Hotels, geweldig

De deur valt in het slot met een zachte, definitieve klik. Buiten ruist de stad als een verre minnaar die niet meekomt. Binnen is het alleen nog maar adem, huid en de geur van anticipatie die dik in de lucht hangt.
Ze trekt haar jurk niet uit, ze laat hem van zich afglijden alsof hij nooit echt van haar was. Zwart kant blijft even plakken aan haar vochtige huid, dan zakt het traag omlaag, een streling die eindigt bij haar enkels. Haar tepels staan strak, donkerroze, alsof ze al uren op dit moment hebben gewacht.

Ik leun tegen de muur, overhemd openhangend, broek strak gespannen. Mijn pik klopt zwaar, traag, als een hart dat te groot is geworden voor mijn borst. Ze loopt naar het raam, rug naar me toe, kont lichtjes wiegend, dijen glanzend in het paarsblauwe schijnsel van de neonreclames beneden.Ze drukt haar handpalmen tegen het glas. Haar rug bolt door, kont naar achteren gestoken, benen iets uit elkaar. Geen woord. Alleen die houding, een stil, dwingend bevel.

Ik kom achter haar staan. Druk mijn lichaam tegen het hare tot er geen millimeter lucht meer tussen zit. Mijn harde lengte nestelt zich precies tussen haar billen, stof op stof, maar de hitte sijpelt erdoorheen alsof we al naakt zijn.
Ik laat mijn handen over haar ribben glijden, omhoog, pak haar borsten, knijp net hard genoeg om haar te laten kreunen. Ze duwt haar kont verder naar achteren, wrijft traag op en neer langs mijn pik. Ik voel hoe nat ze is, het sijpelt al langs haar binnenkant van haar dijen.

Mijn vingers glijden omlaag, vinden haar opening zonder te zoeken. Ze is doorweekt, heet, gezwollen. Ik duw twee vingers diep naar binnen, krom ze, druk tegen dat zachte plekje dat haar doet trillen. Ze bijt op haar lip, hoofd achterover tegen mijn schouder, adem stotend, laag, rauw.“Neuk me,” fluistert ze, stem gebroken. “Niet zacht. Niet langzaam. Neuk me zoals hard als je nog nooit geneukt heb. Naai me.”

Ik ruk mijn broek open. Mijn pik springt vrij, paars, nat aan de eikel, kloppend van behoefte. Ik pak haar heupen, duw haar bovenlijf verder tegen het raam. Eén harde stoot, tot de bodem, tot ik haar voel samentrekken rond me als een vuist.
Ze gilt gesmoord, handpalmen plat tegen het glas. Ik trek me bijna helemaal terug, ram dan weer naar binnen. Hard. Diep. Meedogenloos. Het raam trilt licht mee op het ritme van onze lichamen.

Haar kut melkt me, knijpt bij elke stoot, zuigt me dieper. Ik grijp haar haar, trek haar hoofd achterover tot haar keel blootligt. Bijt in haar nek, hard genoeg om morgen blauwe plekken achter te laten. Ze komt al bijna, ik voel het, spieren die schokken, vocht dat langs mijn ballen druipt.

Ik draai haar om, til haar op het dressoir. Potjes parfum rollen weg, vallen kapot, de geur van sandelhout en vanille mengt zich met seks. Haar benen slaan om me heen, hakken in mijn rug duwend, dwingend dieper. Ik ram in haar, hand op haar keel, niet knijpend, alleen houdend, voelend hoe haar polsslag raast.

Ze kijkt me aan, ogen half dicht, lippen geopend. “Kom in me,” hijgt ze. “Laat het eruit lopen als ik loop straks.”
Dat breekt me. Ik stoot nog drie, vier keer, diep, ruw, en kom klaar met een grom die uit mijn tenen komt. Warm, dik, pulserend spuit ik in haar, terwijl zij meetrilt, haar eigen orgasme golvend, kut knijpend alsof ze elk druppeltje wil vasthouden.
We blijven zo, hijgend, zwetend, verbonden. Mijn pik nog in haar, langzaam slap wordend, maar nog steeds omringd door haar warmte. Ze kust mijn kaak, traag, loom. Dan glijdt ze omlaag, knielt tussen mijn benen.

Zonder aarzelen neemt ze me in haar mond, nog nat van ons tweeën. Likken, zuigen, proeven. Traag. Aandachtig. Alsof ze het laatste restje van ons wil bewaren op haar tong.Later, als de stad stiller wordt, liggen we op het verkreukelde bed. Haar hoofd op mijn borst, vingers cirkelend over mijn buik, omlaag, weer omhoog.“Straks,” mompelt ze slaperig, “als je weer hard bent… wil ik je berijden tot de zon opkomt.”

Ik glimlach in het donker. Mijn hand glijdt tussen haar dijen, vindt haar nog steeds nat, nog steeds open.
“Morgenochtend,” fluister ik terug, vingers alweer plagend bewegend, “ben jij degene die smeekt.”
Buiten blijft de stad ademen. Binnen ademen wij alleen nog elkaar.