Helena (7) – Mijn heerlijke sexpopje

Na het badje waren ze samen in bed beland. Joris’ ogen waren halfopen, gericht op het plafond.
Helena keek naar hem. Naar de haartjes op zijn borst, dun en donker. Naar zijn buik, die licht op en neer deinde. Naar zijn slappe penis die tegen zijn dij rustte, en de ballen eronder, vol en rond in hun zak. Ze bevochtigde haar lippen met haar tong.
Er was iets in haar veranderd. Sinds het spel met Lars was begonnen, had ze altijd bevelen gekregen. En ze had altijd gehoorzaamd. Maar nu, voelde ze iets anders. Iets wat haar vingers deed trillen. Ze wilde zelf de touwtjes volledig in handen nemen, zelf deze jongen aansturen, alsof hij haar eigendom was.
“Lucas,” zei ze.
Zijn hoofd draaide naar haar toe, zijn ogen groot en glazig, nog steeds verdwaasd van wat er die avond allemaal was gebeurd.
“Kom hier,” zei ze. Niet luid. Niet streng. Maar met een vastheid die geen ruimte liet voor twijfel.
Hij schoof naar haar toe, langzaam, als een slaapwandelaar. Zijn blote dij raakte de hare. De warmte van zijn jonge lichaam straalde tegen haar zij.
Helena legde haar hand op zijn knie. Ze kneep zachtjes, liet haar hand van zijn knie naar de binnenkant van zijn been glijden. Langzaam. Over de warme huid. Ze voelde zijn spieren spannen onder haar vingertoppen.
Ze spreidde haar benen. Haar vagina alweer vochtig, de schaamlippen gezwollen en donkerroze. Het licht van de bedlamp viel erop en toonde de glinsterende sappen die langs haar plooien naar beneden liepen.
“Kijk,” zei ze.
Lucas keek. Zijn blik gleed over haar buik naar beneden, naar de spleet die ze voor hem opende. Zijn lippen weken uiteen.
“Ik wil dat je me proeft,” zei Helena. “Echt proeft.”
Ze pakte zijn pols en leidde zijn hand naar haar schoot. Zijn vingertoppen raakten haar schaamlippen — warm, vochtig, zacht. Ze liet zijn vingers langs haar gleuf glijden, voelde hoe hij huiverde bij het contact.
Ze bracht zijn vingers naar haar mond en likte ze schoon. De zoutige smaak van haar eigen sappen lag op haar tong. Daarna pakte ze zijn hand weer en legde zijn vingers terug waar ze waren geweest.
“Nu jij,” zei ze.
Lucas boog zijn hoofd. Aarzelend. Zijn mond vond haar dij eerst — een kus op de binnenkant, zacht en nat. Toen hoger. Zijn lippen raakten haar schaamlippen.
Helena legde haar hand op zijn achterhoofd. Haar vingers verstrengelden zich in zijn haar. Ze voelde zijn tong, aarzelend. Hij likte langs haar gleuf, de warmte van zijn mond verspreidde zich door haar onderbuik.
“Langzaam,” zei ze.
Hij gehoorzaamde. Zijn tong bewoog langzamer, breder. Hij vond haar clitoris — ze hapte naar adem. Haar vingers verstijfden in zijn haar.
“Ja”, zei ze. “Blijf daar.”
Terwijl zijn tong haar bewerkte, gleed haar andere hand naar beneden. Over zijn rug, langs zijn zij, naar zijn kruis. Ze vond zijn ballen — warm, zwaar. Ze omvatte ze met haar hele hand en hield ze vast. Niet knijpend. Nog niet. Gewoon vasthoudend, als een belofte.
Lucas kreunde tegen haar aan. De trilling van zijn tong golfde door haar gleuf.
“Lekker”, fluisterde ze. “Blijf zo doorgaan.”
Terwijl ze het zei, masseerden haar vingers zijn ballen, rolde ze zachtjes tussen haar duim en vingers, iets te hard misschien.
Toen kneep ze. Haar vingers sloten zich om de gevoelige testikels en persten ze samen, net genoeg om een schok door zijn lichaam te jagen.
Lucas maakte een geluid. Half kreun, half kreet. Zijn mond verstijfde tegen haar aan.
“Niet stoppen,” zei Helena. Haar stem was laag en vlak. “Ik zei: niet stoppen, ik wil je tong in me voelen.”
Ze voelde hoe hij verstarde — de pijn in zijn ballen die vocht tegen het genot van haar natte kutje. Zijn tong hervatte zijn beweging, trillerig nu, minder zeker. Ze hield zijn ballen vast en kneep opnieuw. Een fractie harder.
Weer dat geluid. Hoger dit keer. Een kreet die werd gesmoord in haar vlees.
“Zuig me uit. Doe verdomme wat ik zeg,” zei ze. Ze schrok van haar eigen woorden. Maar niet enkel zij; ook de jongen schrok van deze plotse verandering in toon.
Ze trok zijn hoofd omhoog. Zijn gezicht was nat van haar sappen — glanzend op zijn lippen, zijn kin, zijn wangen. Zijn ogen stonden wijd open, de pupillen groot en donker. Ze keek naar hem en voelde een hitte die ze niet herkende.
“Je bent van mij nu,” zei ze.
Ze kneep weer in zijn ballen. Zijn mond opende zich in een stille kreet. Zijn lichaam kromde zich naar voren, naar haar toe, alsof de pijn hem naar haar toe dwong in plaats van weg.
“Zeg het,” zei ze.
“Ik ben van u,” fluisterde hij. Zijn stem brak.
Helena glimlachte. Het was de glimlach van iemand die net een instrument had gevonden en nu leerde hoe het te bespelen.
Ze duwde zijn hoofd terug naar beneden, naar haar natte gleuf, en tegelijk kneep ze in zijn ballen — een ritme dat ze zelf bepaalde. Zijn kreunen en zijn likken versmolten tot één geluid, één beweging, één ritme dat ze dirigeerde.
“Wil je mijn speeltje zijn? Mijn seksspeeltje.”
De jongen stopte even en keek haar vragend aan. Hij begreep amper wat ze zei maar knikte.
“Herhaal het”, zei ze.
“Ik wik je seksspeeltje zijn”, hakkelde de jongen.
Terwijl hij de woorden uitsprak, duwde ze zijn hoofd weer tussen haar benen. “Zuig me dan verder uit, popje van me.”
Ze was verbaasd over haar eigen woorden maar voelde er zich heerlijk bij. Ja, dacht ze, ze had nu een speelpopje, een speelpopje dat precies zou doen wat ze wilde.
“Lik me, popje”, herhaalde ze weer.
Zijn tong bewoog in kleine, onhandige cirkels rond haar clitoris, nat en onregelmatig, maar precies daar waar ze het wilde. Helena’s vingers verstrakten in zijn haar, haar heupen begonnen mee te bewegen — kleine, schokkerige stootjes omhoog naar zijn mond. Ze kneep in zijn ballen, zachtjes nu, voelde ze samentrekken in haar palm, en Lucas kreunde tegen haar aan, het geluid trillend door haar vlees heen.
“Harder,” zei ze. Het was geen verzoek.
Het popje gehoorzaamde, likte, drukte zijn tong platter tegen haar aan,— en terwijl hij het deed, verhoogde ze steeds meer de druk op zijn ballen.
Haar ademhaling werd oppervlakkiger. Haar dijen spanden zich. Ze keek naar beneden, naar zijn gezicht dat glom van haar vocht, zijn ogen dicht nu, zijn wangen nat, en iets in haar borstkas trok samen.
“Zuig me uit, popje”, fluisterde ze, “Zeg me dat je mijn speeltje wil zijn.”
“Ik wil je speeltje zijn‘, herhaalde de jongen de woorden. Zijn stem was schor, gesmoord tegen haar schaamlippen, en de trilling van die woorden tegen haar clitoris stuurde een rilling door haar onderrug.
“Opnieuw popje, zeg het opnieuw.”
“Ik wil je speeltje zijn”, kreunde de jongen. En direct daarna, “Ik wil je popje zijn.”
Een golf van genot schoot door Helena heen bij het horen van die laatste woorden. Haar heupen bewogen sneller. De spieren in haar buik trokken aan. Ze kneep harder in zijn ballen dan ze tot nu toe had gedaan, en hij maakte een geluid — hoog, gesmoord, bijna een kreet — maar zijn mond liet haar niet los.
Helena voelde hoe een nieuw orgasme zich opbouwde. Het kwam in golven. De eerste trok haar dijen samen rond zijn hoofd, haar knieën drukten tegen zijn oren. De tweede was dieper, een kramp die vanuit haar bekken omhoog schoot door haar ruggengraat, en ze hoorde zichzelf een geluid maken dat ze niet herkende — laag, lang, een geluid dat Lars nooit uit haar had gekregen. Haar sappen stroomden over zijn kin, zijn wangen, dropen langs zijn kaaklijn op het laken. Ze hield zijn hoofd vast, drukte hem tegen zich aan, en haar lichaam schokte twee, drie, vier keer terwijl ze hem bereed met haar vingers in zijn haar.
Toen ze losliet, ademde ze snel, haar borstkas deinend. Lucas bleef waar hij was, zijn mond nog tegen haar, zijn adem heet en nat op haar overgevoelige vlees. Ze duwde zijn hoofd zachtjes weg — niet ver, net genoeg om hem te laten zien. Zijn gezicht was doorweekt. Sappen liepen over de brug van zijn neus. Hij keek haar aan met die grote, donkere ogen.
Helena’s blik gleed naar beneden, naar haar eigen schoot. Vocht had zich verzameld op het laken onder haar, een donkere vlek op de stof, en het liep nog steeds — langs haar schaamlippen omlaag, tussen haar billen door, een dun spoor dat over de rand van haar anus gleed. Ze keek ernaar. Keek toen naar hem.
“Lik me schoon, popje” zei ze.
Lucas aarzelde niet. Hij boog zijn hoofd, begon onderaan — bij haar dij, waar een druppel was gelopen — en werkte omhoog met lange, gretige halen. Zijn tong gleed langs de plooien van haar schaamlippen, en Helena leunde achterover op haar handen, haar benen wijder, hem de ruimte gevend.
“Lekker popje van me, toon je wat je kan”.
Hij was secuurder nu, minder aarzelend. Zijn tong gleed lager. Onder haar gleuf, langs het perineum, en Helena’s adem stokte. Ze voelde waar hij heen ging voor hij er was — de warme, natte punt van zijn tong gleed langs de rand van haar anus, en haar hele lichaam sidderde.
Hij likte opnieuw, aarzelender nu, alsof hij verwachtte dat ze hem zou tegenhouden. Ze deed het niet. Zijn tong gleed langs de rand, proefde het zout en het vocht dat daar was gelopen, en Helena’s vingers grepen zijn haar vast — niet duwend, niet trekkend, gewoon houdend.
Ze stak haar andere hand uit, vond zijn ballen weer, kneep. Lucas kreunde, en het geluid trilde tegen haar anus, door de dunne wand heen naar haar vagina.
Zijn tong werd puntiger, drukte tegen de rand, en Helena’s heupen schokten naar voren. Ze voelde hoe hij aarzelde — de punt van zijn tong tegen de gesloten spier, niet naar binnen, niet naar buiten.
“Steek je tong in mijn reet, poppetje” zei ze toen, haar stem laag en vlak.
Lucas gehoorzaamde. Zijn tong drukte naar binnen, het puntje eerst, en de spier gaf mee — niet veel, net genoeg. Het was warm en nat en vreemd en Helena’s adem ontsnapte in een lange, beverige zucht.
Weer kneep ze in zijn ballen, zachtjes ditmaal, hield ze vast, en voelde zijn tong dieper gaan.
“Dieper, popje” zei ze, en kneep opnieuw.