Leonie

‘Doorlopen jongens en midden op de weg blijven!’

Naast elkaar lopen de twee vrienden door de nacht, met achter hen op hun twee collegas op de fiets. De jongens zwijgen en proberen zo verborgen mogelijk over straat te lopen, zodat niemand ze in hun naakte verschijning kunnen zien. De meiden kijken elkaar aan en lachen hoe ze de jongens te grazen hebben genomen. Toch hebben ze ook bewondering voor hen. De jongens zijn wel zo sportief om hun verlies te erkennen en de bijbehorende straf te ondergaan.

John en Mark kennen elkaar al een tijdje als collegas in het restaurant. John werkt als kok en Mark is afwasser. Het zijn echte charmeurs en ze proberen hun charmes vaak uit op de meisjes die ‘voor’ werken, in de bediening of achter de bar. Jeanine is een collega van het eerste uur. Begonnen in de bediening geeft ze nu leiding aan het team dat de tafels bedient. Jeanine heeft, afgezien van een korte flirt met Mark een paar jaar terug, altijd wat afstand tot de jongens gehouden. Grappen en pranks met de jongens over en weer vindt ze leuk, maar een relatie op de werkvloer vindt ze ook ingewikkeld.

Sinds twee weken is het bedieningsteam aangevuld met Leonie, een tweedejaars studente communicatiewetenschappen. Sindsdien komen de jongens uit de keuken ook wat vaker ‘voor’ en kijken ze hoopvol naar de zwiepdeuren tussen restaurant en keuken wanneer bediening maaltijden voor de gasten uit de keuken komt halen. Leonie is namelijk een spectaculair mooi meisje. Blond haar, een knap gezicht met een guitige lach en verder en strak figuur met mooie parmantige borsten en een lekker eigenwijs bewegend kontje. De jongens zijn dol op haar en Leonie doet ook weinig moeite om afstand te houden. Het zorgt voor een prettig broeiende sfeer in het restaurant. En dan gaat het nog niet eens over de gasten die Leonie aandachtig en verlekkerd bekijken.

Tot vreugde van de jongens blijkt Leonie ook nog eens bereid te zijn om hun pokerclubje te vergezellen. Ze hebben er een traditie van gemaakt om na het werk, als de keuken weer helemaal schoon en opgeruimd is en alle tafels en stoelen ‘voor’ weer netjes aangeschoven staan, samen nog even na te zitten. Na een tijdje is kaarten onderdeel van de gewoonte geworden, met als favoriete deel pokeren. Mark en John hebben er een sport van gemaakt om een zo groot mogelijk deel van de fooienpot, die de meisjes sowieso al met hen deelden, naar zich toe te spelen.

Jeanine is een matige pokerspeler en andere collegas konden ook niet echt tegen de jongens op. Ze zijn simpelweg te ervaren in het spel en kunnen razendsnel beoordelen hoe een tegenstander er voor staat qua ‘hand’. Leonie lijkt het spel vooral voor de gezelligheid mee te doen. Ze bakt er niet veel van en hoewel de jongens haar steeds leuker gaan vinden, zeker als ze haar werkpolo vervangt door een strak topje, maken ze haar wel haar geld afhandig. Na een avond ploeteren zien de meisjes de fooienpot in de zakken van de jongens verdwijnen.

‘Spelen jullie altijd om geld?’, vraagt Leonie ineens.

De jongens kijken elkaar aan en checken dan de reactie van Jeanine, die ook verrast lijkt te zijn. Ze snappen allemaal wat Leonie bedoelt.

‘Eh..’ begint John, ‘eigenlijk wel.’

‘Jammer’, is het enige wat Leonie erop terug zegt.

Er valt een stilte.

‘Waarom vraag je dat Leo?’ vraagt Mark dan.

‘Nou,’ gaat Leonie kalm verder, ‘ik heb online wel eens gezien dat een groepje als dit hun kleren gingen inzetten bij pokeren’

‘Je bedoelt strippoker?’, vraagt John.

‘Ja schat, dat bedoel ik,’ antwoordt Leonie gevat.

Weer flitsen de ogen van de vier naar elkaar om elkaars reactie te testen. Mark en John wisselen blikken uit die verraden dat zij het wel zien zitten. Ze weten hoe Jeanine speelt en ook Leonie kan niet tegen hen op. Ze speelt soms nog klunziger dan Jeanine, met voor de jongens onbegrijpelijke keuzes. Dus, ja, als een meisje als Leonie voorstelt strippoker te spelen, dan kun je daar toch moeilijk bezwaar tegen hebben. Vlug kijkt naar Mark even naar haar borsten en stelt zich voor dat die na een paar pokerhanden open en bloot zichtbaar zijn voor hen.

‘Ik zou het wel eens willen proberen’, zegt Mark tenslotte en John valt hem knikkend bij.

Leonie kijkt Jeanine aan. ‘Wat vindt jij?’

Jeanine kijkt de groep even rond. ‘Ik weet het niet Leo, zo goed ben ik niet en…’
‘Dan spelen we toch samen’, onderbreekt Leonie haar, ‘wij tweeën tegen zij, meisjes tegen jongens’.

De jongens zitten erbij en horen het aan. Ze raken alleen maar meer opgewonden en zien de twee meisjes al strippend voor zich. Dit kon wel eens een avond worden om nooit te vergeten. De jongens stemmen gretig in met het voorstel van Leonie.

Mark wil geroutineerd de kaarten pakken, maar ziet tot z’n verbazing hoe Leonie vlug het dek voor hem wegpakt. Met grote ogen ziet hij hoe het meisje daarna de kaarten lenig door haar vingers laat glijden terwijl ze de stapel schudt. Is dit hetzelfde meisje dat zojuist nog zo onhandig was in dit spel? Soepel deelt Leonie de kaarten rond waarna ze aandachtig met Jeanine hun hand bestudeert.

Mark en John moeten toch even wennen aan het samen spelen. Normaal zijn ze goed in het verbergen van hun emoties bij goede en slechte handen en nu moeten ze ineens overleggen. Daarbij geven ze meer informatie aan de meisjes prijs dan ze zouden moeten doen voor succes in het spel. Leonie en Jeanine daarentegen gebruiken geen woorden maar hebben aan een enkele blik en het tikken met hun nagels op kaarten genoeg voor het nemen van besluiten.

Het spel begon nog onschuldig en lacherig met het uittrekken van schoenen en sokken, maar toen de jongens hun volgende ronde verloren terwijl ze dachten met three of a kind tienen de winnende hand te hebben, en hun shirts moesten uittrekken bleken ze toch kwetsbaar te zijn. Met ontbloot bovenlijf zitten ze inmiddels tegenover de meisjes die hen plagend lacherig aankijken. Zij hebben alleen nog maar hun sneakers hoeven uittrekken. Bij de volgende ronde proberen de jongens te bluffen met een paar koningen, maar de meisjes overtreffen dat met gemak door een dubbel paar op tafel te leggen. Plagend gaan de meisjes er voor zitten, leunend met hun ellebogen op de tafel, om goed te kunnen zien hoe de jongens hun jeans voor hen uittrekken. Leonie en Jeanine kijken aandachtig naar de boxer en slip van de jongens, en vooral naar de beginnende erectie van Mark en de al wat stijvere ontwikkeling in de slip van John. Dit hadden de jongens niet verwacht en, sterker, het windt hen blijkbaar op.

De volgende ronde raken Leonie en Jeanine hun sokken kwijt, maar wanneer de meisjes zomaar een straat neerleggen, waarbij Leonie tergend langzaam haar vingers van de kaarten trekt, zakken de jongens achterover op hun stoel. Leonie pakt John’s slip en Jeanine neemt Mark’s boxer als souvenir aan. De jongens staan beschaamd in het lege restaurant, helemaal naakt recht voor de ogen van twee vrolijke meisjes. Ze hebben zich goed verkeken op de pokerkwaliteiten van Leonie en in plaats van haar blote borsten eindelijk te kunnen zien, kijkt zij nu neer op hun imponerende erecties. Ze meent bij Mark zelfs een beetje vocht uit z’n eikeltje te zien komen. De poging van de jongens om met hun handen hun intieme gebied af te dekken wordt door de meisjes streng afgewezen.

Leonie pakt de kleren van John en loopt er mee een rondje om hem heen.
‘Willen jullie nog een poging doen jullie kleren terug te winnen?’, vraagt ze.
Bijna onhoorbaar stemmen de jongens ermee in en weldra zitten ze met hun vieren weer om tafel. Leonie toont weer haar vingervlugheid en deelt de kaarten vlot tussen een jongens- en een meisjeshand.
‘Wat nou als jullie weer verliezen?’ vraagt Jeanine dan ineens.
De jongens kijken elkaar aan maar Leonie is met haar rappe tong iedereen voor: ‘dan gaan ze naakt over de dijk lopen en fietsen wij er lekker achteraan.’
‘Bekijk het maar,’ protesteert Mark.
Direct legt Leonie de kaarten neer en pakt het bundeltje kleren. ‘Ok, ook best. Tot morgen dan.’
‘Ok, ok’, breekt John in, ‘we spelen door, we kunnen toch niet altijd zoveel pech hebben’.
Leonie lacht hem uit. ‘Och jochie, als jij nog steeds denkt dat jullie alleen vanwege pech verloren hebben, dan zou ik maar alvast beginnen met lopen.’

De jongens beginnen hoopvol aan hun hand en hopen met een kaartwissel een straat binnen te slepen. De meiden wisselen best veel kaarten, maar laten verder geen emoties zien. Hooguit horen de jongen het tikken van lange nagels op de kaarten. Deze wel, deze niet.

De jongens wisselen slecht waardoor er niet meer in zit dan een paar tienen. Leonie legt daarop de hand van de meisjes neer waarop Jeanine een vreugdegil laat horen. Hun paar vrouwen is heel toepasselijk in deze ronde. Twee vrouwen verslaan hun mannelijke tegenstanders en degraderen hen tot een naakte bezienswaardigheid op straat. Met vuurrode gezichten van schaamte beginnen de jongens aan hun vernederende wandeling in de zwoele avondlucht.

Meisjes op de fiets fluiten hen na. Een meisje dat wil afstappen om een foto van de jongens te maken wordt door Leonie echter streng weggestuurd. Uiteindelijk komen ze bij de molen uit waar John en Mark zich gauw verschuilen aan de achterkant. De meiden zetten hun fiets tegen de molen en lopen kalm op ze af, de bundeltjes kleren in hun handen. Tevreden kijken ze toe hoe de jongens zich weer snel aankleden. Leonie en Jeanine kijken elkaar dan aan en beseffen dat ze verhoudingen tussen het personeel van het restaurant voorgoed veranderd hebben en dat pokeren met de jongens er voorlopig mogelijk niet in zal zitten.

Even later rijden Leonie en Mark richting huis. Ze moeten dezelfde kant op. Bij haar studentenhuis aangekomen stoppen ze even en kijkt het meisje de jongen aan. Ze vindt hem leuk en wil het goed maken met hem.
‘Kom je nog boven iets drinken Mark?’

Aarzelend stemt Mark in en hij loopt even later achter Leonie aan de trap op, naar haar kamer. Hij krijgt z’n bier echter maar half op, want bij Leonie gaan de remmen meteen los, opgewonden als ze is geworden van de pokeravond. Ze kust hem en trekt hem z’n kleren weer van z’n lijf, terwijl ze hem toestaat haar topje uit te trekken en haar jeans. Eindelijk ziet Mark de heerlijke borsten waar hij al tijden over heeft gefantaseerd. En met een condoom uit Leonie’s nachtkastje duwt hij zich vlot en gretig bij haar naar binnen. Hij voelt hoe nat ze al is en hij houdt steeds met haar oogcontact om te checken wat ze lekker vindt. Hij merkt dat Leonie niet van het halve werk is. Ze neemt het tempo van hem over en Mark geniet ervan hoe lekker en actief dit meisje in bed is.

Wanneer ze even later naast elkaar liggen, nagenietend van hun orgasmes, streelt Leonie Mark over z’n wang. ‘Sorry schatje voor mijn actie van vanavond. Jullie waren een beetje cocky maar wat je niet wist is dat ik oudere broers heb en van hen alle trucs van het pokeren heb geleerd.’
‘Shit,’ schudt Mark zijn hoofd.
‘Maar ik vond je wel heel schattig, zo in je nakie op de dijk.’
Mark zucht.
Leonie draait zich naar hem toe en kust hem lachend op z’n wang.
‘Schatje.’