Sexverhalen.com » Fotoverhalen » Een lastige keuze

Toon foto's

Een lastige keuzeVanuit z’n bed staart Antonio naar het plafond. Hij draait wat en kan de slaap niet vatten. Het krakende leer van z’n jas werkt hier ook niet aan mee, maar hij denkt er niet aan deze uit te trekken. Er wordt hier gestolen bij het leven en geen cipier die er wat aan doet. Antonio hijst zich overeind en stapt uit z’n harde bed. Door de tralies ziet hij dat het pas half een ’s middags is en het geen nut heeft om te gaan slapen. Over een klein halfuurtje zal iemand hem z’n lunch brengen en als hij ligt te pitten loopt hij die mooi mis. Hij besluit zich even te gaan scheren en loopt naar de wasbak in de hoek. Voor de spiegel kijkt hij naar zichzelf en mompelt “gewoon blijven ontkennen dan kunnen die juten je niks maken.” Dan neemt hij de scheerzeep en kwast ter hand en begint.

Een verdieping onder hem staat Marielle. Haar eerste week als cipier zit er bijna op en nu heeft ze nog altijd geen uniform aan. Ze bekijkt zichzelf in de spiegel. Haar bruine pantalon en witte bloesje zullen ditmaal toch niet weer voor verwarring zorgen? Niet echt prettig om door je eigen collega’s in het celblok te worden ingesloten omdat ze denken dat je bent ontsnapt. Dat terwijl je alleen maar even de lunch had rondgebracht en met een leeg karretje terugkeerde naar de uitgang. Ze loopt de lokkers af en probeert of er een open is. Misschien kan ze even een uniform ‘lenen.’ De lokker van Miranda, haar voorganger, is open en daar treft ze een uniform aan. Toch vreemd dat ze Miranda zomaar hadden overgeplaatst en Marielle niet wilde verklaren waarom. Marielle had samen met Miranda de politie-opleiding gevolgd en ze had zich er zo op verheugd om met haar samen te mogen werken.

Antonio bekijkt z’n net geschoren gezicht. Niet erg glad geworden, maar zulke stoppeltjes moeten kunnen vindt hij. Die scheermesjes zijn ook zo verrekte bot dat je er niet eens behoorlijk mee kan scheren. Goed als ze vlijmscherp zouden zijn dan waren ze natuurlijk weer te risicovol. De brede man loopt in z’n leren jas naar de traliedeur en schreeuwt “waar blijft m’n eten?” Helemaal aan het begin van de lange hal klinkt een reactie. “Stil daar, je eten komt er zo aan.” “Misschien is ze wel verdwaald in dit verrekte doolhof” roept een man uit z’n cel. De cipier schreeuwt hen terug dat ze dat aan hun zelf te danken hebben. “Hé, ik heb haar niet genaaid” roept Antonio. Hij is er nog steeds pissig over dat z’n ‘collega verdachte’ van drie cellen terug, die vrouwelijke cipier had verleid. Brullend aan het hek schreeuwt hij dit naar de desbetreffende persoon. De cipier onderbreekt hem als je Tom bedoelt met vuile klerelijer,” begint hij rustig “bespaar je dan de moeite, die is net als de betreffende cipier overgeplaatst. “Om dan nog even verder te rampetampen zeker” roept Antonio. “Niet naar hetzelfde huis van bewaring wijsneus” antwoordt de cipier.

Een lastige keuzeMarielle is inderdaad verdwaald en informeert regelmatig naar de weg. Het zit haar vandaag niet echt mee. Dat vervloekte etenskarretje stuurt slecht met die vork tussen haar spaken en haar geleende uniform is veel te klein. Miranda is dan ook veel kleiner dan haar, waardoor het nu net is of ze in een minirok rond loopt. Ook had ze graag haar eigen bloesje willen dragen, maar dat was geen gezicht met dat korte jasje van haar voorganger. En dat bloesje van Miranda liet bij de lange Marielle gewoon haar navel bloot. Allemaal erg sexy dus als je je bedenkt dat ze ook haar bh niet aan kon houden omdat dan haar hele bloesje open gestaan had. Hoewel, nu had ze toch ook de bovenste twee knoopjes niet vast gekregen en ze had nog wel zo haar best gedaan om haar volle C-cup goed te verhullen. Maar haar politiepet of liever gezegd die van haar afwezige collega paste prima op haar hoofd. Jammer alleen dat die collega z’n uniform had meegenomen en slechts z’n hoofddeksel had laten liggen. Toch wilde de lange slanke brunette niet nog eens ervaren hoe het is aangezien te worden voor celbewoonster. Met dit uniform liep ze weinig risico, of de zedenpolitie had haar zo moeten zien.

“Je eten komt er aan Antonio” roept de cipier hem toe als Marielle het karretje langzaam binnenrijdt. Voor de andere celmaten is dit te laat. Zij willen liever even gebruik maken van de sportfaciliteiten. De cipier kijkt naar Marielle “kun je misschien over een uurtje even terug komen, de heren willen een beetje gaan sporten.” “Niks daarvan” schreeuwt Antonio trekkend aan de tralies “ik wil m’n lunch nu hebben.” De cipier fluistert Marielle toe “het is geen kwade hoor, zit hier vanwege belastingfraude. Ruwe bolster blanke pit zo’n typ. Als je het aandurft even alleen met hem te zijn ga ik met deze heren naar het sportcomplex. Ik ben een uurtje weg en zal je voor de zekerheid dit alarmzendertje geven. Druk hier op zodra je je bedreigt voelt en er komen direct twee bewakers om je te redden. Nogmaals Antonio is geen geweldenaar voor zover wij weten, dus maak je geen zorgen. Zolang je niet bij hem in de cel komt ben je zeker veilig.” Met een hand aan haar leren rokje en een op het karretje loopt Marielle richting Antonio’s cel. De heren die ze passeert fluiten flink naar haar, maar de cipier heeft het allemaal prima onder controle. Samen met nog een collega dirigeert hij iedereen richting sportzaal.

Iedereen, behalve Antonio. “Loop een beetje door wil je, ik heb honger.” Mopperend komt Marielle hem tegemoet en geeft hem z’n bord aan. Gulzig werkt Antonio z’n boterhammen naar binnen en slurpt z’n koude soep op. Daar ze toch op z’n bestek moet wachten neemt ze even plaats op de stoel tegenover z’n cel en begint een gesprek. “Sorry, dat ik wat laat ben hoor, maar ik was een beetje de weg kwijt.” “Dat zijn we allemaal wel eens toch” spreekt hij met volle mond. De knappe brunette glimlacht en klaagt nog even door. Terwijl ze haar rok zo ver mogelijk over haar dijen trekt zegt ze “dat verdraaide karretje dat werkte ook niet mee. Ik kon niet eens naar rechts en ben dus constant links gegaan om hier te komen.” De man neemt nog een hap van z’n brood en mompelt “ik kijk er zo wel even naar voor je, eerst eten.” “Als je dat zou willen doen graag” glimlacht Marielle vriendelijk. Dan onderwerpt ze hem om te doden aan een kruisverhoor. Vragen als hoe oud ben je, waarom zit je hier en hoe lang moet je nog vuurt ze op hem af. Antonio antwoordt dat hij 32 is en zit voor belastingfraude, maar wil liever niet nadenken hoe lang hij nog moet brommen. “Ik zal eens even naar je karretje kijken” verandert hij van gesprek.

“Een vork, er zit een vork tussen de spaken. Geen wonder dat je niet naar rechts kon sturen. Die zit nog behoorlijk vast ook zo te zien.” Marielle staat verbaasd op en kijkt naar het wiel. Vanuit haar positie is de vork niet te zien. “Daar kijk, dan daar” wijst de man aan. Nu staat ze met haar rug naar hem toe voor hem op nog geen tien centimeter afstand. Hij ruikt haar shampoo en heerlijk vrouwelijke deodorant. Ook z’n eigen aftershave en au de toilette wordt opgemerkt. Marielle leunt tegen de tralies en snuift de lucht op. Dan ziet ze hoe z’n Harm langs haar schouder komt en naar het wiel wijst “daar kijk zie je het nu dan.” Natuurlijk zag ze de vork zitten, maar doet alsof ze het niet ziet. Antonio’s deodorant maakt iets in haar los. De geur is spannend, robuust en toch ook wel opwindend. Ze pakt z’n hand en zegt “wijs me dan aan waar die vork zit.” Hij wijst het aan, maar vreemd genoeg naar zijn mening schijnt ze de vork niet te zien. “Zeg maar of ik koud of heet ben” zegt ze, en loopt langs haar karretje. Bij elke stap voelt ze hoe haar krappe rokje opschuift en helpt deze ook een beetje met een paar spannend heupbewegingen. Bij het wiel zegt Antonio dat ze heet is. Ze buigt diep voorover met haar rug naar hem toe. “Heet, heet, oh god wat ben je heet” zegt Antonio. “Moet ik nu trekken?” vraagt de brunette aan de man die daar zelf ook aan begonnen is. “Ik zie geen vork meer hoor” antwoordt hij terwijl hij de witte billen in haar spannende string bewondert.

Een lastige keuzeMarielle trekt het karretje met zich mee en loopt gebukt achteruit. Het koude staal van de tralies tegen haar billen voelt spannend aan. Ze leunt er expres tegen aan en zegt “wat moet ik nou precies met dat gereedschap volgens jou?” Slikkend kijkt Antonio naar de billen die hem bijna aangeboden worden. “Ik kan trekken, duwen sjorren, wat ik wil, maar krijg die vork niet los.” Haar billen spannen zich in haar string om een spijl van de traliedeur en nu komt ze binnen zijn handbereik. Met het zweet op z’n voorhoofd ziet hij de kadetten naderen. Het liefst zou hij de string van haar kont af scheuren, maar is te bang voor haar reactie. Hij pakt daarom de tralies vast en drukt zich er helemaal plat tegenaan. “Ik vrees dat ik niet sterk genoeg ben om de vork los te krijgen” klaagt de brunette. Marielle voelt de stang langzaam in haar bilgleuf drukken en duwt zich er nog steviger tegenaan. Uit alle macht trekt ze aan de vork, die niet wil meegeven. Dan voelt ze Antonio’s handen op haar heupen. De aanblik van de stalen spijl tussen zulke billen is echt te veel voor de man. Hij staat met z’n kruis tegen de tralies gedrukt en ze voelt z’n erectie in de spijkerbroek tegen haar bovenbeen aan.

Antonio kan zich niet langer meer beheersen, gooit haar rok omhoog en trekt haar string kapot. Marielle komt overeind, steekt haar hand achteruit en legt deze op z’n kruis. “Trek je broek uit” hijgt ze tegen hem. De man laat direct z’n spijkerbroek en boxershort op z’n enkels zakken en duwt z’n stijve pik door de tralies. Snel helpt de brunette hem om de lange stijve paal in haar vagina te duwen. Nu voelt ze zijn handen op haar borsten. Ongeduldig, met de knoopjes dicht probeert hij haar memmen te ontbloten. Antonio staat al maanden droog en neukt haar als een wilde door de tralies heen. Opgewonden knoopt Marielle haar bloesje helemaal open en voelt dan een ruwe borstmassage. Z’n handen grijpen haar tepels vast en kneden haar borsten. “Kom in m’n cel” fluistert hij opgewonden, maar Marielle fluistert hijgend terug dat ze dan de regels overschrijdt. “Ik wil je neuken, kom in m’n cel” probeert Antonio en voelt bij elke stoot z’n heupen tegen de tralies aan knallen. “Het gaat prima zo, neuk me door de tralies” kreunt de brunette. Antonio heeft haar grote borsten ruw in z’n handen en kneedt ze flink. “Nee, die tralies, ik kom steeds tegen die tralies met m’n heupen” klaagt hij.

Marielle zou wel naar binnen willen, maar beseft dan dat ze helemaal geen sleutel heeft van de cel waar Antonio zich in bevindt. “Die vork pak die vork” zegt Antonio. Met enig gemorrel lukt het hem nog niet de deur te openen. Halfnaakt loopt de brunette van hem weg en komt snel weer terug met een sleutelbos. Ze had haar rokje weer omlaag getrokken en haar bloesje dichtgehouden met een hand. Dan zwaait de celdeur open en vliegt ze hem om z’n nek. Ze wil meteen z’n leren jas uittrekken maar hij staat er op deze aan te houden net als z’n shirt. Wel trekt Antonio z’n broek en boxer uit. Marielle ontdoet zich van haar rokje en het bloesje. Ze wil ook de pet af doen, maar Antonio laat weten dat ze die op mag houden. De gedachte vindt hij wel spannend. Hij laat zich kort door haar pijpen en voelt dan al dat hij abrupt moet kappen om nog niet klaar te komen. De brunette met pet staat op en loopt naar z’n bed. “Kom je nog, snel anders is het uurtje om.” “Niet daar” sist Antonio “dat bed is veel te gammel, kom maar op deze stoel.” De stoel waar hij z’n kleding oplegt maakt hij leeg en gaat er op zitten. Marielle loopt naar hem toe en gaat, met haar gezicht naar hem toe, op zijn schoot zitten.

Direct zet Antonio z’n lippen op haar tepels en zuigt er flink aan. Marielle heeft haar linker onderbeen op de stoelleuning gelegd, steunt met haar dijbeen op de buikspieren van hem en hangt een beetje schuin opzij. Antonio ziet hoe z’n paal in en uit haar vagina schuift en wordt hier alleen maar geiler van. Woest duwt hij z’n hoofd tussen haar borsten en hapt naar alles dat in z’n bereik is. De brunette voelt hoe instabiel ze zit en zegt dat hij haar bij haar billen moet pakken. Dit doet hij echter behoorlijk ruw. Hij klauwt z’n vingers in haar zitvlees en houdt haar stevig vast. Ze moedigt hem aan haar harder te nemen en gaat zelf sneller op en neer op z’n paal. “Oh, god wat heb ik dit gemist” zegt Antonio “eindelijk weer zo’n lekkere ronde reet vasthouden.” Marielle pakt haar borst vast en richt haar tepel op z’n mond. “Zuigen kreng” zegt ze smalend. Antonio haalt z’n hand van haar bil haalt uit en slaat haar hard op haar kont. “Niet te bijdehand jij hè.” Roept hij. Oh jaah kreunt de brunette en zegt dan “kom zuigen kreng.” Nu krijgt ze ook een harde klap op haar andere bil. “Sla me dan, sla me maar” zegt ze pestend. Hij haalt weer uit en slaat weer met z’n vlakke hand op haar roze zitvlees.

Een lastige keuze“Je doet het erom hè kreng” zegt de zwaar opgewonden Antonio. Zonder haar antwoord af te wachten geeft hij afwisselend een paar klappen op haar kont. Ze maakt steeds een vreemd hupje als hij dat doet waardoor haar borsten heerlijk voor z’n ogen dansen. Hij voelt een orgasme in z’n ballen ontstaan en staat direct op met de brunette nog op z’n paal. “Wat doe je?” vraagt ze als hij aanstalten maakt de cel uit te lopen. “Ik neuk je klaar op de gang.” Ze hangt nog om z’n nek als hij al naaiend richting de deur loopt aan het begin van de hal. De spanning is voor haar enorm, daar ze elk moment betrapt kunnen worden. Hij draait zich om en loopt neukend terug en keert dan weer om. Marielle beseft dat hij snel moet klaarkomen anders is het bye bye baan. “Kom op dan neuk me dan, jij gaat je cel straks weer in en dan moet je voorlopig even zonder doen.” Z’n tempo neemt al toe maar ze doet er nog een schepje bovenop. “Zie je dat zie je hoe me tieten schudden, denk er aan als je volgende keer masturbeert.” Hij neemt haar memmen in z’n mond en zuigt. Zijn handen houden haar billen vast en daar weet ze hem ook wel over te prikkelen. “Als je me nog op m’n kont wilt slaan, nu kan het nog.”

Compleet onverwacht doet hij iets geheel anders. Antonio loopt met grote passen naar het begin van de hal, zet Marielle neer, draait haar met haar gezicht naar de muur en steekt z’n lul in haar kont. Luidruchtig kreunt ze als hij ‘m in haar aars ramt terwijl ze angstvallig om de hoek kijkt of er iemand aankomt. Z’n heupen beuken hard tegen haar aan en z’n handen grijpen haar borsten vast. “Godverdomme ik ga komen” schreeuwt de man en slaat haar flink op haar billen. Z’n orgasmische kreunen galmen door de zaal en bij het naar binnenspuiten van z’n warme stralen ook de hare. Marielle springt op en rent in haar blootje naar Antonio’s cel. Hoewel hij naakt is aarzelt hij om ‘m zo te smeren. Hij weet dat hij onschuldig is en twijfelt. Hij ziet hoe ze haar gescheurde string op pakt en zich weer aankleedt. Moet hij nu vluchten of teruggaan naar z’n cel? Een lastige keuze. Wat zou jij doen?

Lees het vervolg:
Sexverhalen categorie: Fotoverhalen, Hetero | Sexverhaal gaat over: , , ,
9 stemmen, gemiddelde waardering van dit verhaal 7,11
Loading...

Kletsen over dit verhaal?

Erotisch Sociaal Netwerk | De volgende personen praten er graag over!

horneydiva30 (31)

Wat vind jij...

Geil verhaal?

geileteef (39)

Wat vind jij...

Geil verhaal?

neely (36)

Wat vind jij...

Geil verhaal?

xxlorelei (29)

Wat vind jij...

Geil verhaal?

eva20wet (21)

Wat vind jij...

Geil verhaal?


Reageer op dit Sexverhaal