Oude liefde

Intussen mag ik vrouw, Lucia genaamd, de kaarsjes op mijn taart bijna een bosbrand noemen. Ze tellen er 61. Maar ik vertel een waargebeurd verhaal. Eentje dat een half jaar geleden is voorgevallen.

Ben geboren in een dorp en buurt waar er voornamelijk iets oudere jongens woonden. Met iets oudere, bedoel ik een verschil van 8 jaar. Wil zeggen: 8 jaar met de jongen, Wim, waarop ik stiekem verliefd was.

Het was een echte durfal. Hij nam de leiding over een groep van 7 jongens en 4 meisjes. Naar hem keken we allemaal op. Niets dat hij niet aandurfde.

Dat is ook zo gebleven in zijn verder leven. Nadat we elkaar allemaal uit het oog verloren, hoorde je hier en daar zijn naam vernoemen. Niet in de slechte zin of als pleger van misdaden of zo. Nee als ondernemer, werd hij een succes. Hij woonde op een boot die hij zelf had gemaakt. Hij vertrok naar het buitenland en kwam weer terug. Je hoorde ook wel over zijn relaties. Men zou de tel kwijt raken van vrouwen met wie hij samenwoonde. Kortom, iemand die het van zijn leven nam.

Plots was hij van de radar verdwenen. Maar niet uit mijn hoofd. Ik dacht nog geregeld wel eens aan hem. Zijn onbezonnenheid heeft me steeds geboeid. Misschien wou ik een beetje zijn zo als hij maar durfde ik het niet.

We springen nu vele jaren verder. Het kunnen er wel 40 zijn. Ik liep toevallig zijn broer tegen het lijf en vroeg naar hem. Oh die woont nu aan zee. Hij noemde de stad en het was niet ver waar wij onze stacaravan hadden. Het dorp er naast eigenlijk. Wie weet loop ik hem daar ook eens toevallig tegen het lijf, jubelde mijn hart. Niet dat ik er op uit was maar wou hem toch eens terug zien.

Ik ging daarom misschien meer dan anders naar de stad voor inkopen dan vroeger als we aan zee waren.

Het gebeurde dus. We kwamen elkaar tegen aan zee. Hij herkende me ook meteen. Mijn hart sloeg enkele slagen over. Ik vond hem nu nog een mooiere man geworden. We raakten in gesprek. We dronken samen wat. De tijd verliep zeer snel. Ik moest gaan maar we spraken al gauw weer af. Ik zei tegen mijn man dat een vriendin wat had gehuurd in de stad en dat ik met haar wat zou optrekken. Voor hem was dat geen probleem, dan kon hij met zijn vrienden het er ook van nemen.

Wim en ik hadden al vroeg afgesproken. Zo hadden we een lange dag. We dronken een koffie en wandelden langs het water. Ik vond het romantisch. Ik vroeg veel over hem. Hij vertelde me zijn verhaal. Ongelooflijk wat een gevuld leven hij had.

Een boot had hij nog steeds. Een zeilboot waar hij wel eens op zee mee ging. Ik voelde me weer helemaal verliefd worden op hem.

Bij het afscheid, vroeg hij me of ik soms zin had om eens mee uit te varen. Ik zei veel te snel ja. Uitvaren betekent 2 dagen, voegde hij er aan toe. Je moet rekening houden met het tij. Twee dagen… dat betekent dat we aan boord zouden slapen. Ik met hem, kribbelde mijn hartje. Maar ik moest het nog uitgelegd krijgen aan mijn man. Woensdag staat het water goed, zei hij, dan vaar ik af. Alles was aan boord, ik moest enkel voor kledij zorgen. Weer veel te snel zei ik hem dat ik mee ging. Mijn man… die bespeel ik wel, sprak ik mijn verstand tegen..

Ik loog niet geheel tegen mijn man. Ik zei hem dat ik met die vriendin en haar man 2 dagen zou zeilen. Hij mocht gerust mee. Ik ken mijn man intussen al. Ik wist dat hij niet mee zou gaan. Hij gaat liever met zijn maten vissen, liefst ’s nachts dan nog. Voila het was geregeld. Ik verzweeg hem enkel dat er geen vriendin was, de rest klopte wel hé?

Aangekomen met een klein valiesje in de jachthaven. Hij stond me op te wachten. Aan boord gaf hij me de veiligheidsinstructies. Toen we afmeerden, maakte hij een veiligheidslijn aan me vast. Voor zichzelf deed hij dat niet.

Het was best werken, dat zeilen. Hij liet me zien wat zeilen was. Ik vond het spannend. Terwijl we aan het zeilen waren, vroeg ik hem nog meer over zijn leven. Ik raakte echt in de ban van wat hij allemaal had meegemaakt. Een hele dag had ik kriebels in mijn onderbuik. Maar nooit liet hij merken dat hij me leuk vond of dat hij wat met me wou. Ik was teleurgesteld maar misschien was hij alleen met zeilen bezig.

We liepen de haven van Oostende binnen. Wim zei me dat we vroeg uit eten zouden gaan, vroeg in ons bed en heel vroeg met het tij vertrekken. Bij het krieken van de dag. Hij ging zich beneden in de boot opfrissen. Ik zat in de kuip, zoals ze dat noemen. Mijn gsm had de hele tijd binnen in de boot gelegen. Ik merkte dat mijn man me enkele malen had gebeld en bericht had gestuurd. Hij zou komende nacht gaan vissen met zijn vrienden. Had ik eigenlijk al wel verwacht, ik ken hem zo al. Ik wou hem net een bericht sturen om me met de wagen te komen halen. Ik zou het Wim eerst vertellen. Toen ik de trap afdaalde, stond Wim in zijn blootje. Ik verontschuldigde me. Niet erg, zei hij, kom maar naar beneden. Hij draaide zich naar me toe. Ik zag daar een penis hangen die me grote ogen zette. Ik kreeg de stoute gedachte: als dat in slappe toestand is, wat moet dat dan zijn als hij stijf staat? Een warme gloed ging door mijn onderlijf. Vergeet dat bericht naar je man, ging er door mijn hoofd. Ik stuurde hem toch een snel bericht: “we zijn net aangekomen, gsm lag beneden in de boot om niet overboord te vallen. Lees het nu pas en is ok, succes met het vissen.”

Wim bleef ongegeneerd naakt rond lopen. Ik zou ook niet weten waarom hij zich zou moeten schamen met zulk gereedschap. Maak jij je niet klaar?, vroeg hij me. Ja, zo dadelijk se. Moest ik me nu ook opfrissen terwijl hij er bij stond? Ach waarom niet? Ik knoopte mijn kledij los en ontkleedde me. Ik ontkleedde me meer dan nodig was, volledig in mijn blootje. Wim keek naar me en er groeide wat bij hem. Ik was blij dat ik hem toch wat deed. Terwijl ik me voor zijn ogen aan het afdrogen was, nam hij me vast. Ik liet me gewillig vastnemen en strelen. We zijn beginnen vrijen. Hij streelde me overal. Voorspel had ik niet echt meer nodig. Ik was de hele dag al opgewonden. Ik gaf aan dat hij me meteen mocht nemen. Hij ging achter me staan. Nam me bij de heupen en ik kan het gevoel maar moeilijk beschrijven toen hij cm voor cm bij me binnen gleed. Ik voelde hem zo goed in me. Ook al zei hij dat het een slechts vluggertje zou zijn, kreeg ik toch een orgasme. Door de gedachte alleen al.

We hebben ons verder opgefrist en aangekleed. We zijn uit eten gegaan. Het was gezellig en ik had een heerlijk gevoel van binnen.

Rond 21h00 zijn we naar de boot gegaan. Eens binnen liep Wim naakt rond. Ik heb me ook ontkleed. We zijn beginnen vrijen. Alles er op en er aan nu. We zoenden, hij vingerde me, hij befte me, ik zoog hem af, we neukten en zowel hij als ik kwamen klaar. We zijn naast elkaar in slaap gevallen. Eigenlijk zo goed als op elkaar. Het bed aan boord was niet al te breed.

’s Morgens maakte Wim me wakker. Het begon te klaren. We hebben ontbeten, alhoewel ik op dat uur van de dag nog niet veel honger had. Nog even een wandeling maken langs het strand? Dan hebben we onze beweging gehad. Ik vond het goed.

Een wandeling langs de waterlijn in het krieken van de dag. Hoe romantischer kan het nog zijn? Ik nam Wim bij de arm. Ik genoot van de wandeling en zijn gezelschap. Plots trok hij zijn t shirt uit en legde hem op het zand. Ik keek hem vragend aan. Hij zette me met mijn poep op zijn t shirt. Hij trok mijn t shirt over mijn hoofd. Ik keek hem aan met de ogen van: wat doe je nu?, maar liet hem begaan. Ook toen hij mijn broekje en slip uit trok. Ik zat naakt op het strand. Hij is me beginnen te zoenen. Hij speelde met mijn borsten, hij likte me en uiteindelijk neukten we op het strand. In de verte zag ik een wandelend koppel afkomen. Ik wees hem er op maar hij bleef verder doen. Hij trok zich niets van hen aan. Het koppel had ons opgemerkt en zag wat we aan het doen waren. Ze liepen met een boog rondom ons heen. Ik kan je vertellen dat dit een geweldige ervaring voor me was.

We zijn na het vrijen naar de boot gegaan. Wim maakte alles klaar om te vertrekken. Hij riep de havendiensten op met de melding dat we zouden uitvaren. We zeilden terug naar zijn thuishaven. Een hele weg had ik het gevoel dat hij nog in me zat.

Toen we aankwamen op zijn ligplaats, stond zijn vrouw hem op te wachten. Ze knikte naar me en zoende hem. Verder zei ze niets maar ik zag aan haar dat ze wist wat er gebeurd was. Man en vrouw alleen op een boot… moeilijk kan het niet zijn hé? Ze zei er niets van. Ik vermoedde dat zij wist dat ze hem moest vrij laten in zijn doen. Hem binden, zou nooit lukken.

Toen besefte ik dat het hem niet om liefde te doen was geweest, maar gewoon om de seks. Eerst voelde ik me bedrogen, maar had hij me wel bedrogen? Bedroog ik mezelf niet? Tijdens het vrijen had ik ook nooit het gevoel van liefde gehad, wel lust. Ik besefte dat ik niet verliefd op hem was maar alleen verliefd op zijn houding, zijn manier van leven, zijn zichzelf zijn,… begrijp je?

Bij mijn thuiskomst, heb ik bijna letterlijk de kleren van mijn man zijn lijf gescheurd en met hem beginnen vrijen. Ik denk dat ik het schuldgevoel van me af wou neuken. Hij wou vragen wat er was maar ik deed teken dat hij nu niet moest praten of wat vragen.

Dagenlang heb ik nagedacht over wat er de afgelopen dagen gebeurd was. Ik wou een ander leven leiden. Geen leven meer van volle zekerheid, maar meer spanning, meer echt leven. Wim zou het onder woorden brengen als: geen water van een meertje waar zo nu en dan eens een rimpeltje op verschijnt, maar de zee. Met golven, met opgaand tij maar ook aftrekkend tij. Geen voorspelbaarheid, eerder woelige baren. Ja ik wist het zeker. Ik was verliefd op zijn levenswijsheid en manier van leven. Ik zou mijn leven ook omgooien. Volgend verhaal?