De superman van de sportschool

Volop was ik aan het sporten en daar was ze weer: die meid in haar witte shirtje en korte, strak paarse broekje. Ze liep me een aantal keren voorbij en keek me meerdere keren aan. Afgelopen dinsdag was ik samen met mijn vrouw, maar nu was ik alleen en ik voelde me kwetsbaar, want ze is precies het type waar ik op val. Ze glimlachte steeds als onze blikken elkaar kruisten.
Op een gegeven moment ging ze op de hip thrust machine, een apparaat waarbij je een soort beweging maakt. Dit deed ze enorm goed, dacht ik bij mezelf. Daarna ging ze deadlifts doen. Ik ging langs haar mijn oefeningen doen, maar zag in mijn ooghoek dat de oefening bij haar niet goed ging en dat ze bijna viel. Snel sprong ik haar te hulp.
“Mijn superman,” zei ze lachend.
Ik lachte en zei: “Tuurlijk help ik je, stel je voor dat je je bezeert.”
We kletsten wat met elkaar en ze gaf aan dat ze het wel sexy vond, zulke gespierde armen. Dat ik haar vast kon optillen. Toen ik zei dat me dat vast wel zou lukken, keek ze me met een uitdagende blik aan: “Dan is dat een uitdaging.”
“Nou, ik ga nu eerst even boksen,” gaf ik aan.
“Mag ik mee?” zei ze.
“Tuurlijk,” was mijn reactie.
Ik deed de bokshandschoenen aan en zij knoopte haar shirtje wat strakker, zodat ik haar beter kon zien.
“Je leidt me af,” zei ik lachend.
“Oh, is dat zo?” zei ze en liep naar de deur van de ruimte.
“Nee, je hoeft niet te gaan, maar je opgeknoopte shirtje windt me op omdat ik je zo goed zie.”
Ze lachte: “Dacht je nou echt dat ik zou gaan?” En ze draaide de deur op slot.
Ik slikte even. Ze deed haar shirt uit en ook haar sport-bh. “Zo, dan heb je daar geen last van.”
Ze kwam op me af, kneep in mijn armen en zei: “Dat zijn pas echt spieren,” en deed mijn bokshandschoenen uit.
“Nu laat maar eens zien hoe sterk je bent.”
Ik tilde haar op en keek haar aan. Ik nam haar in mijn armen. Ze trok haar broekje uit.
“Ik wil je voelen,” zei ze.
“Ik weet nog niet eens je naam,” zei ik.
“Jill,” zei ze, “en nu jij.”
Ik gehoorzaamde en duwde mijn broek en boxer naar beneden. Ze begon meteen te bewegen zoals eerder bij de oefeningen.
“Oh, dit is zo fijn,” zei ze. “Je moet straks echt bij me blijven.”
Binnen korte tijd voelde ik haar lichaam verkrampen en hoorde ik haar zacht zeggen: “Ja…”
Ik fluisterde terug en we bleven dicht tegen elkaar aan.
Daarna deden we snel onze kleren weer goed en trokken we de bokshandschoenen aan. Net toen ik twee slagen had uitgedeeld aan de bokszak, klopte er iemand op de deur.
Snel deed ik de deur open.
“Alles goed?” zei de eigenaar van de zaal. “Iemand wilde hier naar binnen, maar de deur was op slot.”
“Ja,” zei ik, “we waren flink bezig.”
“Ik zie het, je shirt is helemaal nat.”
Jill deed haar bokshandschoenen uit. “We zijn klaar toch?” zei ze tegen mij.
Ik knikte en deed ook mijn handschoenen uit.
We liepen samen naar buiten.
“Waar woon je?” vroeg ze.
“Een kwartiertje lopen.”
“Ik breng je wel, mijn auto staat daar,” zei ik.
Dat vond ze prima.
Toen we in de auto zaten, legde ze haar hand op mijn been. Toen we bij haar huis waren, stapte ze uit.
“Kom je even mee?” zei ze.
Ik kon geen nee zeggen en liep mee naar binnen. We gingen naar boven.
“Zo,” zei ze terwijl ze zich omkleedde, “nu ga je liggen en kom ik bij je.”
Snel deed ik hetzelfde.
We bleven nog een tijd samen, tot we uiteindelijk allebei moe waren.
Een paar weken later kwam Jill weer binnen terwijl ik aan het sporten was.
“Hé Jill, proficiat!” zei de eigenaar.
“Ja, dank je,” zei ze en liep door.
Toen ze terugkwam, wenste ik haar ook proficiat.
“Ja, jij ook,” zei ze met een glimlach.
Ik keek haar verbaasd aan. “Ik ben niet jarig en zit in een scheiding, dus geen reden voor proficiat.”
“Jawel,” zei Jill en fluisterde in mijn oor: “Hij zei proficiat omdat ik zwanger ben… en ik ben zwanger van jou.”
Ze liep langs me heen en ging sporten
Ik ging na een tijdje bij haar staan en vroeg: “Wat heb je iedereen verteld, van wie het dan is?”
Ze pakte haar telefoon en liet me een berichtje zien: “Yes, zwanger van mijn superman.”
Daaronder stond: “Wie is dat dan? Je bent toch single? Proficiat, mup, het is je zo gegund!”
“En nu?” zei ik. “Je zat toch in een scheiding?”
“Uh ja,” zei ze, “en ik woon nu tijdelijk bij vrienden in. Geef me je nummer, dan ga ik wat regelen.”
Ik gaf haar mijn nummer. Even later kreeg ik een berichtje van een vreemd 06-nummer.
“Papa, kun je bij ons komen wonen? Mama heeft steeds honger en verlangt naar je. En straks na het sporten: als je klaar bent, loop dan naar je auto. Over een minuut of vijf komt mama naar je toe.”
Jill keek me aan en beet op haar lip.
“Zo,” zei ik, “ik moet gauw gaan, ik moet nog van alles regelen.”
Ik liep naar mijn auto.
Even liet ik alles door me heen gaan. Ik werd vader… van iemand die ik amper kende, behalve dat ze er goed uitzag. Lang kon ik er niet over nadenken, want ineens ging de deur van mijn auto open. Het was Jill.
We reden zonder iets te zeggen naar haar huis. Daar gingen we naar binnen en begonnen meteen te zoenen. Ik stopte even.
“Verdomme… zwanger… en nu?”
“Je moet me maar leuk gaan vinden en goed voor me zorgen,” zei ze.
Haar hand gleed over me heen.
“Sorry, ik kan niet langer wachten. Ik ben al dagen zo onrustig, ik verlang naar je… naar ons.”
Snel deden we onze kleding uit en gingen we verder samen. Uiteindelijk kwamen we allebei tot rust.
“Zo,” zei Jill, “en nu snel je spullen halen, zodat je hier kunt wonen en we samen verder kunnen.”
Zo gezegd, zo gedaan.
Ondertussen weet mijn vrouw dat ik bij Jill woon. Ze wil me nooit meer zien. Waarschijnlijk omdat langzaam zichtbaar wordt dat Jill zwanger is.
Wij genieten elke dag van elkaar. Alleen zien we allebei een beetje op tegen het moment dat de baby komt, omdat we dan even niet kunnen neuken