In het land van

In het land van Heusden en Altena ligt het pittoreske vestingstadje Heusden in de provincie Noord-Brabant. Gelegen aan de Vismarkt staat het café De Centraal, dat op zaterdagavond het themafeest ‘Mirakels of Mysterieus in The Masked World’ organiseert.

De karakters in dit verhaal waar het om gaat, zijn als volgt: Mariska en haar man Tom, Carola en ikzelf.

De kaarten zijn al snel uitverkocht voor het feest. Nog net op het allerlaatste nippertje heb ik twee kaartjes kunnen bemachtigen: één voor mij en één voor een goede vriendin met wie ik samen naar het feest zal gaan. Voor deze avond ben ik eerst gaan shoppen om een nieuw kostuum met een passend masker te kopen.

Nu ik thuis mijn nieuwe zwarte broek en de bordeauxrode blouse heb aangetrokken, zet ik mijn masker op. Ik kijk even in de spiegel of alles perfect zit, spray vervolgens parfum op, pak mijn portemonnee en loop naar beneden.

In de huiskamer zit Carola te wachten. Meteen als ik in de woonkamer sta, sta ik oog in oog met een zeer aangename, sexy en exotische dame, aangekleed in een fluwelen, blauwe, strakke jurk en een wit gezichtsmasker dat is aangevuld met witte veren gemixt met blauwkleurige pauwenveren.

Ik begroet Carola: “Je ziet er vanavond geweldig beeldschoon uit; de jurk staat je goed en past mooi bij je bruine, getinte huid.”

Carola laat mij meteen weten dat haar goede vriendin Mariska met haar man Tom ook vanavond naar het feest komt: “Jij kent haar nog wel, die ene meid van vorige keer op mijn verjaardag waar jij zo gruwelijk op geilde.”

Als Carola vertelt: “Het is toeval dat jij bijna precies hetzelfde bent aangekleed als haar man Tom: zwarte broek en bordeauxrode blouse. Het enige verschil zit in het masker, dat heeft een heel andere gezichtsvorm dan die van jou.”

“Heel apart, ik heb het gisteren nieuw aangekocht. Ik ben nu erg benieuwd naar wat Mariska aan heeft.” “Dat vertel ik jou niet, dat zal je straks wel zien op het feest. Laat Mariska en mij nu met rust, dus graag je handjes thuis houden.” “He shit, jammer. Oké goed, wij gaan naar het feest.”

Wij lopen over de wallen naar het feest. Als ik Carola over mijn fantasieën vertel, zeg ik haar dat ik fantaseer over een verrassing die mij zometeen staat te wachten, iets dat zeer netjes is ingepakt. “Scheur het liefst meteen het verpakkingsmateriaal rond haar in stukken kapot om het schone cadeautje goed te kunnen bekijken.” Carola zegt: “Droom nu maar lekker verder met jouw fantasie over Mariska. Wat is er nu zo speciaal aan haar dat ik niet heb?”

“Ben jij jaloers, Carola? Of wilde jij zelf graag dat jij het cadeautje zou zijn?” “Alstublieft liever niet, ik wil niet dat mijn kledingstukken van mijn lijf afgetrokken worden en ik geneukt zal worden.” “Nou nee, dank je hartelijk voor het aanbod.”

“Ik heb eigenlijk toch liever dat jij het bij Mariska gaat proberen en niet bij mij. Echter krijg jij het toch nooit voor elkaar bij Mariska, in principe.”

Ik ben hier 100% zeker van overtuigd; ik ben er zelfs zo heilig van overtuigd dat ik een tegenprestatie durf in te zetten: “Je mag vrij je gang gaan om mij zonder condoom te neuken en ik zal mij vrijblijvend laten volspuiten.”

“Als het jou niet gaat lukken en jij Mariska niet zo ver hebt gekregen om naar bed te gaan – wat ook echt niet zal gaan gebeuren – maai jij het hele jaar bij mij het gras in de tuin. Heb ik toch vanavond iets verdiend?” “Afgesproken,” zegt Carola serieus, “oké.”

Nu wij bij het café zijn aangekomen, geven wij bij de portier onze tickets af en mogen wij doorlopen naar binnen. Als eerste kopen we voor 100 euro aan munten en gaan vervolgens naar de bar. “Kijk, zie je daar? Daar staan Mariska en haar man Tom, precies zoals ik zei, met bijna exact dezelfde kleding aan.”

Eindelijk sta ik oog in oog met Mariska. “Oh, sorry, je ziet er geweldig uit, net zoiets als Carola aan, alleen dat van jou is een bordeauxrode jurk met een wit masker, witte veren en bordeauxrood kleurige pauwenveren.”

Ik bijt hier mijn nagels op helemaal stuk. Wat een stuk, echt om op te vreten! Wat een lekker mokkel is deze Mariska. Het is wel toevallig dat Tom bijna precies hetzelfde is aangekleed. Als Mariska vraagt of Carola iets over Toms kostuum heeft verteld: “Nee, dit is gewoon stom toeval dat het exact overeenkomt met jouw man. Excuseer, ik moet zo nodig naar het toilet.”

Bij het toilet aangekomen kan ik mijn stijve lul eindelijk uit de benarde positie halen. Als ik de broek omlaag heb, zie ik voor mij Mariska; het is zo opwindend om naar haar te kijken. De ultieme ervaring lijkt mij om haar vanavond te kunnen neuken. Er wordt aangeklopt op de deur van het toilet of ik op kan schieten met plassen. “Oké, oké, ik ben al klaar.”

Net als ik terug ben bij de bar, vraagt Carola of ik zin heb om te gaan dansen. Mariska staat al op de dansvloer te dansen. Als ik aan Tom vraag of hij niet meegaat, antwoordt hij dat hij haar niet heeft gezien. Ik vraag vervolgens of hij het niet erg zal vinden als ik met de twee dames eventjes ga dansen.

“Nee, natuurlijk niet, ga lekker dansen met de dames.” Ik loop naar de dansvloer, pak Carola beet en dans eerst een tijdje met haar. Als ik besluit haar even om te ruilen met Mariska, pak ik haar vast, leg mijn hand vlak boven haar billen en met mijn andere hand duw ik haar iets van mij af. Ik trek Mariska meteen terug die recht in mijn armen terecht is gekomen. “Oh sorry, ik dacht even dat jij Tom was.”

“Geeft niks.” Ik laat haar los, mijn hand gaat over haar billen heen. Mariska kijkt mij meteen met een strenge blik aan en negeert vervolgens mijn ongepaste, handtastbare handeling. Direct stopt zij met dansen en loopt vervolgens van de dansvloer terug richting haar man.

“Zo te zien heb jij direct bij Mariska een blauwtje opgelopen. Mariska is hier echter niet van gediend. Ik heb jou straks al verteld dat het niet gaat lukken bij Mariska.”

“De avond is nog jong genoeg, ik probeer het later nog eens, Carola.” Na een klein uurtje knipoogt Carola met een grote glimlach: “Nog zeker niks voor elkaar gekregen om Mariska te verleiden?” “Nee, erg moeilijk. Zij zijn zo close met elkaar dat er geen ruimte is, vooral niet na het incident dat ik mijn hand over haar billen liet gaan. Tot mijn spijt is het echter niet gelukt om vanavond Mariska nog zo ver te krijgen.”

Ietsje later op de avond hebben wij al aardig wat alcohol genuttigd en zijn wij allemaal aardig aangeschoten. Wij hebben best veel lol samen, alleen kan ik het niet laten om Mariska van top tot teen te bewonderen; het is een schone meid.

Als Tom nodig naar het toilet moet, loop ik met hem mee. Tom doet in het toilet het masker af en laat het onbeheerd op de wastafel achter. Hier zie ik ineens mijn kans schoon; snel ruil ik mijn masker om en leg het op precies dezelfde plek neer als waar Tom hem heeft neergelegd. Ik wacht even op Tom. Zou hij het doorhebben dat ik zijn masker op heb gedaan?

Echter heeft hij helemaal niks door, misschien dat de alcohol er veel invloed op heeft. Als hij roept: “Ben je nog niet klaar?”, antwoord ik: “Ik ben in elk geval terug naar de schone dames, tot zo.” Ik zwaai even met mijn hand naar hem toe.

Nu ik net uit de toiletten ben gekomen, zie ik Mariska, een beetje dronken, richting de toiletten lopen. Snel schiet ik even terug het toilet in en wacht tot Mariska de damestoilet is binnengegaan.

Meestal duurt het bij de vrouwen langer voor er een toilet vrij zal zijn, zo’n 10 minuten. De kust is veilig, dus ga ik vast checken of de deur van de kleedkamer achter in de gang niet op slot zit. Gelukkig, de deur is niet op slot en staat gewoon open. Ik zie dat er niemand aanwezig is en het is donker genoeg om Mariska hier te kunnen misleiden.

Ik wacht op Mariska. Als zij het toilet verlaat, maak ik zachtjes het geluid “sssssttt” en wuif met mijn hand naar Mariska toe. Ze herkent al gauw het masker en komt gelijk mijn kant op lopen. Ze vraagt wat ik toch van plan ben. “Sssst, stil.” Ik leg mijn vinger op haar lippen, pak haar arm beet en leid haar de donkere kleedkamer in.

Ondertussen staat Carola ongerust bij de bar. Nu Tom terug is, valt het haar op dat Tom zijn eigen masker niet op heeft. Direct vraagt zij Tom of hij aan het begin van de avond ook dit masker op had.

“Ja, zeker. Zojuist net nog in het toilet van de wastafel afgepakt en opgedaan, waarom vraag jij dat?” “Oh, dacht even dat jij iets anders op had. Trouwens, waar is Mariska?” Tom zegt: “Misschien naar het toilet, ik weet het ook niet.” “Oké, dan ga ik even naar het toilet, misschien dat ik haar daar tegenkom.”

“Prima, ik vermaak mij wel,” laat Tom weten. Rap is Carola vliegensvlug richting het toilet. Ze roept Mariska’s naam in de toiletten, maar niemand reageert. “Oh god, verdomme! Hij heeft natuurlijk het masker omgeruild zodat hij Mariska kan misleiden.”

Waar is hij, die rotzak, nu toch gebleven? In elk geval niet op de toiletten, ook niet bij het herentoilet. In het café zie ik ze; dat zij ook niet aanwezig zijn. O, alstublieft, als het waar is en Mariska zich heeft laten neuken, ben ik goed de klos. Of Mariska misleid is of niet, hij heeft haar ten slotte kunnen nemen en ik moet als tegenprestatie precies hetzelfde gaan doen.

Wat moet je nu tegen die man gaan zeggen? Luister: ”Sorry, dat jouw eigen Mariska nu druk bezig is om haar eigen te laten neuken; zij wil echter niet gestoord worden tijdens het wippen.”

O, godverdomme, nee. O, nee, nee, nee, nee, alstublieft, dit is niet waar. Zijn dat hij Mariska nu echt neukt? No way, ik ben hiermee straks wel vrij beschikbaar voor hem om mij eigen gewoon te laten neuken.