte steeds sneller tegen de tweeënveertigjarige billen van Barbara.

Kets, kets, kets, kets.

Barbara pakte zijn handen en plaatste die op haar borsten. Toen Tim aangaf bijna klaar te komen, stopten ze. Na het afdrogen liepen ze naakt naar de slaapkamer. Barbara pakte de truien en broeken van haar man die op bed lagen en legde ze op een stoel. Ze duwde Tim op bed, ging boven hem hurken en gleed zijn lul bij haar naar binnen. “Een heerlijk dagje uit. Een onschuldig pleziertje. De bloemetjes buiten zetten”, mompelde ze weer, terwijl ze op hem reed en hij haar tieten masseerde.

Ze veranderden van positie. Barbara lag op haar rug en trok haar knieën omhoog. Tim knuppelde zijn lul een paar keer tegen haar schaamlipppen, masseerde de bovenkant van haar schaamlippen met zijn eikel en schoof zijn lid helemaal in haar. Ze zag Tim met zijn goudblonde haren deels over zijn gezicht met zijn jagersogen, fitnesslijf en dikke worst in en uit haar gaan. Barbara pakte zijn billen en legde haar kuiten erop. Hij schoot zijn ballen leeg in haar kut, terwijl ze met schele ogen van genot naar hem keek. “De bloemetjes buiten… aaahhh…”, kreunde ze. Hij haalde zijn piemel eruit en spoot nog wat op haar borsten. Barbara ging rechtop zitten en pijpte hem. Terwijl ze oogcontact maakte met Tims lul in haar mond, masseerde ze haar kut met een sok van haar man.

De volgende dag zou Tim weggaan, maar Barbara ging op zondag nog een keer met hem op stap, maar dan in de natuur. Barbara woonde namelijk met haar man in een huis in de bossen. Tim en Barbara hadden daar van zonsopgang tot zonsondergang seks in de bossen.

Maandagochtend. Tims verslapte lul gleed uit Barbara’s kut. Ze kwamen uit de douche en kleedden zich aan. Na het ontbijt stapte Tim in Barbara’s auto. Op de weg zag Barbara een auto uit de tegengestelde richting. Het was donker en het regende hard. Het wazige silhouet leek opvallend veel op de auto van haar man.

Een half uur later deed de man van Barbara de deur achter zich dicht. Hij liep naar de keuken en zag twee borden, twee lepels, twee messen en twee vorken op het aanrecht.