Vlinders in de storm

Ik lag in het zachte, goudkleurige schemerlicht van mijn slaapkamer, de avondlucht zwaar en warm tegen mijn naakte huid. In mijn buik ontwaakten ze weer, die verraderlijke vlinders, een wilde, fladderende zwerm die steeds lager daalde tot ik het bijna niet meer uithield. Ik probeerde ze weg te jagen met strakke ademhalingen en ijzeren wil, maar het verlangen was sterker dan ik. Het trok aan me als een onzichtbare, hongerige maan aan de oceaan, en ik voelde mezelf langzaam verdrinken in mijn eigen hitte.

Mijn hand gleed over mijn buik, aarzelend, toen gretig. Toen mijn vingers mijn poesje bereikten, was ik al doorweekt. De lippen waren gezwollen, heet en glad, s’machtend naar aanraking. Ik streelde mezelf eerst zacht, bijna eerbiedig, liet mijn vingertoppen over de gevoelige plooien glijden. Al snel gleed een vinger naar binnen, toen twee, diep en krommend, terwijl mijn duim langzame, plagende cirkels trok rond mijn kloppende clitje.
Het natte, gulzige geluid van mijn eigen opwinding vulde de kamer. Ik werd steeds natter, het vocht liep rijkelijk over mijn vingers, over mijn hand, druppelde warm langs mijn billen. Mijn heupen kwamen omhoog, bewogen ritmisch mee, harder, dieper. Ik neukte mezelf met mijn vingers, steeds sneller, terwijl de spanning in mijn onderbuik groeide als een donderwolk die zich vulde met pure elektriciteit.
En toen kwam het….

Het begon als een diepe, allesomvattende druk, laag in mijn bekken, alsof iets oerouds en oerkrachtigs in me ontwaakte. Mijn lichaam spande zich als een boog, elke spier trilde, mijn tenen krulden zich krampachtig. Een rauwe, dierlijke kreun scheurde uit mijn keel terwijl de dam in me brak.
De eerste straal was explosief; een krachtige, warme fontein spoot met brute kracht uit mijn poesje, recht tegen mijn handpalm, spatte uiteen over mijn vingers en gutste in een hoge, zilveren boog over mijn buik en borsten. Het was alsof een rivier in volle vloed door me heen brak. Ik bleef strelen, vingers diep begraven, duim hard over mijn clitje wrijvend, en de tweede golf kwam nog harder. Een dikke, krachtige straal schoot uit me, spetterend tegen de binnenkant van mijn dijen, tegen de lakens, tot ver over het voeteneind van het bed. Het geluid was nat, obsceen en prachtig: een luid, gutsend spatten dat de kamer vulde terwijl mijn poesje ritmisch en hevig samentrok.

Golf na golf volgde, ik kon gewoon niet stoppen. Mijn lichaam schokte ongecontroleerd, mijn heupen stootten omhoog alsof ze een eigen wil hadden. Elke keer dat mijn vingers over dat gevoelige plekje streken, spoot er weer een nieuwe, krachtige straal naar buiten, warmer, harder, overvloediger. Het liep in stromen over mijn billen, doorweekte de lakens tot ze zwaar en donker werden, druppelde van het bed op de vloer. Mijn poesje pulseerde wild, spande zich aan en ontspande in heftige ritmes, terwijl de heldere, warme vloeistof maar bleef komen, alsof mijn lichaam een eindeloze bron was die eindelijk was opengebroken.

Ik schreeuwde het uit, een lange, hese kreet die door de kamer galmde, terwijl de laatste, langste golf me overspoelde. Een enorme straal spoot met zo veel kracht uit me dat het bijna pijn deed van genot, spatte tegen mijn hand, tegen mijn trillende dijen en vormde een grote, glinsterende plas onder me. Mijn benen trilden ongecontroleerd, mijn buik schokte, en ik bleef vingeren tot de allerlaatste druppel uit me was geperst.
Toen het eindelijk ebde, lag ik hijgend, druipend, doorweekt op bed.
Mijn dijen, buik en lakens glommen van mijn eigen sap. De vlinders waren stil, voor even, maar diep vanbinnen voelde ik ze alweer zachtjes roeren, hongerig wachtend op de volgende storm die ik niet zou kunnen tegenhouden.