Karma’s stem

Al zes jaar lang spookte Ilias door haar leven als een schaduw die nooit helemaal verdween. Hij ghostte haar na een intense, gepassioneerde periode: weken van dagelijkse berichtjes, beloftes, diepe gesprekken en hete nachtelijke seks! Toen was hij opeens weg; Geen uitleg, geen afsluiting….

Anna wist intussen dat ze niet de enige was. Ilias deed dit bij meerdere vrouwen. Hij verscheen, zoog hun aandacht en lichaam op, en verdween zodra de spanning eraf was. Hij was niet dom, niet onhandig,- hij was gewoon een egoïstische lafaard met een kapotte kop, verslaafd aan de jacht en bevestiging omdat hij zo onzeker was, maar niet in staat tot echte verbinding.
Anna was intussen een bekende schrijfster geworden. Haar erotische verhalen en donkere psychologische novelles werden tienduizenden keren gelezen. Haar volgers hingen aan haar lippen. En Ilias? Die keek nog elke dag op haar profiel. Hij las elk nieuw verhaal, soms meerdere keren. Hij waardeerde haar nog steeds, misschien wel meer dan ooit maar Anna was allang afgekickt. Ze voelde niets meer: geen pijn, geen verlangen; alleen kille minachting!

Op een avond, nadat hij weer eens een halfslachtige poging had gedaan om contact te zoeken door een reactie te geven op een verhaal, besloot ze dat het genoeg was. Ze negeerde hem niet maar antwoorde koelbloedig: ‘Merci Ilias’ en ze besloot om hem nooit meer toe te laten in haar leven. In plaats daarvan opende ze haar laptop en begon te schrijven, het gene dat ze het beste kon om zo het boek van Ilias te sluiten.

Het verhaal heette “Karma’s stem”
Het was rauw, expliciet en genadeloos herkenbaar. Ze beschreef een man genaamd “Liam” ,-een sukkelige leeghoofd die vrouwen verslond en ze daarna als vuilnis achterliet. Ze schilderde zijn egoïsme tot in detail: hoe hij tijdens seks alleen aan zijn eigen genot dacht, hoe hij na afloop meteen afstand nam, hoe hij vrouwen liet smeken om aandacht die nooit kwam. Ze beschreef zijn pathetische behoefte aan controle en bevestiging, en hoe hij toch altijd weer terugkeerde naar de vrouwen die hij had gekwetst, omdat hij hun kracht niet kon loslaten.
Het verhaal eindigde met de vrouwelijke hoofdpersoon die een nieuwe erotische voorstelling schreef die precies over hem ging. Een verhaal dat duizenden mensen zouden lezen. Een verhaal dat hem voor altijd zou brandmerken als de loser die hij was.

Anna publiceerde het onder haar eigen naam en binnen vierentwintig uur was het viraal.
Ilias las het diezelfde avond.

Alleen in zijn appartement scrolde hij langzaam door de eerste alinea’s. Eerst glimlachte hij nog. Vast weer een van haar scherpe verhalen, dacht hij. Maar naarmate hij verder las, verdween die glimlach. Zijn hartslag versnelde. De dialogen, de situaties, de kleine details die niemand anders kon kennen… het waren stukjes die over hem gingen!
Hij legde zijn telefoon even weg, maar pakte hem direct weer op. Hij móést verder lezen.
Niet omdat het prettig was, maar omdat hij wilde weten hoe zij hem zag.

Met elke alinea voelde hij zich kleiner worden. Niet door grove beschuldigingen, maar doordat hij zichzelf herkende in een spiegel die hij jarenlang had vermeden. De charme waarmee hij vrouwen voor zich won, de plotselinge stilte wanneer hij zijn zin had gekregen. De berichten die onbeantwoord bleven en de excuses die nooit kwamen.
Voor het eerst voelde hij niet alleen schaamte, maar ook leegte.
Hij opende haar profiel en zag hoe Duizenden reacties binnen stroomden.

“Wat een herkenbaar verhaal.”

“Ik kende ook zo’n man.”

“Alsof je mijn verleden hebt opgeschreven.”

Hij besefte dat hij allang niet meer de hoofdpersoon was. Hij was slechts één van de velen die zich achter dezelfde patronen hadden verscholen. Zijn vingers bleven boven het toetsenbord hangen. Hij wilde iets schrijven. Een uitleg, een excuus, misschien alleen haar naam.
Maar hij wist dat elk woord te laat kwam…..

Zijn handen trilden en haar stem,- die hij nog zo goed kende,- nam in zijn hoofd het bevel over. Het verhaal beschreef hoe de vrouwelijke hoofdpersoon wist dat hij het zou lezen. Hoe ze wist dat hij, ondanks alles, niet zou kunnen stoppen met zichzelf af te trekken op haar woorden.
“Je bent een zielig geval, Ilias,” fluisterde haar stem in zijn gedachten terwijl hij het las. “Je hebt me jarenlang genegeerd, en nu kun je niet eens ophouden met rukken op mijn wraak.”
Ilias’ ademhaling werd zwaarder.
Zijn pik was hard, pijnlijk hard, ondanks de vernedering. Hij probeerde te stoppen, maar zijn hand gleed al naar beneden. Hij trok zijn broek naar beneden en pakte zichzelf vast, precies zoals Anna het in het verhaal beschreef.

“Langzaam,” hoorde hij haar zeggen. “Voel hoe zielig dit is. Je bent een ghoster, een egoïst en toch kun je niet stoppen….”
Hij pompte harder, zijn ogen vliegensvlug over de zinnen glijdend. Haar woorden waren voor hem als een bevel. Ze beschreef hoe hij kreunde, hoe hij zijn eigen vernedering nodig had om klaar te komen; hoe hij diep vanbinnen wist dat dit de enige intimiteit was die hij ooit nog van haar zou krijgen….

Met een diepe, gesmoorde kreun kwam hij klaar, zijn zaad spoot over zijn buik terwijl hij haar naam fluisterde. De schaamte was overweldigend. De steen in zijn maag werd zwaarder. Hij las het verhaal nog een keer en nog een keer.

Anna keek die avond naar de statistieken en zag dat Duizenden lezers haar verhaal hadden gelezen en ze wist gewoon dat Ilias erbij was. Ze glimlachte kil, sloot haar laptop en ging slapen. Ze had hem niet meer nodig. Nooit meer!
Karma had gesproken en Ilias zou elke dag opnieuw haar stem horen in zijn hoofd terwijl hij zichzelf aftrok op de waarheid die hij zelf had gecreëerd…..