De marathon

Marathonwedstrijd, die alleen voor mannelijke deelnemers tot 40 jaar is, zal tijdens de wedstrijd aan de deelnemers verzocht worden dat de vriendin of echtgenoot ook bij de marathon aanwezig zijn, terwijl zij bij de laatste ontmoetingsplek wachten om vriend of echtgenoot aan te moedigen.

Terwijl de deelnemers voorbijlopen, zien de vriendin of echtgenoot op welke plek haar vriend of echtgenoot op dat moment staat. Het eindcijfernummer, dat bij de laatste rustplaats automatisch aan de vriendin of echtgenoot wordt toegewezen.

Terwijl de deelnemers nog 6 kilometer te gaan hebben, wordt er gevraagd aan de vriendin of echtgenoot om zich naar de laatste ontmoetingsplek te lopen, dat is slechts 100 meter van hen vandaan. Als op het reclamebord het nummer dat haar man bij de laatste rustplaats als deelnemer in de marathon is geworden, is het aan de vriendin of echtgenoot om naar het kasteel bij de ingang naar binnen te lopen. Hier binnen in het kasteel staat er een zeer grote verrassing voor haar te wachten.

Hoe sneller de deelnemer de marathon uitloopt, des te beter voor de vriendin of echtgenoot. Terwijl zij het kasteel betreedt, lopen de mannen hun laatste stuk naar de finishlijn.

Het parcours gaat over 42 kilometer dwars door het platteland, dat verdeeld over de locaties verspreid liggen. Meerdere ontmoetings- of rustplekken voor de deelnemer, waar gebruik kan worden gemaakt van de faciliteiten, terwijl hier verschillende bandjes optreden. Luister u naar de muzikale muziek.

De ontmoetings- of rustplekken zijn als volgt: De eerste plek zal bij het bezoekerscentrum Landzicht zijn.

Bij de 2e plek: dwars door de koeienstal lopen bij de hoeve, waar de koeien jullie staan aan te moedigen.

Als 3e plek: de trekpleister speelboerderij de Hoevestal.

Bij de 4e plek zal bij het landgoed De Goede Rust zijn.

Op nummer 5 staat het pannenkoekenhuis Het Korengoud.

Op naar de 6e plek: kom je terecht bij het waterrecreatiegebied De Blauwe Meer.

Als allerlaatste op plek 7: het landgoed van de baron Von Cuttenburg.

De laatste plek, 8, eindigt op dit landgoed Het Lieve Heer, bij het kasteel Het Lieve Berucht.

De man van Mariska heeft zichzelf voor de marathon hiervoor ingeschreven. Hij heeft nu keihard een half jaar lang elke week drie keer getraind om eraan mee te kunnen doen.

Op de ochtend van de marathon haalt de man van Mariska het startbewijs op en maakt zichzelf klaar om de marathon te lopen. Hij warmt zichzelf eerst op, doet nu zijn hardlooptenue aan en als laatste, als hij zijn sportschoenen goed vast heeft zitten, geeft hij Mariska nog een kus. “Ik zie jou weer bij de laatste rustplek.”

Als de startsignaal klinkt, beginnen de deelnemers te rennen op naar hun eerste kilometer. Maakt de man van Mariska vorderingen; hij haalt de ene deelnemer na de andere in. Halverwege het parcours staat Mariska langs het parcours te kijken. Zij ziet nu hoe haar man op de 25ste plek loopt.

Mariska verplaatst zich nu zelf naar de laatste trekpleister. Nu zij daar is aangekomen, zoekt Mariska een plek op langs de afzetting. Terwijl de mannen nog lang niet in zicht zijn, ziet Mariska de baron Von Cuttenburg staan langs het parcours. Hij ziet er best knap uit in zijn trainingspak. Nu zij naar hem kijkt, merkt hij dat ook op. Hij kijkt nu naar haar toe en maakt een hoofdknik richting Mariska.

Zij voelt zich betrapt. Mariska kijkt snel de andere kant op. Na dertig minuten komt de eerste deelnemer langs lopen, gevolgd door de andere deelnemers. Als haar man nu aankomt lopen, loopt hij op de 20ste plaats. Hij kijkt Mariska nu niet eens aan, terwijl hij langs haar heen loopt. Mariska denkt nu: “Het zal de inspanning geweest zijn, dat hij mij niet eens ziet staan.” Als hij snel weer uit het zicht draait, ziet zij haar eigen om. Nog een paar kilometer, dan weet zij op welke plaats haar man is geëindigd.

Mariska onthoudt het nummer 20, loopt nu rustig richting het kasteel toe. Daar staat nu bij de ingang van het kasteel de baron Von Cuttenburg. Nu zij vlak bij de ingang staat te wachten, ziet de baron Mariska staan. Hij knikt even met het hoofd richting de kant van Mariska op.

Mariska merkt het op dat de baron Von Cuttenburg speciaal haar aandacht geeft; hier wordt ze er een beetje nerveus van. Zenuwachtig staat Mariska naar het reclamebord te kijken. Als nummer 1 wordt verwacht het kasteel te betreden, volgt nummer 2 langzaam aan komen. Als nummer 20 op het bord staat, ziet Mariska nog niet of haar man er al aankomt.

Nu gaat Mariska richting de ingang. Hier wordt zij hartelijk welkom gegroet. De baron Von Cuttenburg zegt: “Welkom in het kasteel, het lieve berucht.” Hij laat Mariska weten dat zij bij binnenkomst de trap omhoog naar boven toe neemt; dat zij daar aankomt bij een gang die naar rechts en een naar links loopt. Ertussen is er nog een gang. “Kies een ervan uit: links, rechts of de middelste gang.”

Als jij hebt besloten wat jouw keuze zal zijn, loop jij door jouw gekozen gang in. Aan het einde kom je bij een deur. Maak deze deur open; jou zal hier een grote verrassing staan te wachten.

Mariska krijgt er een raar gevoel bij terwijl ze de trap naar boven toe neemt. Nu zij voor drie ingangen staat, moet Mariska een keuze maken. Zij besluit om de middelste gang te nemen. Ze loopt de gang in. Achteraan in de gang komt zij bij een grote deur uit. Voorzichtig maakt zij de deur open en stapt er nu naar binnen. Eenmaal binnen sluit de deur vanzelf achter haar weer dicht.

Het valt Mariska gelijk op dat het in deze kamer wel erg pikdonker is. Mariska probeert nu de deur weer open te doen; echter, dat gaat niet. De deur heeft namelijk aan de binnenkant geen klink erop zitten. Mariska kan nauwelijks iets zien. Plotseling benadert iemand haar van achteren. Mariska schrikt zich nu een hoedje.

“Hallo!” roept Mariska. “Wie ben jij?” vraagt zij nu. Stilzwijgend voelt zij nu een paar handen over de schouders heen haar vastpakken. Nu dat zij aanvoelt dat zij wordt vastgehouden, probeert de persoon nu haar te ontdoen van haar kleding.

Mariska roept nu keihard: “Ja, hallo! Wie is dit eigenlijk, dat mij nu probeert om bij mij de kleding uit te trekken?” Het blijft stilzwijgend achter haar; ze hoort zachtjesaan iemand in de nek ademen.

Nu voelt zij een paar handen dat over haar lichaam, het lijf van Mariska, betast wordt. Van bovenaf gaan de handen naar beneden over de buik tot onder het jurkje van haar.

Mariska is vandaag dun gekleed. Zij heeft haar eigen speciaal, op verzoek van haar eigen man, haar eigen op zijn zomers verkleed. Mariska heeft haar bruine zomerjurkje aan, dat bedrukt is met een bloemetjesmotief. Er onder het jurkje aan, het passende bruine transparante lingerie setje.

Mariska is er nu niet meer gerust op wat er nu gebeurt. Terwijl zij schreeuwt om haar met rust te laten, wordt geheel stilzwijgend niks terug gezegd. Nu probeert zij zichzelf nu los te wurmen.

De persoon dat achter Mariska staat, heeft haar goed vast in de houding genomen. Mariska voelt nu hoe het jurkje van haar van onderaan langzaam naar boven toe wordt geschoven. Het jurkje van haar is vastgebonden met touwtjes om de nek heen.

Uit het niets trekt de persoon nu de touwtjes aan het lusje los. Haar zomerjurkje valt spontaan hierdoor omlaag tot bij haar navel; Mariska schrikt ervan.

Als uit niets de bh-ontsluiting open gemaakt wordt, kan Mariska niet anders dan hard schreeuwen om er nu mee op te houden en haar hier nu echter niet uit te gaan kleden. Gelijktijdig voelt zij dat haar bh voor op de grond valt.

Nu voelt Mariska een hand achter haar string gaan; hij betast haar schaamlippen. “O nee!” schreeuwt Mariska. “Stop er nu mee! Je betast nu mijn vagina.”

Erg ruw wordt plots uit het niets de string van Mariska haar lichaam afgetrokken. “O nee, nee! Niet doen, alstublieft!” schreeuwt Mariska. “O nee, hoe op dat is vergeefs.”

Alles probeert zij nog om zichzelf los te krijgen. Al snel merkt Mariska dat het nu niet meer iets uitmaakt om nog te gaan schreeuwen; het zal toch niks gaan uitmaken. Nu Mariska weet dat ze er toch niks meer tegen kan gaan doen, besluit zij om tegen haar zin in nu haar verzet eindelijk op te geven; het vechten ertegen is toch hopeloos. Dat zij het nu ook met tegenzin enigszins het hele gebeuren toelaat.

Over de schaamstreek heen voelt zij een hand dat bij Mariska haar de schaamlippen met zijn vingers betast. Langzaam aan komen er een paar vingers in de vagina, die haar clitoris betasten. Zachtjesaan zucht zij terwijl haar clitoris bevredigd wordt.

Midden in de kasteelkamer staat een grote, lange houten tafel. Als de persoon rustig probeert om Mariska zo ver te krijgen om mee te werken, duwt hij Mariska nu rustig richting naar de tafel toe. Hier werkt zij schoorvoetend nu zo goed als mee. Bij de tafel aangekomen, duwt hij gelijk Mariska voorover over de rand heen van de tafel; haar voeten staan nog op de grond.

Nu zij met de buik voorover op de tafel ligt, wordt er bij haar het jurkje iets omhoog geschoven. Hij duwt haar benen iets van elkaar af. Nu de benen gespreid uit elkaar staan, wordt een voor een arm naar boven geschoven. Als zij bij haar polsen aanvoelt dat het best koud aanvoelt, heeft Mariska geen enkele benul ervan dat de baron Von Cuttenburg nu achter haar staat en dat Mariska hier dadelijk in deze kasteelkamer met de boeien aan de tafel vastgeketend gaat worden. Mariska werkt nu nog vrijwillig mee. Terwijl zij nu geheel naakt met de armen uitgestrekt op de tafel ligt, merkt zij nu niet op, nu de baron Von Cuttenburg vliegensvlug snel haar beide polsen vastmaakt aan de ijzeren boeien die aan de tafel gemonteerd zijn, dat zij nu wordt vastgeketend.

Mariska krijgt even geen lucht; naar een flinke hap adem, begint hard te schreeuwen. Nu zij erg ontdaan en geschrokken is door het tafereel. Snel worden bij Mariska, nu zij nog beduusd en even niet oplet, de benen vastgeketend met boeien die vastzitten aan stalen kettingen en is vastgemaakt aan grote stalen ringen aan de betonnen ondergrond.

“Hé, wat gebeurt er toch allemaal? Hallo, waarom wordt ik nu vastgebonden?” schreeuwt Mariska. “Je maakt mij nu gewoon weer los!” schreeuwt zij. “Hé, hallo, doe even eens normaal!” schreeuwt Mariska. “Ja, hallo zeg, komt er nu nog iets van? Maak alstublieft nu mijn armen weer los!” schreeuwt Mariska.

Als Mariska na een kwartier enige voetstappen achter haar hoort aankomen lopen, wordt het eventjes zwart voor haar ogen. Nu slaan bij haar de stoppen goed door, als nu de zenuwen gieren door haar hele lichaam heen. Staat de baron Von Cuttenburg bij haar; hij doet een blinddoek om haar ogen die hij achter haar hoofd vastknopt. Ineens voelt Mariska in de mond dat er een balletje erin geduwd wordt, strak aangetrokken door een riempje achter haar hoofd vastgemaakt wordt.

Nu is het zo dat Mariska totaal hieraan is overgeleverd: goed vastgeketend, met haar mond gekneveld, haar ogen geblinddoekt, half op de tafel. Niet eens wetend wat er met haar nu gaat gebeuren.

“Zo, zo!” roept baron Von Cuttenburg. “Kijk eens wat wij hier hebben. Er ligt nu helemaal naakt op de tafel hier nu toch een mooie buit vastgeketend. Nu kan het feestje pas echt gaan beginnen.” Meteen direct daarna voelt Mariska dat de baron Von Cuttenburg zijn eikel tegen de schaamlippen aandrukt; eerst alleen met het kopje tussen haar schaamlippen duwt, gelijk daarna stoot hij goed hard zijn penis er helemaal in.

Mariska probeert nu wel te schreeuwen, alleen dat gaat helemaal niet met het balletje in haar mond. Hiermee is Mariska overdonderd terwijl zij nu flink onder handen wordt genomen. Ze voelt en hoort zijn ballen tegen haar billen aankletsen, terwijl zij bruut wordt genomen. Als Von Cuttenburg nu begint te spuiten, spuit hij haar kut vol met zaad. Mariska voelt het zaad gewoon zo in de vagina worden gespoten.

Terwijl Mariska hopeloos erbij ligt, kan zij helemaal er niks tegenin brengen. Nu von Cuttenburg het zaad bij haar in haar vruchtbare vagina spuit, hierom bekommert Mariska haar eigen toch wel enorm, terwijl het feit is dat zij hier nu misschien zwanger geneukt wordt.

Nu denkt Mariska dat zij losgemaakt gaat worden. Niks is minder waar: Mariska ligt na een half uur nog vastgeketend. Plots komen er voetstappen dichterbij richting haar toe lopen. Zo te horen aan de voetstappen, dat nu steeds luider en duidelijk aanvoelt, dat het niet één man of twee, drie, vier, vijf man kunnen zijn, eerder meerdere.

Mariska is hierdoor echter bang, als zij nu weet dat er meer personen aanwezig zijn in de kasteelkamer. Het verraad het al nu, dat zij echter dichterbij komen. Mariska denkt echter dat het wel tien mannen kunnen zijn.

Als plots de voetstappen zijn gestopt, wordt er bij Mariska ineens de blinddoek afgedaan. Nu ziet Mariska zeker in de kamer direct niet zo, als zij dacht, tien mannen.

Nee, het is juist het dubbele ervan: twintig mannen staan nu naakt voor haar. Terwijl de baron von Cuttenburg tegen Mariska nu pas vertelt, dat haar eigen man hiervoor zelf verantwoordelijk is; dat hij tijdens het inschrijven toen al wist, dat als hij nu niet bij de eerste tien over de finishlijn erbij zit, zijn vrouw in het volgende deel in het kasteel als deelnemer aan een sexmarathon zal gaan deelnemen.

Wel, als hij nou bij de eerste tien de finishlijn wist te behalen, dan had hij hiervoor 50.000 euro kunnen winnen.

Echter, jouw man is buiten de boot gevallen: hij eindigt pas slecht op plek 20. Echter, elke nummer dat staat voor één man, dat betekent na dat jouw man als twintigste man over de finishlijn is geëindigd. Snel even uitrekenen: 20 × 1 = staat voor gelijk aan 20 man. Elke man telt voor 1 uur: 20 × 1 = 20 uur.

Dit betekent voor jou, Mariska, vandaag wel een speciale verrassing staat te wachten. Mariska, jij gaat meedoen, dadelijk met 20 man, deelnemen aan een 20 uur durende lange sexmarathon in deze kasteelkamer.

Mariska kijkt erg verbaasd op; zij kan het nog niet gaan geloven, dat het haar eigen man is geweest, die haar hiervoor heeft ingezet, terwijl zij er zelf helemaal niks af wist. Nu snap Mariska ineens waarom haar man speciaal aan haar gevraagd heeft, om specifiek deze jurk aan te trekken.

Mariska knippert goed met haar ogen, kijkt verbaasd rond haar heen. In de kasteelkamer ziet zij nu pas de bondage-attributen aan de muur hangen, waar ook boeien aan de muur zijn bevestigd; een paar stel kettingen vast in het plafond bevestigd aan twee oogbouten vastgemaakt, om haar zo danig in het werktuig omhoog te kunnen takelen.

Hierdoor raakt Mariska in paniek: twintig man, die zo dadelijk 20 uur lang haar hier in deze kamer, met zijn allen haar gaan nemen. Alleen de gedachte al daaraan, dat wordt al te veel voor Mariska.

Von Cuttenburg maakt bij Mariska het riempje van de knevel iets losser, houdt het balletje eventjes iets omhoog, en vraagt of Mariska hierop iets heeft te zeggen.

Mariska schreeuwt gelijk hard op: “O, nee, alstublieft, nee! Toch zeker niet door 20 man! O, nee, dit hou ik toch nooit zo lang vol! O, nee, nee, toch zeker, alstublieft!” schreeuwt Mariska. Baron von Cuttenburg duwt het balletje weer terug in de mond van Mariska, trekt het riempje strak aan.

Het is nu precies 17:00 uur, dus tot 13:00 zal de kamer niet eerder weer opengaan. Aan jullie, mannen, de taak om haar vanaf nu er goed van gebruik te gaan maken.

“O, Mariska, ik ben nog iets vergeten te zeggen: jouw man is verplicht om, samen met andere genodigde personen, in de grote zaal op een groot scherm te gaan aanschouwen, hoe jij hier de komende 20 uur durende marathon flink veel geneukt gaat worden.”

Meteen voelt Mariska de eerste man nu bij haar erin stoten; hij neukt Mariska, hij gaat tekeer als een beest. Plots krijgt Mariska een hele flinke kwak zaad te verwerken.

Mariska denkt nu achteraf pas na: O, nee, toch zeker, gaan zij nu toch niet met zijn allen mij zonder condoom neuken? Godverdomme nog aan toe! O, nee, toch zeker, ik godverdomme, ik heb nu al een tijdje geen anticonceptiepil ingenomen, dat er nu zeker 20 man in haar vruchtbare kut vol gaan spuiten.

Het moet haast zo vanzelfsprekend zijn, dat ik in die 20 uur door de mannen zwanger zal worden geneukt. Mariska schreeuwt in haar eigen: “O, mijn god! O, nee! O, nee! O, nee! O, nee, godverdomme nog aan toe!” Dit is de schuld van haar man, dat zij zo zeker wel hier vandaag gewoon zwanger zal worden geneukt.