Marleen en haar nieuwe setje

Ik ben Jos, een gezonde vijftiger. Sinds vele jaren samenwonend. Marleen is een heerlijke vrouw, maar niet de mijne. We hebben elkaar ruim twintig jaar geleden leren kennen, toen we allebei voor dezelfde organisatie werkten. We hadden in die tijd veel contact met elkaar, maar door de afstand bijna nooit fysiek. In die jaren hebben we elkaar twee keer ontmoet bij een bijeenkomst van onze organisatie, ontmoetingen die op ons allebei indruk hebben gemaakt. Ik heb die organisatie verlaten, voor andere werkzaamheden. Later is zij ook weggegaan.
Vele jaren later kregen we weer contact, nadat Marleen mijn adres ergens gevonden had. Lang leve de sociale media… Al gauw waren we druk met elkaar aan het mailen. Oude herinneringen ophalen, maar ook over persoonlijke dingen. Haar huwelijk dat niet alleen rozengeur was (maar welke relatie is dat wel?), mijn scheiding met alle problemen rond kinderen. Langzaam werden de gesprekken intiemer. En ergens tussendoor floepte eruit dat zij mij wel heel graag wilde zien. En dan niet alleen boven een kopje koffie… Maar ja, een druk gezin bij haar, een echtgenoot die redelijk controlerend is, werk aan beide kanten, kortom het duurde nog jaren voordat we de stoute schoenen aantrokken. Wellicht vertel ik dat nog wel eens.

Nu neem ik jullie graag mee naar ons meest recente avontuur.

Gisteravond in bad heb je je extra goed geschoren. Met je gedachten bij vandaag heb je je vingers over jouw heerlijke lijf laten glijden. Eigenlijk wilde je lang en lekker genieten, maar je opwinding is zo groot dat er al snel een vinger op je klitje ligt. Een klitje dat nat is, en dat is zeker niet alleen van het badwater. En dat klitje staat in directe verbinding met de genotscellen in je hersenen. De eerste aanraking met je vinger ontketende een reactie. Je kon je vinger niet meer weghalen, die moest daar blijven. En je andere hand? Die gleed algauw naar jouw heerlijke, zo gevoelige tietjes. Het duurde dan ook niet lang voordat er rillingen door jouw lijf trokken, voordat jouw spieren zich aanspanden en een golf van genot door je lichaam trok. Je bent blijven zitten, met je vingers op deze gevoelige plekjes, totdat je lijf weer een beetje tot rust kwam. Nog even bleef je zitten, daarna heb je je afgedroogd. Je voelde al bijna dat het zijn handen waren die achter de handdoek zaten.
In bed kon je de slaap moeilijk vatten. Je wilde graag slapen, des te sneller is de nieuwe dag daar, die dag waar je al jaren naar uitkijkt. Maar je bent ook gespannen. Hoe zou het zijn hem weer te zien? Die man die jouw zo lang genegeerde lichaam weer deed reageren. Die man die een twinkeling in je ogen bracht. Niet voor even, maar voor weken. Die man die jou deed beseffen dat je nog altijd een aantrekkelijke vrouw bent. Iets dat thuis, tot je spijt, niet meer gezien werd. En ook die twinkeling in je ogen bracht je man niet in beweging. Jouw verleidelijke mond, jouw zachte vormen, niets mocht baten. Vandaag zal je hem weer zien, die man die jouw vrouwelijkheid weer tot leven bracht. Dat lukte hem toen, en ooit lukte het jouw man, lukte het anderen ook.

Nu sta je voor de spiegel. Je hebt net je slipje en je behaatje aangetrokken. Toen gekocht, met die twinkeling in je ogen. In je kast gelegd en daar is het een keer uitgekomen. Bij de verbouwing van jullie slaapkamer, toen de kast plaatsmaakte voor een nieuwe kast. En nu dus. Je ziet hoe mooi het je staat. Je ziet hoe het nog mooi aansluit bij jouw lichaam, ook al heeft de overgang inmiddels jouw lichaam bezocht.
Je hebt op seksueel gebied niet veel met vrouwen. Niet veel ervaring, geen interesse. Maar die vrouw die je in de spiegel ziet… Je zou er bijna je vingers op willen leggen. Even strelen je vingers de zachte stof. Je voelt de aanraking op je gevoelige huid. Nog even geduld… Dan mogen zijn vingers…
Je trekt je jurk aan. Dezelfde als zoveel jaar geleden. Je tas heb je gisteravond al ingepakt. Een schone string. Een tubetje glijmiddel, al denk je niet dat je dat nodig hebt, wetend wat alleen aan hem denken al bij jou oproept. Dat eitje dat al jaren ongebruikt in de kast ligt. Gisteren opgeladen. En eigenlijk ligt het er nog niet zo heel lang, soms verwen je jezelf ermee. Helaas krijg je je man zelfs daarmee niet in beweging.
Je hebt het wel geprobeerd. De kinderen naar bed, jij lekker gebadderd, het eitje in je kutje gestopt, iets verleidelijks aan en naar beneden. Naast hem op de bank gekropen en de afstandsbediening in zijn hand gelegd. Even zag je een glimp van herkenning op zijn gezicht. Ja, hij wist wat het was. Hij zette het eitje op het eerste standje. Maar verder leek hij meer geïnteresseerd in dat praatprogramma op televisie. Na een paar minuten volgde een ander standje. De trilling werd iets intenser. Opgebouwd, om dan weer stil te vallen en opnieuw te beginnen. En hij legde een arm om je heen, raakte de aanzet van je borst. Jouw lichaam schreeuwde om meer, maar ook die avond ging je teleurgesteld naar je bed. Getrouwd, maar o zo eenzaam.

Je gaat naar beneden, eet wat, drinkt je koffie. Een van de kinderen vliegt nog door de keuken, onderweg naar haar vakantiebaantje. ‘Fijne dag mam, tot woensdag’ zegt ze. ‘Jij ook veel plezier’, zeg je. ‘Ze moest eens weten’, denk je er achteraan.
Je loopt nog even naar de badkamer om je tanden te poetsen. Dan ga je de deur uit. Met de auto naar het station. Gelukkig is er nog een parkeerplekje te vinden. Nog vijf minuten, vertelt de klok. Vijf minuten om je te bedenken en weer naar huis te gaan…
Je sluit de auto af en loopt het station in. OV-chipkaart. Dan sta je op het perron. Gelukkig geen bekenden, kan je rustig gaan zitten en je gedachten hun vrije gang laten gaan.
De trein rolt het station binnen. Een enkeling stapt uit, dan stap jij in. Een viertje lokt, maar dan is de kans groter dat er iemand bij je komt zitten. Toch maar dat tweetje. Neus in de goede richting. Je kruipt lekker tegen het raam, met je tas naast je.
De trein zet zich in beweging. Je pakt je telefoon en stuurt een berichtje: ‘Ik zit in de trein en ik kom’. Shit, te vroeg op verzenden gedrukt… ‘En ik kom eraan’ stuur je er achteraan.
Een bliepje vertelt je dat er antwoord is. Een grote lachende smiley verschijnt op je scherm. ‘Nog even geduld’ verschijnt eronder.
De trein rijdt verder, van station naar station. Even kruipt er twijfel in je hoofd. Wil ik dit wel? Kan ik dit maken naar mijn man? Zal ik bij het volgende station uitstappen en teruggaan?
Maar je weet ook dat jij, dat jouw lichaam met iedere vezel verlangt naar aandacht, naar een aanraking, naar zijn vingers, zijn tong, zijn mond. En hij verlangt ook naar jou.
Je weet dat dit niet de eerste keer is dat je elders genot zoekt. Maar verdorie, je bent nog jong en je wilt ook wat. Thuis krijg je het niet. Wanneer heeft de man je nou voor het laatst aangeraakt? Over liefhebben wil je niet eens nadenken.
En het vaak elders zoeken? Nee. Als je zou willen zou je iedere maand, iedere week, iedere dag iemand kunnen verleiden. Maar het is alweer vele jaren geleden dat je hem zag. En daarna hebben je vingers je moeten helpen. En dat andere genot, dat was weer jaren daarvoor.
Maar je weet ook dat je vandaag gaat genieten. Niet alleen van zijn aanrakingen, zijn aanrakingen met alles van zijn lijf die je overal gaat voelen. Maar ook, meer nog, door de band die je met hem hebt. Een paar ontmoetingen, een keer intiem samen geweest, maar zo veel berichtjes, zo veel gedeelde details van jullie leven en bovenal een blind vertrouwen in hem. Je gedachten dwalen een beetje weg. Dan hoor je de conducteur: ‘Volgende station is station…’. Nu moet je echt beslissen: uitstappen of deze kans voorbij laten gaan. Je wist al dat je zou uitstappen.
Je pakt je tas, staat op en loopt naar de deur. Als de trein afremt, kijk je over het perron. Daar sta ik al op je te wachten. Je stapt uit. Voorzichtig, want je knieën knikken toch een beetje. Verdorie, je bent toch geen zestien meer. Je vermant je en loopt naar mij toe. Dan voel jij mijn wang tegen de jouwe. Een eerste kus. Er zullen er vast nog vele volgen…

Je laat je hand pakken en loopt met me mee. Het perron af, uitchecken en dan naar het hotel, waar ik een kamer heb geboekt voor de afgelopen en de komende nacht. De zon straalt deze dag en dat draagt zeker bij aan het gevoel in je buik. Kriebels. Vlinders. Onzekerheid. De deur van het hotel zwaait voor ons open en we staan binnen.
‘Wil je hier en nu echte koffie, Marleen, of gaan we meteen naar boven? Daar heb ik alleen aanmaakkoffie voor je.’, vraag ik. Je twijfelt even. Je reis was lang, je hebt trek in goede koffie, maar je lichaam hunkert ook naar samenzijn. Je wil mij zien, voelen, ruiken, aanraken, aangeraakt worden. ‘Kunnen we koffie mee naar boven nemen?’ Ik bestel een koffie en een thee, en neemt deze in zijn handen. We lopen naar de lift. Even wachten, dan zoeft deze naar de twaalfde verdieping. Eindelijk alleen…
Je kruipt tegen me aan en we belanden in een tongzoen.
Dan stopt de lift. Tijd om uit te stappen. Ik wijs je naar links en stop bij de derde deur. Je neemt de koffie over, zodat ik de deur open kan doen. Dan stap je de kamer in.

Je stapt in de woonkamer. Grote ramen laten het zonlicht binnenkomen. Links zie je een deur die een beetje open staat. Vaag zie je de contouren van een bed. Ik sluit de deur achter ons. Je stapt vooruit en zet de koffie op tafel. Jouw tas zet je erbij. Ik zet de thee neer. Dan sluit ik je in mijn armen. ‘Wat is dit lang geleden’, zeg ik. ‘Maar je ziet er nog net zo mooi, zo lekker uit.’
Je voelt mijn armen om jouw lijf. Mijn lippen op de jouwe. Mijn handen strelen je rug, vinden het bandje van jouw behaatje. Een behaatje dat nog niemand aan jouw lijf gezien heeft, maar dat je straks graag aan mij wil tonen.
En jij alleen weet wat voor een opwindend stukje stof er nog meer onder jouw jurk verborgen is. Eigenlijk wil je het mij meteen laten zien, maar je wil zoveel. Die handen op jouw lichaam voelen ook door de stof van je jurk al heerlijk. Die lippen van hem smaken naar meer. Op jouw lippen, maar ook elders.
Jouw handen strelen zijn rug. Wie gaat als eerste verder? Je voelt mijn vingers bij jouw rits. Je voelt hoe de rits opengaat. Dan stap je achteruit. ‘Ik wil deze zelf voor je uittrekken’, zeg je. je trekt je ene mouw uit. Dan je andere. Ik zie de bandjes op je schouders. Zachte, nieuwe bandjes. In een kleur die jou goed staat. Niet schreeuwerig, niet sletterig, maar echt goed.
Langzaam krijg ik meer van jouw beha te zien. Of is het van jouw behaatje? Ondertussen kijk jij mij aan met die mooie grote ogen van je. Ogen waarin ik graag verdrink. Inmiddels hou jij je jurk op heuphoogte vast. Ik zie jouw borsten voor zover je behaatje die niet bedekt. En jouw buik. Maar het belangrijkste is die twinkeling in je ogen.
Langzaam draai jij je om, ik zie nu jouw rug, en de achterzijde van je behaatje. Jouw billen worden nog altijd bedekt door je jurk. Langzaam laat jij je jurk zakken tot kniehoogte. Ik geniet van wat je laat zien. Dezelfde kleur, dezelfde zachte stof en net genoeg om de achterkant heel spannend te maken. Dan laat je je jurk vallen. Even blijf je zo staan, dan draai je je om.
‘Wat staat dat je goed’, zeg ik. ‘Je bent om op te vreten.’ En ik ga jou straks heerlijk proeven, denk ik erachteraan. Je stapt naar me toe. Ik leg mijn hand op je schouder. Ik voel jouw zachte huid, de zachte stof van het bandje. Met een vinger volg ik de rand van je beha. Langs je schouder omlaag tot onder je arm. Terug omhoog en over je rug weer omlaag. Langzaam door naar je andere schouder.
‘Wauw’ ontsnapt aan mijn lippen. Nu glijdt mijn vinger aan de voorkant langs het bandje. Langs de buitenkant tot onder je arm. En rustig terug omhoog. Nu langs de binnenkant omlaag. Je geniet van die vinger op jouw blote huid.
Op plekken die je doorgaans voor het oog van anderen verborgen houdt. Maar nu niet voor mij.
De vinger streelt over je borstbeen en gaat weer omhoog. Je voelt hoe deze het niet bedekte deel van jouw rondingen raakt. Je begint zachtjes te kreunen. Dit smaakt naar meer. Je wil meer. Maar je geniet ook van mijn rust.
Ogenschijnlijke rust, want het laat mij niet koud om met zo’n mooie vrouw alleen te zijn. Een vrouw die zich langzaam voor mij, aan mij blootgeeft. Een vrouw die van alles heeft moeten regelen voor deze ontmoeting. Ik voel hoe mijn bloed naar een bepaalde plaats kruipt, terwijl mijn vingers jouw warme, blote huid betasten. Betasten alsof ze ieder plekje in zich willen opnemen.
Ik trek jou tegen me aan en zoen je. Eerst zachtjes, maar al snel veel vuriger.
Ik voel jouw warmte door mijn shirt. Zachtjes streel ik jouw rug. Mijn handen glijden over de bandjes van je beha naar je rug, de stof van je string en je billen. Omlaag en weer omhoog.
Jij legt je armen om me heen en streelt mijn rug. Ik voel hoe jouw hand onder mijn shirt kruipt. Een warm gevoel trekt door mijn lichaam. Even laat ik je, dan doe ik een stapje achteruit. Ik trek mijn shirt uit en jou weer tegen me aan. Ik geniet van jouw huid, jouw behaatje, jouw nog bedekte borstjes tegen mijn borst.
Opnieuw vinden onze monden elkaar. Ik voel jouw tong langs mijn lippen. Langzaam open ik mijn mond, om jouw tong ruimte te geven. Onze tongen vinden elkaar. Een fraaie dans tussen de tongen ontstaat, alsof wij dit al jaren zo doen.
Mijn handen strelen jouw rug, eentje bij je schouders, de ander net boven jouw stringetje. Langzaam zakt deze hand verder. Deze streelt nu over jouw bil.