De wijnhandelaarster

Vorig jaar, op mijn tweeëntwintigste, werkte ik als sommelier in een chique wijnbar in Amsterdam. De eigenaresse, mevrouw Helena, was 59, een gescheiden Griekse met olijfbruine huid, zwart haar met zilveren strepen in een elegante wrong, en een lichaam dat schreeuwde om aangeraakt te worden: slanke benen in netkousen, een taille die smaller was dan je verwachtte, en borsten die vol en stevig waren onder haar satijnen blouses. Ze had die donkere ogen die dwars door je heen keken, en een lach die beloofde dat wijn niet het enige was dat haar dronken maakte.

Het begon met een late shift: alleen wij tweeën, flessen proevend. “Jij hebt smaak,” zei ze, haar vinger over de rand van een glas strijkend, haar lippen ood van de Merlot. Ze leunde dichterbij, haar parfum, muskus en vanille, overweldigend. Voor ik het wist, kuste ze me, haar tong wijnzoet en dominant. Haar handen gleden onder mijn overhemd, nagels over mijn tepels, en ik voelde haar drukken tegen me aan, haar dij tussen mijn benen. “Naar achteren,” fluisterde ze, en in de kelder, tussen de rekken vol flessen, duwde ze me op een kruk. Ze knielde, mijn rits open, en haar mond omsloot mijn harde pik, warm, nat, haar tong die als een slang danste, zuigend met een ritme dat me deed hijgen. Ze keek omhoog, haar ogen vol vuur, en nam me dieper, haar keel vibrerend om mijn eikel. “Kom,” beval ze, en ik deed het, exploderend in haar mond, haar slikken gretig, een straaltje dat langs haar lip liep dat ze oplikte met een glimlach.

Daarna was het haar beurt. Ze stond op, schoof haar rok omhoog, geen slipje, alleen zwarte kousen en een gladgeschoren kutje dat glinsterde. “Lik me, jongen,” zei ze, en ik gehoorzaamde, op mijn knieën, mijn tong diep in haar, cirkelend om haar klit terwijl ze mijn hoofd vasthield. Ze smaakte naar zout en wijn, haar heupen rollend tot ze kwam, schreeuwend in het halfdonker, haar sappen over mijn tong. We neukten tegen de muur, haar benen om mijn middel, mijn pik glijdend in haar strakke warmte, ze was ervaren, kneep met haar spieren, melkte me terwijl ik stootte. Ik kwam diep in haar, voelend hoe het eruit droop langs haar dijen.

Vanaf die nacht was de bar ons speelveld: op de toog na sluiting, haar kont omhoog terwijl ik haar nam, spuitend over haar rug en in haar haar, dat ze dan liet zitten als een kroon; in de wijnkelder, gebonden met een sjaal, haar mond om me heen terwijl ik wijn over haar borsten goot en oplikte. Ze was verslaafd aan mijn zaad, slikte het als aperitief, masseerde het in haar huid als lotion. “Jij bent mijn beste jaargang,” zei ze altijd. En ik leerde dat de beste wijnen en vrouwen met de tijd alleen maar intenser worden.