Wat een verrassing

‘Hey, jij hier! Wat leuk!’
Ik kijk op in de richting waar het stemgeluid vandaan komt. Het duurt een seconde of twee voordat ik het zie. Eva. Meteen ga ik wat rechterop in mijn stoel zitten. Eva. Ze werkte voor ons bedrijf, als communicatieadviseur. Knappe Eva, met elke dag een mooie glimlach waarmee ze ons betoverde. Eva, die je altijd het gevoel gaf speciaal voor haar te zijn, maar die ook altijd wat afstand hield tot de mannen op kantoor. Ze ging een tijdje met een de jongens in het magazijn en toen dat uit ging deden we extra ons best bij haar. Totdat ze weg was. Andere baan. Een nieuwe uitdaging zoals ze het zelf zei.

‘Ja, Eva, goh. Jij hier. Hoe lang is dat nu al weer geleden?’
Ik laat m’n ogen even snel langs haar lichaam gaan. Lichtblauwe spijkerbloes en een witte broek. Zonnebril in haar haar geschoven.
‘Weet ik niet,’ antwoordt ze, ‘jaar of tien?’

‘Eh. Kom er bij joh.’ Vlug schuif ik een stoel bij mijn tafeltje op het terras. Eva gaat naast me zitten. Mijn ogen vallen op haar open schoenen, de teennagels roodgelakt, een kettinkje om haar enkel. Goh, wat waren we toch onderste boven van haar. En nu zit ze hier, naast me op een terrasje in een vreemde stad. Ze vertelt dat ze bij een klant langs is geweest en morgen weer terug gaat. ‘Even een beetje van deze mooie stad meepakken. En jij?’
‘Ik heb hier een congres, moest vandaag een presentatie houden.’
‘Nog steeds over de batterijen?’
‘Ja’.
‘Ik denk nog wel eens aan jullie als ik lees over thuisbatterijen,’ zegt ze, ‘jullie waren je tijd vooruit.’
Ik glimlach, niet om het compliment, maar vanwege haar stem, nog altijd een beetje hees. Stiekem gluur ik langs haar bloesje en zie een glimp van haar cremekleurige bh en de ronding van haar borst. Ik denk aan de sportschool waar we als bedrijf een abonnement op hebben en waar Eva altijd naar toeging met ons, aan hoe we steeds naar haar strakke sportkleding keken, haar rondingen erin.

We eten samen en drinken een flesje wijn leeg. De avond is aangenaam en het gezelschap van Eva voelt heel natuurlijk aan. Ze heeft een rustiger levensfase bereikt met een man en twee kinderen, maar ze legt ook uit dat ze het ‘vorige’ leven wel eens mist. Het was wat wilder met uitgaan en daten, en ze vindt haar huidige taak als moeder best zwaar. Reizen voor het werk zoals dit reisje voelt dan ook als een vakantie. Ik begrijp haar helemaal en we tikken onze glazen tegen elkaar aan. Op onze uitjes.

Als de zon onder is en de terrasverlichting aangaat maakt Eva aanstalten om te gaan. Ze vraagt welke kant ik op moet en als blijkt dat onze hotels in dezelfde richting zijn, besluit ik een stukje met haar mee te lopen. We praten niet veel zoals het kan bij mensen die elkaar goed aanvoelen. Er is geen druk om het gesprek op gang te houden. Wanneer een fietser dicht langs ons scheert en Eva schrikt, steekt ze haar arm door de mijne en lopen we dicht tegen elkaar verder. Tot het onvermijdelijke afscheid voor haar hotel.

‘Ok, ik ben er.’
‘Het was leuk je weer eens te zien Eva’. Ik doe geen moeite om iets voor een vervolg af te spreken. Dit was een leuke avond en we hebben elk een eigen leven.
Net wanneer ik wil doorlopen en ‘welterusten’ wil zeggen, zie ik haar lippen bewegen. Haar woorden komen met een lichte vertraging bij me binnen.
‘In mijn hotel zit een leuke bar. Heb je nog zin om iets te drinken?’
Ze glimlacht en draait zich om. Ga ik mee?
Ik voel m’n benen in beweging komen en zie in de weerspiegeling van de ingang hoe ze glimlacht. Natuurlijk ga ik mee.

Ze bestelt drinken voor ons en we raken aan de praat met een ander stel. Hij is chirurg en zij is accountant, ze zijn een paar daagjes vrij. Wat wij van elkaar zijn?
‘Hij is mijn vriend, hoor ik Eva zeggen, ‘oud-collega’s van het werk en van het een kwam het ander.’
Geschrokken hoor ik het aan.
‘Toch schat?’
‘Eh…’ probeer ik mezelf te herpakken, ‘ja, zo ging het. En jullie?’
Het stel vertelt over hun ontmoetingen en Eva knipoogt ondeugend naar me. Ik begin een vreemd, aangenaam gevoel te krijgen terwijl ik naar de verhalen luister en kijk naar Eva. Ze is leuk, knap… ze is voor nu even mijn vriendin … de gedachte eraan maakt me gelukkig, ook al is het alleen maar voor een paar seconden.

Na ongeveer een uur gaat het stel naar boven en lacht Eva naar me, terwijl ze haar arm om m’n nek legt. ‘Sorry daarvoor, maar ik kon het niet laten.’
‘Geeft niet, denk je dat ze ons geloofden?’
‘Waarom niet? We zijn toch een leuk stel?’
‘Meen je dat?’
‘Tuurlijk, vind jij van niet dan?’
‘Denk het wel.’

Ze slaat beide armen om m’n hals en fluistert in m’n oor: ‘ik ben wel heel benieuwd naar hoe m’n vriendje is in bed.’
‘Gek mens ben je.’
‘Nou? Ben jij niet benieuwd dan?’
Ik merk dat ik bloos.
‘Kom’. Eva glijdt van de barkruk en pakt m’n hand vast. Ik kijk om me heen of ik niemand zie. In de gang naar de lift kijk ik naar haar blonde haren op haar schouderbladen, haar taille, haar kont, hoe ze beweegt. Ik loop niet. Ik zweef.

Eva opent de deur van haar kamer en gaat naar binnen. Ze gooit haar jas over een stoel en ik leg de mijne er naast. Terwijl Eva even naar de badkamer is, loop ik naar het raam en kijk ik naar de stad onder me. Ik hou van dit uitzicht. In de weerspiegeling van het raam zie ik Eva de kamer weer inlopen. Even later staat ze achter me en slaat ze haar armen om m’n middel. Haar kin leunt op m’n schouder. Ik voel hoe ze zich tegen m’n rug aanduwt.

‘Mooi he,’ hoor ik haar een beetje hees zeggen.
Ik knik, ‘ja, prachtig.’

Ze trekt haar armen nog wat strakker om me heen. Ik laat haar begaan. In de weerspiegeling van het grote raam zie ik hoe ze me met een arm vastpakt en haar andere arm naar m’n broekriem beweegt. Ik kijk naar beneden en volg hoe ze m’n broek losmaakt. Met een hand help ik haar en maak m’n knop los. Eva trekt met duim en wijsvinger m’n gulp open. Haar hand over m’n slip voelt warm en in mijn opwinding begint m’n pik stevig op te zwellen. Ze knijpt erin en trekt daarna m’n slip wat naar beneden. Recht voor m’n ogen, gespiegeld in het raam zie ik mezelf staan met Eva’s hand als een vuist met er bovenuit stekend een glimmend stuk van m’n pik zichtbaar. Ze speelt ermee, beweegt haar vuist op en neer. Ongemerkt begin ik sneller te ademen. Met haar andere hand maakt ze m’n shirt los en streelt ze m’n buik en borstkas. Ze kust m’n schouderblad.

Eva stapt een beetje opzij en ik zie nu pas dat ze geen kleren meer draagt sinds ze uit de badkamer is. Ze gaat voor me staan en slaat haar armen om m’n hals. Haar lippen drukken op de mijne. Zo vaak heb ik over haar gefantaseerd toen ze nog bij ons werkte en nu zoenen we, voel ik haar lippen, haar tong en hoor ik haar zachte kreunen wanneer ik m’n handen over haar billen laat gaan en haar zachtjes kneed.

De rand van het bed duwt tegen de binnenkant van m’n knieën en ik laat me voorzichtig op m’n rug op het bed zakken. Ik houd Eva beet zodat ze op m’n heupen kan gaan zitten, haar knieën aan beide zijden van mijn heupen. Ze buigt voorover en laat haar haar over m’n kin vallen, terwijl ze m’n lippen weer zoekt. Haar zoenen voelt als een heerlijke eeuwigheid, waar pas een eind aan komt als ze weer rechtop gaat zitten. Ze glimlacht ondeugend, reikt met haar hand naar beneden en tilt haar bekken iets op, net boven m’n vochtige eikeltje. Ik kijk over m’n buik en zie hoe ze iets inzakt, haar lipjes die om m’n topje glijden, haar beweging iets omhoog en weer naar beneden, iets verder, en dan de zachte kreun wanneer ze me helemaal in haar neemt.

Haar bewegingen zijn sloom, maar ze voelen sensationeel, zo zacht, zo alomvattend, zo warm. Ik streel haar dijen, haar buik, ik reik naar haar borsten. Ze voert haar tempo iets op en ik begin mee te bewegen door m’n bekken iets op te duwen. Ik kijk opzij naar het raam en zie de lichtjes van de stad, ik zie de contouren van de naakte Eva, slank en lenig bewegend. Haar ademhaling wordt vlugger, ik kneed haar linkerborst, met m’n linkerhand knijp ik in haar dij.

Wanneer we even later naast elkaar liggen, kus ik haar. Ze kijkt verliefd terug met een brede glimlach.
‘Dank dat je meegekomen bent,’ zegt ze nog heser, ‘ik vond je vroeger heel leuk, maar je was ook onbereikbaar voor me.’
‘Echt?’ vraag ik verbaasd. Juist zij was onbereikbaar voor ons, voor mij. Te knap voor ons.
‘Je was ook pas getrouwd,’ gaat ze verder, ‘dat maakte het ook ingewikkelder. Ik wilde niet als een relatiebreker bekend staan.’
Ik kus haar opnieuw.

‘En hoe gaat het nu verder Eva?’
Ze zucht en kust me zachtjes.

‘Weet ik niet lieffie,’ fluistert ze glimlachend terwijl ze een been tussen de mijne steekt, ‘eerst maar even lekker slapen.’