De Twitter Crush

Uiteindelijk was daar de langverwachte avond dan. Na weken van contact via Twitter, een tijd waarin de ene conversatie nog heter was dan de andere, was er eindelijk besloten om elkaar in het echt te ontmoeten. Om te zien of de digitale klik ook in het echt voelbaar zou zijn. Via het DM contact via Twitter heeft ze exact te horen gekregen wat ze die avond aan moest doen. Dat inspirerende zwarte lingeriesetje, waarmee ze hem eerder al eens helemaal gek maakte. Daarboven moest ze een zwart jurkje dragen. Gedwee had ze hier gehoor aan gegeven.

Stipt om 21:00 moest ze zich melden aan de deur van kamer 514 in het Intell Hotel in Utrecht. Licht bevend stond ze exact op dat tijdstip voor de deur. Ze wilde aankloppen, maar net voor ze dat wilde doen zag ze dat de deur op een kier stond. Voorzichtig duwde ze de deur open. Langzaam liep ze de kamer binnen. Er speelde zachte muziek op de achtergrond en het was donker in de kamer met her en der wat sfeerverlichting. Ze loopt naar het bureau waar ze een roos ziet liggen en een klein doosje. Op het doosje zit een briefje. Ze kijkt eens om zich heen, ze ziet boven het bed een grote spiegel, in de kamer staat tevens een groot bad. Maar verder ziet ze ook dat ze alleen is.

Alleen in die grote kamer. Ze pakt het papiertje van het doosje af en begint te lezen: “Goedenavond Rianne, je bent gekomen, dat waardeer ik enorm. Samen hebben we hier lang naar uitgekeken, laten we er samen een magisch moment van maken. In het doosje vind je een blinddoek. Ik wil graag dat je die pakt en vervolgens op je knieën op het kleed voor het bed gaat zitten. Als je daar zit wil ik graag dat je de blinddoek bij jezelf voordoet. Niet stiekem spieken, dat zou niet eerlijk zijn”. Ze pakt de blinddoek uit het doosje, het is een zwarte van zacht satijn. Voorzichtig begeeft ze zich naar de plek zoals die beschreven stond op het kaartje. Ze kijkt nog eens om zich heen. Nog steeds helemaal alleen in de kamer. Ze knielt neer en doet voorzichtig de blinddoek bij haar zelf om. Ze haalt een keer diep adem. De spanning is van haar gezicht af te lezen. Ze hoort de muziek op de achtergrond, ze herkent de tonen van de muziek van John Mayer. Voor haar idee word de muziek wat harder gezet, maar ze kan zich daarin ook heel goed vergissen.