Naaktwandelen

Zo, mijn eerste naaktwandeling zit er weer op. De lente is begonnen en dan verlang ik naar de natuur. Ben alleen niet in het bos gaan lopen, maar op de openbare weg om 2 uur ’s nachts. Maakte dat niet veel uit, want ik kreeg veel getoeter naar me. Een paar zijn gestopt en ik heb met een paar afgesproken om met mij te gaan wandelen, en dat gaat binnenkort gebeuren.

Nadat ze weggingen,knof ik eerst nog in mijn zak. Mijn lul stond fier naar voren.

Daarna ben ik het bos in gerend. Mijn lul sloeg om zich heen tot ik een open veld zag, wat vol stond met gewas, zoals brandnetels, waar ik zo in dook. Dat gevoel in mijn eikel had ik lang gemist. En met geen haar op mijn lichaam voelt dat zo heerlijk. Ik had een beetje gehoopt dat er iemand mij zou aanranden, lekker ruw, want daar hou ik nog steeds van. De volgende wandeling laat ik foto’s maken en/of een filmpje, zodat ik dat kan delen met jullie, zodat jullie wensen in vervulling gaan, als jullie daar behoefte aan hebben. Volgende week ga ik weer. Neem wat speeltjes mee: een koord, naalden, een zoengeluid en iets diks voor in mijn kont te steken.

En dan blijf ik wandelen van een uur of twee tot ’s morgens 6 uur. Maar nu ga ik terug wandelen naar de auto, die staat langs de openbare weg, en mijn kleding lig daar. Ineed kreeg ik spijt van. Na 10 minuten kwam ik iemand tegen, die nogal naar mij keek. Hij hield zijn handen voor mijn piemel. “Haal die handen maar weg, hoor,” zei hij. “Heb je lul allang gezien?”

“Hij heeft niet de maat van mij, maar doe je dit allang zo naakt rondlopen in het bos?” “Ja, ja,” zei ik. “Dat vind ik heerlijk.” “Dat lijkt mij ook,” zei hij. “Mag ik je naam even weten?” vroeg ik. “Ik heet Frans.” “Mijn naam is Bert.” “Maar jij loopt ook al vroeg door het bos,” zei ik. “Het is half vijf.” “Mijn vrienden zeiden tegen mij: ‘Je moet eens naar het bos gaan, midden in de nacht. Wat je daar tegenkomt is erg opwindend.'” Zo doende ben ik nu hier, en ze hebben gelijk. In het donker kom je de mooiste mensen tegen, want ik kan aan je lul zien dat je erg scherp bent.” “Inderdaad,” zei Frans. “Mag ik je vragen wat je zoal doet als je hier loopt?” “Mijn droom is dat ze me aanranden, dat ze me hard aanpakken en dingen doen waar ik niets van weet: ballbusting, met een riem op mijn eikel slaan en aan mijn benen ophangen. Maar mijn favoriete spelletje is wel met naalden spelen, iets wat ik al langer doe bij mijzelf, door de testikels en eikel.”

“Nou, zei Bert, dat is nogal wat. Ik vroeg: ‘Heb jij ook van die spelletjes?’ ‘Ja, ja,’ zei hij. ‘Ik vind het heerlijk, ballen en piemel in vloeibare kaarsen vet te steken. Mmmmmm, lekker, zeg.’ Maar het zal zo zijn dat als het een ander doet, het stukken lekkerder zal zijn, dat weet ik wel zeker. Zou ik je lul ook eens mogen zien?” “Maar natuurlijk, maar niet schrikken, he.” Nou, daar kwam een dikke, lange lul te voorschijn. “Nou, daar kan ik niet tegen op,” ach, zei hij. “Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is.” Ondertussen zat ik met zijn leuter in mijn handen. Trok zijn broek op zijn enkels en ging met de punt van mijn tong langs zijn dikke piemel, door naar zijn eikel. Bert begon te kreunen, voorvocht kwam eruit. Ik dacht: “Even wachten en rustig aan. Ik wil wel de leuter in mijn kont krijgen.”

Ik ging op handen en voeten gebukt voor hem zitten en voelde zijn eikel tegen mijn kontgaatje aan. “Zal het voorzichtig doen. Je hebt wel een groot kontgaatje,” zei hij. “Dat heb ik voorgewerkt met een kleine komkommer.” En ik voelde zijn paal naar binnen schuiven. Kreeg rillingen. “Ooooooh, Bert, wat lekker! Wat kan het leven mooi zijn!” “Ik ga je kontje vullen, het zal veel zijn.” Voelde zijn eikel dik worden. “Ooooooh, Frans! Ik ga klaarkomen!” Hij spoot en bleef maar spuiten. “En nu jij, Frans, spuit maar alles in mijn mondje, slik alles af. Daarna zal ik je piemel schoon likken, wil jouw sperma wel eens proeven.” Wat hebben we genoten! Hij vroeg aan mij: “Mag ik je kussen?” “Tuurlijk wel,” zei ik. “En laten we een nieuwe afspraak maken,” zei Bert. “Ik weet hier een terrein. Daar staan lege loodsen. Daar kan ik je verwennen. Daar kun je hangen aan een kruis, gewichten aan je ballen en eikel.” “Heb alleen geen naalden. Die neem ik wel mee,” zei ik. “En ik wil mijn ballen en piemeltje in het kaarsvet.” “Maar,” zei Bert, “ik zal wel wat harder worden. Ik ga je vernederen tot op het bot, en dan duld ik geen tegenspraak.” “Je doet maar,” zei ik, “dan zal ik je meester noemen, en ik zal je tegenwerken.” “Moest je zeker doen.” Na e-mailadressen te hebben uitgewisseld, namen we afscheid. Na een flinke trap onder mijn ballen zijn we gegaan. Was toch al bijna 6 uur. Mijn balzak was wat opgezwollen van die trap, maar heb wel genoten.