Gevallen met fiets

Het was een wat druilige dinsdag, dus goed om de administratie wat bij te werken in plaats van een geplande lange wandeling te maken. Ik woon dicht bij een kruispunt in een woonwijk waar eigenlijk niet veel gebeurt. Alleen dat er natuurlijk in de 30 km zone vaak te hard gereden wordt. Ik nam even pauze met thee toen ik een schurend geluid en een gil hoorde buiten.

Door het raam zag ik dat een vrouw onder haar e-bike lag. Gauw naar buiten en voorzichtig de e-bike opgetild. Een huilende vrouw er onder. Uiteraard vroeg ik of ze pijn had en of ze voorzichtig haar benen en armen kon bewegen. Nu dat lukte wel, al had ze pijn in een arm en haar ribben. Ook van de pijnlijke arm kon ze gelukkig alle vingers bewegen en ik vroeg haar of ze op kon staan. Met een pijnlijk gezicht lukte dit. “Wat is er gebeurd?” vroeg ik. “Er reed een auto snel voorbij en die ging heel dicht langs me heen. Ik schrok, begon te slingeren en raakte de stoep en viel, en de auto reed door.” Ik keek even rond of er andere mensen in de buurt waren die wellicht getuige konden zijn, maar niemand te zien.

“Kunt u lopen en alles bewegen?” “Ja, het gaat wel, maar toch wel pijn, en verder fietsen zal wel niet lukken.” Nou dat zal ook wel niet gaan met de e-bike, want die is beschadigd en zal niet lekker rijden. Stuur verbogen, spatschermen krom en nog wat schade. Met een beetje moeite en buigen kon de fiets wel vooruit te rijden zijn, maar om er op te fietsen lukte zeker niet. Ik vroeg de mevrouw even mee te lopen naar mijn huis en wat bloed van haar handen af te wassen en ik nam de fiets mee. Ik gaf haar wat lauw water, een washand en een droogdoek. Inmiddels zette ik een kopje thee, haalde mijn EHBO-tasje en vroeg of ze nog wat nodig had. Dankbaar nam ze het kopje thee aan en begon toen te bibberen en te huilen.

Ik deed wat verband om haar arm, en ze trok haar broek op en natuurlijk zaten ook knieën onder het bloed. Ik waste dit af en deed er een snelverbandje overheen. Haar arm deed wel erg pijn en ook haar heup. Dus adviseerde ik om toch even naar de dokter te gaan voor controle en een tetanus injectie. Ik gaf haar ook vast maar een paracetamol tegen de pijn. “Hoe kom ik daar?” snikte ze. Ze bleek ongeveer 8 km verder in een dorp te wonen. “Kan je iemand bellen?” vroeg ik. Nee, was haar antwoord. “Ik woon alleen en ken nog niet zoveel mensen want ik woon daar pas enkele maanden. En mijn huisarts zit in een plaatsje verder op. “En waar komt je e-bike vandaan?” Die bleek van een rijwielhandelaar bij mij in de buurt te komen, waar ik ook wel kom om mijn fiets te laten repareren.

Na even nadenken stelde ik voor om hier de fiets te laten en die zou ik morgen wel naar de fietsenzaak brengen voor een kostenplaatje i.v.m. verzekering en mevrouw nu naar de dokter brengen en daarna haar naar huis te brengen. “Wil je dat echt doen? Dat is toch veel te gek en je kent me niet eens! Ik ben Petra.” Ook ik stelde me voor als Freddy. Dus… fiets in de schuur en Petra met enige moeite in de auto en op weg naar de dokter. Gelukkig kon ze in de praktijk terecht en ik wachtte in de wachtkamer. Het duurde best wel even voor ze terug was en ze vertelde dat haar elleboog gekneusd was en de banden beschadigd waren. De arm was gefixeerd en moest een mitella dragen, en dan verder nog wat kneuzingen en een pijnlijke heup. Ze moest vooral een paar dagen erg rustig aan doen.

Ik bracht Petra naar huis en vroeg of ik nog wat voor haar kon doen, maar ze kon zich wel een beetje redden. Ze maakte zich wel zorgen om de fiets. Ze was verzekerd voor schade door ongevallen maar wist niet of er eigen risico gevraagd werd. Ze was pas verhuisd en zat na de inrichting toch wat krap. Ik vroeg wat gegevens over naam en koopdatum en polis. Helaas wist ze niet waar de polis was want en moesten nog veel papieren geordend worden. We maakten een afspraak dat ik morgen contact op zou nemen met de reparateur en een kostenplaatje zou vragen. We wisselden telefoonnummers zodat we contact konden houden.

De volgende dag maar naar de fietsenmaker gegaan en de zaak voorgelegd. De verzekering was via de zaak afgesloten en alle gegevens waren bekend. Er was maar een laag eigen risico, maar het ophalen moest betaald worden. Dus afgesproken dat ik de fiets zou brengen. Thuis de fiets een beetje hersteld zodat de fiets handmatig te rijden was. Er was iets met de motor en trapper, dus met de fiets aan de hand 3 km lopen naar de fietsenzaak (niet een favoriete bezigheid). De fiets werd bekeken en kon gerepareerd worden. Eigen risico was €50 omdat er wat dingen waren die niet onder de verzekering vielen.

Ik belde Petra en vroeg hoe het ging. Ze kon haar ene arm moeilijk bewegen, slecht geslapen en het huishouden was niet gelukt. Ze had niet veel paracetamol in huis en weinig te eten. Ik beloofde dat ik morgen langs zou komen met pijnstillers en wat smeersels en dan konden we ook boodschappen doen. De volgende dag ging ik naar haar toe. Het was in huis een beetje puinhoop want ze had niets kunnen doen. Ze keek wel bezorgd toen ik vertelde dat ze wel €50 voor de reparatie betalen. Ze had weer slecht geslapen en niet gedouched en voelde zich erg vies. Haar blouse kon ze niet uitdoen met 1 hand, en was bang dat het verband nat zou worden, had met kleren aan geslapen, had geen boodschappen in huis want ze was juist van plan allerlei boodschappen te doen toen ze viel. Dus werk aan de winkel!

Eerst maar helpen om te douchen, dus blouse uit en spijkerbroek uit. Ze zou zelf proberen haar bh en slipje uit te doen. Een grote plastic zak en wat tape voor de mitella en ze kon douchen. We even geholpen met de sluiting van haar bh. Inmiddels begon ik aan de afwas want de afwasser was nog niet aangesloten. Net toen ik een stofzuiger pakte riep Petra me of ik kon helpen. Ze stond bloot in de badkamer en vroeg me haar af te drogen en te helpen kleden. Ik moest wel even slikken… een mooie vrouw… middelmaat borsten en een getrimde zwartharige vagina. “Het is toch moeilijker dan ik dacht en heb geen andere keus, maar ik vertrouw je dus help me maar.” We vonden het allebei wat ongemakkelijk, maar het moest maar.

Ik hielp haar met afdrogen en andere kleren aan te trekken. Wel kleren die ze zelf gemakkelijk uit kon doen, dus geen strakke broek maar een rokje en een trui met een rits. Snel thee gezet en Petra was stom verbaasd dat de keuken al opgeruimd was. “Ga jij maar zitten, ik pak even de stofzuiger en wijs me even de wasmachine en je vuile kleren, dan doen we de was even.”

Na een uurtje was ik klaar en stelde voor dat we samen boodschappen zouden doen. Gewoon met de auto en ik kon helpen met de kar en de boodschappen inladen. Petra keek me ongelovig aan. “Wil je dat echt voor me doen? Je hebt al zo veel gedaan en ik kan je niet betalen!” Ik zei dat ze zich absoluut geen zorgen hoefde te maken want alles zou wel goed komen.

We reden weer naar het stadje met het lijstje dat Petra opgesteld had toen ze op de fiets naar de stad ging. “Ik hoop dat de aanbiedingen nog gelden en die nog op voorraad zijn,” zei Petra. Na de boodschappen gedaan te hebben bij verschillende winkels i.v.m. de reclames reden we terug naar haar huis. Boodschappen opruimen en even tijd voor koffie. Ik had bij het afrekenen in de winkels wel gezien dat Petra zich wat ongemakkelijk voelde en vroeg of ze het wel redde in haar huis en wel een beetje rond kon komen. Ze bloosde en vertelde dat ze gescheiden was. Volgende maand hier in het dorp op een kantoor ging werken en via een achterneef met wie ze goed contact hier werk geregeld had en een huis had kunnen huren.

Alles rond de scheiding was financieel nog niet geregeld. Ze had nog geld tegoed uit de verkoop van het huis in Utrecht, maar dat duurde en duurde maar en had nu heel weinig geld. Eind volgende maand zou ze pas haar salaris krijgen en hoopte dat er wat geld loskwam uit de verkoop. Dus moest ze nog ca. zes weken overbruggen, en hoopte dat ze over 14 dagen wel zou kunnen werken en de blessures over waren. Ze had tranen in haar ogen. “Want als ik al moet beginnen met nieuw werk en me eerst ziek moet melden is dat wel een heel slechte start.”

Ik moest even nadenken. “Weet je, met wat therapie, smeersels en pijnstillers lukt het misschien wel. Ik weet een goed adres voor fysio en ik kan je heen en weer brengen met 2x per week zal het wel lukken met je arm. Hoeveel fysio heb je in het pakket van de verzekering?” Weer kijkt ze me onzeker aan. “Ik geloof standaard dus hooguit 8 of 9 keer, maar ik heb al 7 keer verbruikt, toen ik gevallen was omdat mijn ex me geslagen had, dus daar heb ik geen geld voor!”

Ineens kreeg ik toch wel diep medelijden met haar, in dat ene zinnetje over haar ex zat een wereld van leed en verdriet, en wie weet wat ze allemaal te stellen had gehad voor ze het besluit nam om van deze foute man te scheiden! Hoe kon ik anders reageren dan: “Lieve Petra, ik wil je hoe dan ook helpen! Ik bel nu nog de fysio, voor een dringende afspraak. Ze kennen me daar al jaren, dus met een beetje praten kan je zeker morgen al terecht. We leggen uit dat je over twee weken redelijk fit moet zijn om je job te starten. Ik weet zeker dat het lukt. Ik ben niet rijk, maar heb een goed pensioen en kan daar goed van rondkomen. Die €40 per behandeling kan ik je zeker betalen of voorschieten, ook de €50 voor je fiets en boodschappen in de komende tijd is geen punt. Later kan je me terugbetalen, maar als dat niet lukt heb ik in elk geval een gevoel dat ik een dapper mens geholpen heb.

Weet je, ik heb door mijn vrijwilligerswerk in vele landen bedrijven geholpen, maar vooral ook enkele mensen en medewerksters kunnen ondersteunen met adviezen en ook wel met geld. Ja soms is dat een bodemloze put, maar ‘who cares’ als ik het gevoel heb dat ik het in elk geval geprobeerd heb. Of je me ooit terug kan betalen… jammer… of je gebruikt van me gemaakt hebt… en me belazerd hebt… jammer. Maar geeft in elk geval mij de kans om een mens zoals jou te helpen!” Petra bloosde en vertelde dat ze best nare dingen meegemaakt had maar gelukkig niemand had beduveld. “Nu Petra, dan is de deal akkoord, ik zal proberen in deze tijd een beetje voor je te zorgen en dan zien we wel!”

Ik belde de fysio en kreeg de trainster van de fitness die ik volg aan de lijn en legde uit wat er aan de hand was. Petra kon al geboekt worden voor morgen (vrijdag) en maandag. Ik zou haar ophalen en weer thuis brengen. De volgende dag belde ik eerst de fietsenmaker. De fiets zou zaterdagmiddag klaar zijn. Ik ging Petra de ’s middags ophalen en bracht haar naar de fysio. Het bleek allemaal mee te vallen. Er was nog wel een wondje aan de arm, maar verder kreeg ze wat oefeningen mee om schouder en elleboog te strekken en bewegen. Na een paar keer fysio zou het wel beter gaan. De mitella moest ze nog wel overdag dragen maar ’s nachts niet meer. We dronken thuis nog een kopje koffie en Petra vroeg of ik kon blijven, want dan zou ze voor mij koken en dan nog even gezellig na kletsen. Helaas had ik die avond fitness dus moest ik na de koffie weg. Dat vond Petra wel jammer want ze wilde me graag bedanken voor alle goede zorgen.

Ik vertelde haar dat ik zaterdagmiddag de fiets zou komen brengen en dan het wel gezellig vond om te blijven eten. Ze vond het prima en zou een pasta maken want dat lukte haar wel met de blessure. Zaterdagmorgen ging ik eerst wat extra geld pinnen, zocht een leuke beterschapskaart op en schreef er een paar lieve woorden op ter bemoediging en stopte er €500 in, zodat ze de komende weken tot ze haar salaris kreeg in elk geval noodzakelijke uitgaven kon doen. Daarna monteerde ik de fietsendrager op de auto, deed nog wat werk in de tuin want later op de dag zou het gaan regenen. Even na het tuinwerk douchen, een tas met een flesje wijn, wat fris en paar blikjes bier ingepakt en ’s middags naar de fietsenmaker.

De fiets zag er weer perfect uit, en inderdaad moest ik wel €50 betalen als eigen risico (zonder verzekering had de reparatie €480 gekost!). Daarna op naar Petra. Ze was al aan het voorbereiden, maar we gingen eerst de fiets inspecteren. Ze was heel blij dat de fiets helemaal hersteld was en gaf me een knuffel en dikke kus voor alle moeite. We dronken even thee en ik mocht helpen de tafel te dekken. Gelukkig had Petra een paar kaarsen want het begon al schemerig te worden doordat er een dikke bui naderde.

Petra ging zich even omkleden, terwijl ik de kaarsen aanstak en de glazen met wijn vulde. In middels had ik op haar bord de enveloppe gelegd met kaart en geld en op de enveloppe geschreven: “Voor een lieve dappere vrouw.” De pasta kwam op tafel en voor Petra het opschepte zag ze de enveloppe. Toen ze de tekst aan de buitenkant en binnenkant en het geld zag, begon ze te huilen. “Dat kan je toch niet doen?? Hoe kan ik je dat terug betalen? Ook als ik salaris krijg houd ik niet veel per maand over en kan ik maar een klein bedrag per maand terugbetalen.” Ze stond op en omhelsde me. Ik kuste haar tranen weg en vertelde dat ik soms best wat geld kon missen, en wist dat ze zeker haar best zou doen naar vermogen wat terug te betalen. “Je bent veel te gek, maar het is wel een grote zorg minder dat ik in elk geval weer een poosje vooruit kan. Je bent een lieve schat om dit voor me te doen en me te vertrouwen!”

Het werd een gezellig etentje. Daarna bij de koffie vertelde ze iets meer over haar leven. Hoe haar man een goede baan had maar veel gokte, dronk en verkeerde vrienden kreeg. Hij verwaarloosde zijn baan, werd ontslagen, kreeg toch weer ander werk tegen veel minder salaris, en werd gewelddadiger. Sloeg haar en kwam vaak dronken thuis en eiste seks. Gooide haar op bed en scheurde haar bh en slipje kapot en nam haar ruw. Een vrouwen opvanghuis had haar geholpen om haar man aan te klagen en de scheiding te regelen. Haar achterneef had haar ook daarbij geholpen.

Uiteraard had Petra tranen in haar ogen en hoopte dat ze nu opnieuw kon beginnen, maar het zou wel moeilijk worden. Ze kwam naast me zitten op de bank en vroeg of ik nog wat wilde drinken. Ik vertelde dat ik met de auto was en alleen een beetje fris wilde. Bovendien werd het slecht weer, regen, storm en soms een donderslag en moest ik via kleine landwegjes.

“Geen sprake van, je gaat met dit weer niet weg, blijf gezellig bij me en je kan hier blijven slapen en we zien wel wat er van komt,” zei Petra. Uiteraard had ik niets bij me, maar dat bezwaar werd door Petra weggewuifd. Zelf vond ik het eigenlijk ook wel fijn. Ineens dacht ik aan de auto die voor het huis geparkeerd stond en met fietsendrager wel op viel. Die zou er morgen nog staan en gaf wellicht aanleiding voor roddels over “die mevrouw die er pas woonde in het dorp.” Dus vertelde ik Petra dat ik beter de auto ergens anders zou parkeren. Ze bloosde en vond het lief van me dat ik daaraan dacht.

Ze vertelde dat er een parkeerplaats was bij een school en speeltuin. Even haar straat uit, rechtsaf en dan een straatje links. Er liep van de parkeerplaats een voetpad wat in de straat achter haar huis uitkwam. Vandaar liep er een pad langs de schuurtjes en Petra zou de schuurdeur open zetten zodat ik achterom kon. In de regen dus naar de auto en naar het parkeerplaatsje. Er was nog plaats, maar de fietsendrager stak uit over de weg. Dus afkoppelen en in de kofferbak zetten. Inmiddels was ik behoorlijk nat en nam de paraplu uit de auto om terug te lopen.

De klagerige regen maakte me toch nat en ik moest even zoeken naar de voetpaadjes. Gelukkig zag ik een schuurdeur open staan en een verlicht raam waar ik Petra zag. Bij de achterdeur kwam ze me tegemoet. “Kom gauw naar binnen, je bent klets nat geworden.” We gingen naar binnen en Petra stelde voor om maar te gaan douchen en de natte kleren uit te trekken. We gingen naar de badkamer en Petra zette de douche aan. Gaf een handdoek en zou even een badjas pakken. Ik stapte onder een lekkere warme douche. De cabine besloeg en ik kon verder niets zien.

Plotseling ging de douche deur open en stapte een naakte Petra naast me onder de douche. Ze pakte me vast en kuste me op de mond. “Nu ga ik een beetje voor je zorgen en jou verwennen. Straks nog wat drinken en dan samen naar bed!” We hielpen elkaar te wassen en merkte dat we allebei reageerde. Haar tepels werden stijf en mij liet het ook niet onberoerd. Ze drukte me tegen haar aan en kuste me en plotseling voelde ik haar tong tussen mijn lippen. “Hier heb ik al twee dagen naar verlangd en van gedroomd, eindelijk weer eens echt bemind te worden en zonder zorgen te vrijen en te genieten, want dat is lang geleden.”

Ze deed de douche uit en pakte een handdoek en begon me af te drogen waarbij ze geen plekje oversloeg! Ik pakte de andere handdoek en kon haar afdrogen. Haar lekkere stevige borsten en via rug en buik voorzichtig over haar behaard kutje. Ik kreeg een oude badjas van haar en zij trok een oversized T-shirt en short aan. We gingen naar de woonkamer namen de glazen en de kaarsen mee en gingen naar de slaapkamer. Kennelijk had ze een plan want de kamer was schaars verlicht en de verwarming stond aan.

Toen ik zei dat ze zich niet verplicht moest voelen, zei ze dat we gewoon ons moesten laten gaan en genieten en ze alle zorgen even wilde vergeten. We proosten op haar toekomst en zij op de lieve vriend die haar geholpen had. We staken de kaarsen aan en gingen op bed liggen. Aarzelen ging haar hand onder de badjas en streelde mijn buik en borst. Ook ik ging met een hand onder haar T-shirt en voelde haar stevige borsten en opgerichte tepels. “Wil je even helpen om mijn T-shirt uit te doen? Want dat gaat liggend zo moeilijk,” zei Petra.

In de schemer met flakkerende kaarsen zag ze er mooi uit. Voorzichtig maakte ze mijn badjas los en keek verlangend naar mij. “Hier heb ik al vaker aan gedacht en eindelijk is het zover, wil je me nu helemaal knuffelen?” Ze draaide zich op haar rug zodat ik haar borsten kon knuffelen met mijn handen, maar al gauw likte ik aan haar tepels. Ze kreunde zacht en duwde mijn hoofd naar beneden. Via haar buik kwam ik bij de rand van haar shortje. Zonder aarzelingen tilde ze haar billen op als aansporing om dit uit te trekken.

Voorzichtig streelde ik haar benen, maar al gauw pakte ze mijn hand en legde die op haar kutje. Ze was verlangend nat en ging met mijn hand over haar lipjes en er een stukje tussen. Ze was echt verlangend want zelfs haar kleine lipjes stonden een beetje open. Ik boog me voorover en likte haar kutje. Wild schokte haar onderlichaam naar boven en ze drukte met haar gezonde arm mijn hoofd dichterbij. Zachte kreetjes gaven aan dat ik goed zat en toen ik met mijn tong haar klitje knuffelde en voorzichtig met een vinger naar binnen ging kwam ze met een kreet klaar. De tranen stroomden over haar wangen.

Ik was verbaasd over haar snelle klaarkomen. Ze trok me naar boven en kuste me wild. “Het is zo lang geleden dat ik me zo liet gaan, je bent zo anders als mijn ex, die dacht alleen maar aan zichzelf. Door alles wat de afgelopen dagen is gebeurd en jouw goede zorg verloor ik alle zelfbeheersing en wilde alleen maar genieten. Maar straks ga ik jou ook knuffelen. Maar ik moet even kijken waar de condooms liggen.” Ik vertelde haar dat ik al lang geleden gesteriliseerd was en de laatste tijd geen vreemde contacten gehad had en door mijn vele buitenlandse reizen ook de hepatitis vaccinaties gehad had. “Dus kan kunnen we het zonder doen?? Dat is helemaal super en kunnen we gewoon helemaal genieten.” Ze moest wel een beetje helpen om mijn badjas uit te doen en toen lagen we helemaal naakt naast elkaar.

Haar hand ging via mijn buik naar beneden en streelde mijn stijve penis. “Lekker warm en groot en nu ga ik je voorzichtig knuffelen.” Met een beetje moeite ging Petra overeind zitten en draaide zich zodat ze met haar lippen me kon knuffelen. “Ik wil je wel in mijn mond nemen maar niet zo diep want daar hou ik niet zo van.” Het was geweldig om haar lippen te voelen langs mijn penis en wat een sensatie toen ze de top in haar mond nam en met haar tong likte. Ik moest me beheersen om mijn penis niet diep in haar mond te stoten, omdat ze dat niet wilde. Ze merkte dat ik me moest beheersen om niet door te zetten en zei: “Nu wil ik je lekkere dikke penis tussen mijn andere lippen hebben en mag je diep in me komen. Ga maar op je rug liggen en dan kom ik boven op je!”

Het koste wat moeite om met haar geblesseerde arm in de juiste positie te komen, maar toen ineens gleed ik haar warm en glad kutje in. Ik steunde haar omdat ze zich niet goed omhoog kon drukken en masseerde haar borsten en tepels. Wat een geweldig gezicht om haar zo te zien! Haar borsten met de gekleurde en opgerichte tepels, haar buik en net een stukje van de donkere haartjes die zich vermengde met mijn wat grijze haartjes en mijn penis heen en weer te zien gaat tussen haar lipjes. Het duurde niet lang voor ik voelde dat ik klaar zou komen, maar probeerde het tegen te houden omdat ik Petra ook extra genot wilde geven. Tot plotseling het moment dat Petra zei: “Laat je gaan… spuit maar in me… ik wil je diep voelen.” Ze liet zich voorover zakken en met een paar laatste stoten voelde ik hoe ze met haar spieren mijn penis extra klemde en we samen hijgend klaar kwamen.

We bleven even zo liggen en toen draaiden we ons om lekker naast elkaar te liggen. Petra pakte mijn nog wat glibberige penis en ik legde mijn hand op haar kutje waar een mengsel vocht van mij en haar uitstroomde. “Dank je wel, lieve man… dit was geweldig fijn,” en ze kuste mij. “Voor mij was het ook geweldig hoor, Petra, en fijn dat we zo lekker warm tegen elkaar kunnen liggen.” Zo zijn we lekker bloot tegen elkaar in slaap gevallen.

De volgende morgen werd ik wakker en moest wel even nadenken waar ik was. Ik rook koffie en even later kwam Petra binnen met een warm broodje. Ze schoof naast me in bed. Ze vertelde dat ze vaak wakker geworden was, en steeds dacht dat ze alles gedroomd had, maar dan voelde ze naast zich een warm lichaam. Ze was heel blij voor alle hulp, van mensen van de opvang, haar achterneef (Johan) en nu weer van mij. Haar achterneef was ook alleen, ze vond hem erg lief, maar was vaak in Engeland voor zijn werk en dat vond ze geen basis om samen verder te gaan. Maar het was echt een fijne man.

Zo kletsten we nog wat door, een beetje knuffelend en lekker tegen elkaar. Ik vertelde dat ik getrouwd was, een lieve vrouw had, maar die een zekere vorm van aseksueel gedrag had, dus seks had zijn beperkingen. We hadden samen wel veel gereisd omdat ik door omstandigheden al vroeg gepensioneerd was. Mijn vrouw zorgde ook veel voor haar zus in Den Haag die dementerend was en dan soms 14 dagen daar bleef om haar te verzorgen. Nu was ik ook weer 14 dagen alleen, maar dat vond ik nooit een probleem.

Inmiddels was het al later geworden en we kregen toch wel honger. Even samen snel douchen (met de nodige knuffels) en toen wat eten. Het werd meer een brunch. Het weer was opgeknapt en hadden wel zin om wat te wandelen op een landgoed in de buurt. Weer dezelfde truc: Ik eerst weg naar de auto en even later kwam Petra via een omweg. Hoewel het een beetje modderig was op het landgoed waarbij ik Petra stevig vast moest houden, was het erg gezellig. Vaak kan je tijdens het wandelen veel meer vertellen, omdat je niet constant elkaar aan moet kijken en je niet ziet of er tranen in de ogen staan, of je bloost bijvoorbeeld.

Petra vertelde nu openlijk meer over haar leven en over Johan die haar vaak geholpen had. Als ze weer door haar gewelddadige echtgenoot geslagen was of het huis uit gezet was. Ze hadden samen ook wel eens seks gehad en soms dacht ze om bij hem te blijven, maar vond het een te groot nadeel dat hij soms zo vaak in het buitenland was en soms wel enkele maanden weg was. Zo nu ook weer. Al pratende en wandelend kwamen we weer bij de auto en toen op weg naar het huis van Petra.

Ik stelde voor om voor het eten weg te gaan, maar Petra vroeg of ik niet beter kon blijven want morgenochtend moest ze weer naar de fysio en zag het nog niet zitten om met de fiets te gaan en dan kon ik haar nog 1 keer brengen en nog wat boodschappen doen voor de komende week. Zo werd het weer gezellig, eerst samen douchen, lekker wat eten, een wijntje en wat kletsen. Kort erna even opfrissen en naar bed.

Petra kroop lekker tegen me aan. Ze zei: “Ik weet dat dit de laatste keer is dat we samen slapen, en een relatie zit er niet in. Volgende week aan het werk en kan ik mezelf weer redden. Maar wil je nog een keer met me vrijen?” Ik had wel mijn bedenkingen want de eerste keer was zo spontaan, maar nu meer gepland. Maar Petra begon me zo lekker te knuffelen, langzamer en intiemer dan de eerste keer, fluisterde lieve woordjes zodat ik ook gauw reageerde. Het werd een langzame intense vrijpartij. Ik likte haar zachte lippen, kroelde door de zachte haartjes, vingerde en knuffelde haar tot een super hoogte punt. Ze riep mijn naam toen ze heftig klaarkwam en een golf vocht uit haar kutje kwam.

Ze moest even bijkomen en nam toen mijn penis tussen haar lippen. Speelde er mee met haar hand en plotseling voelde ik dat ze mij penis een heel stuk in haar mond nam. Het zou niet lang duren voor ik klaar zou komen en vroeg of ik in haar mond kon komen of liever niet. “Kom diep in mijn kutje en spuit me daar vol want dat vind ik zo’n fijn gevoel. En ik wil weer op je zitten, dan kan je mijn borsten knuffelen en elkaar in de ogen kijken als we klaar komen!” Met een beetje moeite hurkte ze boven mij en stuurde mijn penis tussen haar lippen naar binnen. Een geweldig gevoel.

Door haar billen naar me toe te trekken kom ik heel diep in haar komen. Toen ik daarna haar borsten knuffelde en de opgerichte tepels in mijn mond nam verhoogde ze het tempo. Wild reed ze op me. Ik moest me wel inhouden, maar toen Petra schokkend en huilend met een diepe kreun klaarkwam spoot ik in haar kutje. Genietend bleven we nog een tijdje liggen. Kussend, zachtjes knuffelend en toen ik uit haar gleed nam ze mijn hand en met haar hand tegen haar kutje voelde we hoe het mengsel van onze sappen uit haar kutje sijpelde. Naakt vielen we daarna in slaap.

De andere morgen op tijd op want we moesten naar de fysio. Gelukkig nog even tijd voor wat knuffelen onder de douche. Tijdens het wachten gedurende de fysio sessie realiseerde ik me dat het eigenlijk de laatste keer zou zijn dat ik Petra moest vervoeren. Inderdaad, ze kwam blij naar de auto. “Het gaat goed! Vrijdag nog 1 keer en dan moet het met wat oefeningen lukken en mag ook weer fietsen dus kan ik maandag beginnen aan mijn nieuwe baan.” “Wat fijn voor je, dan heb je mij niet meer nodig,” zei ik. “Ja, maar ik vergeet je niet hoor!” zei Petra en gaf me een knuffel.

We gingen nog wat boodschappen doen, zodat ze niet de eerste dagen tijdens het fietsen niet direct met volle fietstassen moest rijden. Daarna kwam het afscheid. Tranen natuurlijk en ik moest ook wat wegslikken maar het was beter zo. Ook maar e-mail adressen uitgewisseld om zo ook contact te houden.

Na een paar dagen al een appje: Het ging goed, kon bijna alles weer doen. Fysio was tevreden en maandag ging ze werken. Gedurende de maand hadden we regelmatig contact, maar vonden het beiden beter om maar geen afspraakjes te maken. Petra had het bovendien erg druk met haar baan, erg uitdagend maar er was een fikse achterstand en moest veel werk inhalen.

In het begin van de volgende maand nodigde ze me uit om even bij te praten en gezellig bij haar te eten. Ik wilde dit eerst wat afhouden want het leek me beter om wel contact te houden maar niet te ontmoeten. Ze drong aan want ze had ook nieuws. Op een vrije avond dus naar Petra met een bos bloemen. Het was prachtig weer en ben met de fiets gegaan. Ze zag er stralend uit en de tafel was al gedekt. Nu konden we samen ook een wijntje drinken.

Ze had weer een heerlijke pasta gekookt en praatte honderd uit over haar werk, dat ze het erg naar haar zin had, en door het extra werk een stevige bonus gekregen had. Dus kon ze mij al €100 terugbetalen. Hoewel het volgens mij niet hoefde wilde ze daar niet van weten. Ze had super goed nieuws. Haar achterneef Johan werkte voor dezelfde firma (daardoor had ze deze baan gekregen!) op een locatie in Engeland. Nu had hij een aanbod gekregen om aan het einde van dit jaar accountmanager te worden bij het hoofdkantoor in Nederland. Hij had het geaccepteerd en Petra gevraagd of ze misschien open stond voor meer dan vriendschap en wellicht in de naaste toekomst samen konden gaan wonen.

Uiteraard was ik stomverbaasd maar ook heel blij met deze verrassende ontwikkeling. Ik ging naar haar toe en feliciteerde haar met een dikke kus. Na het eten ruimde we samen af en gingen op haar bank zitten. We kropen nog dicht bij elkaar en toostten op de toekomst van haar. “Maar het duurt nog even voor alles rond is, want hij moet nog zoveel afronden en hij zal de komende tijd weinig in Nederland zijn. Maar ik kan wachten. Ik zal zo nu en dan wat geld overmaken om mijn schuld aan jou te voldoen. Toch wil ik nog 1 keer met je vrijen en wees maar niet bang, ik heb al eerlijk aan Johan verteld hoe ik jou ontmoet heb, en verteld wat er tussen ons gebeurd is, en dat ik opnieuw ontdekt heb dat als liefde met seks gecombineerd wordt het hemels is. En dat ik dat nooit beleefd heb met die man waarmee ik getrouwd was. Ik heb tegen mijn Johan gezegd dat we een punt zetten hoe wij samen geweest zijn en ik graag in ga op zijn aanbod om in de naaste toekomst een fijne relatie op te bouwen.”

Ik had stil naar haar geluisterd en dacht dat het beter was om nu gewoon maar afscheid te nemen met een knuffel en dan te gaan. Maar Petra kroop dicht tegen me aan. “Niet weggaan hoor, ik wil nog 1 keer lekker met je vrijen en dan elkaar loslaten.” Ze begon me intens te knuffelen en te strelen. Natuurlijk bemerkte ze dat mijn penis dikker werd. “Kom gezellig naar de slaapkamer! Ik kan nu weer mijn beide armen goed bewegen en we maker er een feest van.”

In de slaapkamer kleedden we langzaam uit. Weer stonden haar borsten fier overeind en gereed om betast en geknuffeld te worden. Ongeremd nam Petra nu mijn penis in de mond en likt en knuffelde die tot een volle erectie. Voorzichtig ging ik over haar kutje. De zwarte haartjes waren wat getrimd en voelde ik de natte lippen wijken. Nu Petra goed kon bewegen konden we elkaar in de 69-houding verwennen wat de vorige keer door de blessure niet ging.

We vrijen teder en langzaam tot Petra me op de rug duwde en op me ging zitten. Ze was erg nat en zonder haar hulp gleed ik diep in haar. We vrijden intens en Petra kwam al een paar keer kreunend en gillend klaar totdat ik wild de laatste stoten deed en heftig klaar kwam.

We bleven nog even nagenieten en fluisterden lieve woordjes. We kleedden ons weer aan. Nog steeds straalde Petra. Een laatste glas wijn, een dikke knuffel, en een paar tranen. Maar het was goed zo. Onze wegen scheidden, maar de herinnering blijft.

“Ik fiets nog een stukje mee Freddy, tenslotte is alles begonnen met een fiets en elke keer zal ik denken aan het voorval wat zulke grote gevolgen heeft gehad.” Na een stukje fietsen op een stil landweggetje nog een laatste knuffel, nog even voelde ik haar borsten tegen me aan en ik streek er voorzichtig over. Zij met een knipoog ging nog even met haar hand over mijn broek en voelde even aan mijn penis. “Nog een kus” en met tranen op haar wangen keerde ze zich om. Dag lieve man, ik vergeet je niet.

Ik keek haar na tot je in de verte verdween. Ik moest ook wat wegslikken, maar het was goed zo!