Joyce – Mag ik jou iets vragen?

‘Mag ik jou iets vragen?’
Ik was even sprakeloos terwijl ik haar aankeek. Het meisje had op de dansvloer al oogcontact gezocht en nu stond ze naast me. Lang, blond haar, vrolijk, knap gezicht. Een wit topje toonde een mooie decollete en erover droeg ze een geel colbertje. Ze bleef me aankijken, alsof ze mijn verwarring begreep en snapte dat ik even tijd nodig had om te reageren.
‘Eh, natuurlijk, zeg het maar’.
Ze lachte vrolijk.
‘Ok,’ ging ze verder, ‘Ik doe de kunstacademie en ik zoek een mannelijk model voor een portfolio voor m’n afstuderen. En jij…’ Ze keek me even indringend aan. ‘Jij bent precies wie ik zoek. Je hebt een goed postuur en je kaaklijn is heel geschikt om te tekenen en schilderen.’
‘Echt?’
‘Ja. Zou je dat willen? Zou je mijn model willen zijn?’
‘Eh, ja..’
‘Ik kan je helaas niets betalen, maar ik zorg ervoor dat je er heel mooi uit komt te zien.’

Een beetje onhandig rondden we het gesprek af nadat ik ja gezegd had en ging ze weer naar haar vriendinnen. Ik keek nog eens op m’n telefoon, Fleur, en zoomde in op haar profielfoto. Mooi meisje.

Twee dagen later bel ik bij haar aan, haar kamer is 2x kort en 1x lang bellen, maar al na 2x kort zwiept de deur open en kan ik de trap op lopen. Fleur staat in de deuropening van haar kamer, luchtig gekleed in een wit kanten topje en korte broek. Ze streelt eventjes over m’n rug wanneer ik haar kamer binnen ga en ze maakt wat ruimte vrij op de bank.
‘Wil je koffie?’ vraagt ze.
‘Lekker,’ reageer ik terwijl ik vlug naar haar billen kijken in het strakke broekje. Echt een mooi meisje.
Ik kijk rond en zie mooie tekeningen en schilderijen. Half afgemaakt staat in de hoek van de kamer een kleiwerk van een vrouwenhoofd.
‘Mijn huisgenootje,’ legt ze uit, ‘om te oefenen.
We drinken onze koffie terwijl we wat verder kletsen om kennis te maken.

‘He, supertof dat je dit wilt doen,’ zegt Fleur dan terwijl ze van haar stoel opstaat en naar haar bureau loopt, ‘ik wilde beginnen met een tekenportret, mijn handen jeuken om die mooie kaaklijn van je vast te leggen.’
Fleur geeft instructies hoe ik moet zitten en terwijl ik me afvraag hoe ik zo rechtop zittend nog steeds ‘natural’ kan zijn, zoals ze gevraagd heeft, begint ze met tekenen, mijn ogen gericht op haar handen, haar ogen, het haar opgestoken, haar bovenbeven. Ze is lekker.

Het duurt lang voordat ze de eerste schets afheeft en ik even mag ontspannen. Eindelijk durf ik weer een slok koffie te nemen.
‘Hoe vind je het gaan?’ vraagt Fleur.
‘Nou, best wennen dat stilzitten, maar het is te doen,’ antwoord ik half naar waarheid, ‘maar hoe gaat het met de tekening?’
Ze antwoordt niet en schetst verder, om pas na een uur het papier een keer om te draaien. Ik zie mezelf als een knappe man, zelfverzekerde blik. Ik merk dat ze me knapper heeft getekend dan ik mezelf zie, maar ik kan niet anders dan haar een compliment geven.
‘Heb je nog tijd?’ vraagt ze wanneer we weer even hebben gepauzeerd. Ik heb eerlijk gezegd geen idee hoeveel tijd ze van me wil vragen, maar echt iets anders heb ik ook niet te doen, dus ik antwoord met ‘Ja hoor.’

Fleur draait zich weer naar me toe en laat een tekening van een naakt meisje zien. ‘Hoe vind je dit?’ Ik kijk, een beetje voorzichtig, geschrokken. Het is geen zelfportret zoals te zien aan het gezicht, waardoor ik weet dat Fleur niet het meisje is op de tekening.
‘Mooi. Knappe vrouw,’ antwoord ik.
‘Zou je het erg vinden om ook zo getekend te worden?’ vraagt ze.

‘Ik?’
‘Alleen als je het wilt.’
‘Alleen voor je portfolio toch?’
‘Tuurlijk, erewoord’

Aarzelend ga ik akkoord en trek m’n shirt uit en ga weer zitten.
‘Nee schat, eigenlijk wil ik je op die kruk hebben,’ wijst Fleur naar de kruk tegen de wand. Ze ziet hoe ik aarzel: ‘je mag je onderbroek aanhouden hoor.’

Het voelt toch naakt om met zo weinig kleren aan tegenover een meisje te zitten dat ik nauwelijks ken. Maar een echte spanning voel ik niet omdat ik al snel zie dat Fleur helemaal opgaat in haar tekening en mij slechts ziet als een model. Precies waarvoor ze me gevraagd heeft. Na een half uur drinken we nog een koffie om even te ontspannen en na nog een half uur wordt er op de deur geklopt. Een meisje steekt haar hoofd om de deur van de kamer of ik ook met het huis wil meeëten.

Na het eten vraagt Fleur of ik nog tijd en zin heb om nog even door te werken. Ze heeft een idee voor een fotoreportage. Terwijl ik koffie voor ons beiden zet, bereidt Fleur de fotoopstelling voor. Haar vriendin Joyce die ook mee heeft gegeten, krijgt ondertussen instructies voor mijn visagie; welke gloss ze op mijn gezicht moet aanbrengen en hoe mijn haar te doen. Joyce fatsoeneert mijn shirt en op verzoek van Fleur doet ze de twee bovenste knoopjes los. Beide meisjes kijken toe hoe ik weer op de kruk ga zitten voor de eerste foto’s.

Joyce werpt zich op als de assistente die razendsnel iets aan mij verandert wanneer Fleur daar om vraagt. Fleur focust zich alleen op haar camera en het plaatje wat ze er door ziet. Joyce doet m’n shirt uit en ik merk dat ik bij haar wel een zekere spanning voel. Ze is knap, met haar lange donkere haren, en wanneer haar lenige vingers mijn huid ergens raken, merk ik dat het iets bij me doet. Mijn ogen volgen bijna automatisch haar bewegingen en ik bewonder haar smalle taille en mooie billen.

‘Vind je erg om je weer uit te kleden?’ hoor ik Fleur ineens vragen, terwijl ik op de bank lig met een been languit over de kussens en het andere been langs de bank met de voet op de grond. Ze heeft als fotograferend geroepen dat ze van m’n pose houdt en dan komt nu deze vraag. Joyce kijkt op me neer.

Hoe kan ik deze meisjes weigeren?

Zittend op de bank trek ik m’n shirt uit. Joyce pakt het uit m’n hand. Daarna wurm ik m’n jeans uit en nadat Joyce die ook van me heeft overgenomen, kijk ik weer in de lens. Vlug werkt Joyce m’n gezicht nog een beetje bij. M’n ogen zien sterretjes vanwege de flitslichten, en al snel volg ik weer gehoorzaam alle instructies op. Hoe te kijken, waar m’n handen te houden, beide benen op de bank, ik doe het allemaal. Ik begin het zelfs nog leuk te vinden ook. Waar ik eerst meewerkte omdat ik Fleur leuk vond en misschien dacht dat ik er beter van werd om zo’n meisje een plezier te doen, begin ik me nu ook echt in te leven. Tot enthousiasma van beide meisjes.

‘Zou je je slip willen uittrekken, schat?’

De vraag komt toch nog onverwacht. Ik dacht dat daar de grens bij Fleur lag. Bij de tekening had ze me naakt getekend, zo zag ik op de schets, zonder dat ik m’n onderbroek hoefde uit de trekken, maar nu wil ze blijkbaar all-in.

Ik ga rechtop zitten en schuif de slip van m’n heupen en over m’n benen. Mijn ogen hebben even contact met Joyce die toekijkt. Als een zeer geïnteresseerd meisje. Helemaal naakt laat ik me vervolgens fotograferen, weer in allerlei zogenaamd nonchalante posities en weer weet ik me goed in te leven. We groeien zo in onze samenwerking dat ik niet eens de neiging voel me direct aan te kleden wanneer Fleur eindelijk tevreden is en de sessie beëindigt. Ik sta op en loop door de kamer om me rustig weer aan te kleden, terwijl ik op m’n gemak klets met Joyce en Fleur en hen een volle blik op m’n naakte lichaam gun.

Bij de deur spreek ik met Fleur af voor volgende week. Ze gaat met haar werk aan de slag en wil me graag nog een keer zien voor de finishing touch. Ze ziet er blij uit, tevreden als ze is met het werk dat ze met me gedaan heeft. Joyce staat naast me, haar jas aan.

Buiten ga ik naar m’n fiets en loopt Joyce naar de hare. Ik kijk haar aan, terwijl ze haar kettingslot losmaakt van de lantaarnpaal.
‘Moet je ver fietsen, Joyce?’ vraag ik haar.
‘Naar het Zuiderpark.’
‘Zal ik met je meefietsen, ik moet ongeveer die kant op.’
‘Graag.’

Even later fietsen Joyce en ik door de stad, het verkeer is rustig en het weer aangenaam voor een avond. Het valt me op hoe makkelijk ik met Joyce praat, alsof we elkaar al jaren kennen. Ze vertelt over haar opleiding als visagiste en dat ze Fleur vaak helpt. De meisjes kennen elkaar al vanaf de middelbare school en denken er zelfs over om na de studie samen iets te gaan doen. Ik fiets met haar mee tot we bij haar deur staan.
‘Fiets je nu speciaal voor mij om?’, vraagt Joyce, terwijl ze m’n wang even streelt, ‘dat vind ik lief, weet je dat?’
‘Ach het is niet zover om en je weet het tegenwoordig maar nooit.’
‘Nee, nee, mannetje. Zo makkelijk kom je er niet van af. Kom mee naar binnen, ik heb zin om nog iets met je te drinken.’

Haar kamer is mooi, opgeruimd en smaakvol. Joyce pakt twee flesjes bier uit de koelkast en gaat naast me op de bank zitten. Ze zakt een beetje onderuit, voeten op het tafeltje. Ze geeft me een mooi zicht op haar benen. We kletsen relaxed.
Joyce kijkt me van opzij aan en gaat met haar vinger langs mijn wang.
‘He, ik ben vergeten je af te schminken. Zie ik nu pas.’ Ze veert op en loopt naar haar tas, ‘niet bewegen.’
Ze zet haar spullen naast me op de bank en gaat tegenover me zitten, over m’n bovenbenen. Zorgvuldig veegt ze met een watje de cremes en poeder van m’n gezicht. Wanneer ze klaar is buigt ze even achterover om me beter te bekijken en glimlacht.
‘Zo ben je knapper, mannelijker,’ lacht ze, terwijl ze haar duim over m’n onderlip strijkt om nog een restje gloss weg te halen. Ze streelt m’n wang en haar ogen lijken ineens heel serieus.

Een tel later raken onze lippen elkaar en siddert een aangename spanning door m’n lichaam. M’n shirt is in no time uit en Joyce is snel met het uittrekken van haar topje en bh. We duiken op haar bed en na wat gefriemel met broeken, voel ik al snel de sensatie van m’n eikel, zachtjes duwend tussen haar lipjes. Ze opent haar benen wijder en laat mij toe m’n pik bij haar naar binnen te glijden. Onze ogen laten elkaar niet los. Waar ik bij een ex geen oogcontact meer zocht om toch goede sex te hebben, daar wil ik Joyce’s ogen blijven zien. Ze glinsteren, moedigen me aan en wanneer ze er ook lichtje kreuntgeluidjes bij maakt, voel ik een fantastische ontlading aankomen. Bij haar ook, waarbij ze ineens haar benen om m’n middel klemt. Ik kan geen kant meer op, alleen m’n bekken bewegen, op en neer, sneller, dieper, tot ze het uitschreeuwt en haar armen om m’n nek slaat. M’n heupen trillen liggend op de hare wanneer ik in haar klaarkom. Minutenlang blijven we zo liggen, ik geklemd in haar armen en benen, loom nagenietend, haar zachte huid tegen de mijne.

Waarom zou ik me van zo’n meisje losmaken?

De volgende morgen word ik wakker en zie om me heen de contouren van de kamer van Joyce. Zelf staat ze op haar balkonnetje, in mijn t-shirt, te genieten van de ochtendzon. Ze draait zich naar me om wanneer ze me hoort draaien in bed.
‘Hey, kijk eens wie er wakker is.’
Ze komt terug de kamer in. Ik zie door de stof haar stevige tepels, terwijl ze naast me op haar knieën op het bed gaat zitten. Ze kust me en lacht ondeugend.

‘Ga eens gauw je tanden poetsen schatje. Ik heb zin in je.’