Het kan gebeuren……op de markt

Op de zaterdagmarkt in een gezellig stadje stond Wim, een robuuste veertiger met een aanstekelijke lach en een stem die dwars door het geroezemoes heen sneed. Zijn kraam lag vol blinkende pannen, elk met een bordje: “Blijft extra lang heet!” Maar het was vooral Wim zelf die de aandacht trok, met zijn energieke presentatie en een trits aan dubbelzinnige opmerkingen.

“Dames en heren, deze pan blijft zo heet, dat u ‘m beter niet alleen in bed kunt laten liggen!” riep hij, zijn wenkbrauw oplichtend terwijl hij een pan demonstratief oppakte. Aan de overkant van de kraam stond Alexia, een elegante blondine van midden dertig, in een nauwsluitend jurkje. Ze grijnsde ondeugend. “En blijft het ook heet als ik erin sta te roeren?” vroeg ze hardop.

Wim keek op, zijn ogen vonden de hare. “Schat, als jij erin staat te roeren, smelt het deksel vanzelf.” Gelach steeg op van de omstanders, maar hun blikken bleven aan elkaar plakken. Na zijn show liep hij naar haar toe. “Je hebt gevoel voor humor én goede smaak. Zin om vanavond samen iets te eten? Dan laat ik je zien wat je nog meer warm kunt houden.”

Ze aarzelde niet. Die avond zaten ze tegenover elkaar in het lokale restaurant, waar het gesprek al snel flirtend en geladen werd. Ze raakten elkaars handen aan, proefden elkaars wijn van elkaars glas, en lieten de spanning groeien zoals een pan langzaam op temperatuur komt. “Wil je nog een laatste drankje doen?” vroeg Wim terwijl hij haar jas over haar schouders hielp.

Bij hem thuis was het warm. Niet alleen van de verwarming, maar van de manier waarop hun lichamen steeds dichter bij elkaar kwamen. Op de bank raakten hun lippen elkaar voorzichtig, maar dat veranderde snel in hongerige kussen. Hij tilde haar op en bracht haar naar de slaapkamer, waar hij haar langzaam uitkleedde, elke beweging zorgvuldig, alsof hij een kostbare pan op het vuur zette. “Ik hoop dat jij net zo lang heet blijft als m’n pannen,” fluisterde hij met een grijns.

Alexia lachte, haar handen al onder zijn overhemd. “Laten we dat maar eens testen.” Wat volgde was een vurige nacht waarin ze elkaar verhitten tot het kookpunt, langzaam, sensueel, en met elke aanraking meer overgave. Alexia had prachtige borsten met knetterharde tepels. Wim lag er al snel aan te zuigen en beet er zelfs op hetgeen Alexia bepaald niet vervelend vond, zo bleek wel uit haar reactie. Ze kreunde stevig en ging op zoek naar Wim zijn lul die al flink op krachten was.

Ze likte over zijn eikel en liet de harde paal langzaam in haar mondje zakken en pijpte hem geweldig. Wim voelde zijn zaad opkomen en liet zich gaan. Na wat bijgekomen te zijn dook hij tussen de benen van Alexia en likte haar al drijfnatte lippen. “Kom in me, ik wil je voelen” zei Alexia. Wim liet zich dat geen twee keer zeggen en liet zich langzaam haar strakke grotje inglijden en pompte onder aanvoering van Alexia beiden naar een hoogtepunt. Steeds weer even rustend namen ze elkaar meerdere keren waarna ze uitgeput in slaap vielen.

Zo bewees Wim dat hij niet alleen op de markt wist hoe hij de temperatuur moest opvoeren — in zijn bed was hij net zo overtuigend. Toen ze de volgende ochtend samen wakker werden, zuchtte Alexia tevreden terwijl ze met haar vingers over zijn borst streek. “Je hebt niet overdreven. Jij blijft ook verdomd lang heet.” Wim grijnsde slaperig. “En jij roert precies goed.”