Verkeerde post

Wij wonen in een straat waar de post wel eens verkeerd wordt bezorgd, schijnbaar hebbende bij de post niet door dat er verschil is met het voorzetsel ‘Hoge’ of ‘Lage’. Wij krijgen wel regelmatig de post van een familie die op de Hogeweg woonachtig is.

Ik breng vaak de post naar het adres dat wel juist is. Daarbij heb ik de vrouw op een verjaardag van de overbuurman wel eens ontmoet en daar zelfs naast gezeten. Het was hoog zomer en zij had een jurkje aan waarin ik haar borsten mocht bewonderen. Zij had mooie borsten. Ik bracht de post naar haar toe en toen ze op mijn aanbellen naar de deur kwam, had ze haar ochtendjas aan. Toen zij de post aanpakte, zei ze: “Weer verkeerd bezorgd!”

Ik schoot de knoop van haar centuur los en haar jas viel open. Ik zag haar mooie borsten vrij hangen. “Sorry,” zei ze en deed haar jas dicht.

“Geeft niet,” zei ik. “Ze komen mij bekend voor.”

“O ja?” vroeg ze. “Sinds wanneer?”

“Sinds de verjaardag van Ron.”

“Ja, toen zat ik er aardig uitdagend bij, tenminste dat vond Henk. Dat is haar man, maar voor mij niet. Ik hou wel van een mooi uitzicht.”

“Wil je een kop koffie?” vroeg ze.

“Ik heb wel de tijd,” zei ik. “Ik moet vanmiddag pas beginnen.”

“Kom verder,” zei ze en hield de deur open. Ik stapte binnen.

Toen zij naar de keuken ging om koffie te zetten, ging ik op de bank zitten. Even later kwam zij met de koffie aan en zette die voor mij op de salontafel. Haar jas viel weer open omdat de knoop weer losliet.

“Hier moet eens wat anders aanzetten,” zei ze.

“Dat zou ik niet doen,” zei ik. “Ik zie ze wel graag vrij hangen.”

“Ja, dat zegt Henk ook altijd,” zei ze en knoopte haar jas weer dicht.

“Jammer,” zei ik.

“Jij zou wel graag zien dat ik mijn ochtendjas open zou laten,” zei ze.

“Ja, waarom niet? Je borsten mogen toch best gezien worden.”

“Dat gaat niet met die inkijk,” zei Ellen, want zo heet zij. “Dan zou ik eerst de jaloezieën moeten laten zakken.”

“Ik zal je niet tegenhouden,” zei ik. Ze liep naar het raam en liet de jaloezieën zakken. Ze stond bij het raam en deed haar ochtendjas open. “Kijk, dit zijn ze dan.” Ze kwam naar mij toe. Ik zag ook een smal streepje haar op haar venusheuvel staan.

“Dat doet Henk regelmatig. Hij zou mij het liefst helemaal kaal hebben.”

“Dat heb ik mijn vrouw thuis ook gemaakt,” zei ik.

Ze zag een flinke paal in mijn broek staan. “Dan wil ik je paal zien,” zei ze. “Je mag mijn kutje zien en mijn borsten. Dan wil ik wel wat anders zien.”

Ik stond op en maakte mijn rits open. Voordat ik het besefte, gleed haar hand in mijn slip en trok ze mijn lul eruit. “Zo, dat is een beste,” zei ze. “Je vrouw hoeft niet te klagen.”

“En jij dan?” vroeg ik en pakte haar tussen haar benen. Ik vond een nat kutje.

“Ik gelukkig ook niet,” zei ze. “Maar wanneer je nog eens de post komt brengen, mag je met mij naar bed. Want Henk neukt ook wel eens een ander wijfje en zou jouw vrouw ook wel eens een beurt willen geven.”

“Heeft hij dat gezegd?” vroeg ik.

“Ja, na de verjaardag van Ron zei hij dat: ‘Dat vrouwke zou ik best eens een beurt willen geven’.”

“Nou, dat kan,” zei ik. “Want Diny laat zich wel graag neuken.”

“Wij moeten maar eens een afspraak maken.”

Met die zekerheid ging ik naar huis, hopende dat de post nog een keer verkeerd bezorgd zou worden. ’s Avonds vertelde ik Diny hoe ik de afspraak had gemaakt en zij vond het een goed voorstel.