In het stoombad (2)

De week had veel te lang geduurd. Tussendoor op vrijdagochtend was ik nog een keer gegaan maar ik had haar niet gezien. Nu was het weer dinsdagochtend. Hetzelfde ritueel als vorige week. Op de fiets langs school, dochter afgezet en weer doorgetrapt naar het zwembad. Na mijn omkleedpartij zocht ik weer een mooi baantje om lekker door te kunnen halen. Het was niet druk en ik had haar nog niet gezien. Een kleine teleurstelling had me even in beslag genomen. Toch maar gewoon begonnen aan m’n training. Het zwemmen ging best lekker tot ik ongeveer bij het vijftiende baantje was. Ineens zag ik haar weer staan langs de rand van het bad.

Een warme gloed maakte zich meester van me. Vlug keek ik weg. Als ze maar niet gezien had dat ik haar al had gespot. Stoïcijns zwom ik door. Ik verplaatste me zelfs nog een baantje naar links. Vanuit een ooghoek zag ik hoe zij ook lekker aan het zwemmen was. Na 40 banen was het genoeg voor me. Ik verliet het bad en zocht zonder om te kijken mijn weg weer naar het verlaten stoombad. Ik nam plaats op het bankje en ging er weer ontspannen voor zitten. Ik zat goed en wel tot ik plots een schaduw bij de deur zag. Het hart bonsde in m’n keel. Zou het? Het was loos alarm. Een oudere vrouw stapte de cabine in en groette me. Ze ging rustig zitten.

Ik werd onrustiger. Ik wist dat ze er weer was. Zou ze weer binnen komen? Het duurde vijf minuten. Opnieuw een schaduw bij de deur. Het deurtje ging open. Het was ze. Ik kon me niet meer verschuilen nu. Maar goed. Ze zal vast geen erotische verhalen lezen op dezelfde site als ik, toch? Ze groette me lachend en ging weer ontspannen zitten als vorige week. De oude vrouw verliet de cabine. Het was oorverdovend stil. Stiekem bekeek ik haar weer. Net als vorige week. Weer zag ik hoe ze haar lichaamsdelen een voor een losjes masseerde. Het leek wel een deja vu. Ik begon me te schamen. Dit was vast een keurig getrouwde dame die gewoon even ontspannen wilde in het zwembad. Wat had ik anders gedacht… Ik stond op en groette haar… Ze keek op en lachte me toe. ‘Weet je dat je best leuk kunt schrijven?, zei ze.’ ‘Tot volgende week?’. ‘Daaaag’, zei ik. Het hart bonsde in mijn keel en ik liep haastig weg…