Lola Mai (2)

De deur valt in het slot met een zachte klik die in de stille kamer harder klinkt dan een klap.
Lola staat al klaar, precies zoals hij het wil: op blote knieën, dijen wijd uit elkaar, handen in haar nek gevouwen, rug kaarsrecht. Geen kleren. Alleen de zwarte leren halsband met de zware D-ring en daaraan een dunne, glanzende ketting die over haar borsten hangt en koud tegen haar tepels tikt bij elke ademhaling.

Ze kijkt niet op.
Dat mag ze pas als hij het zegt.

„Goedemorgen, popje.”

Zijn stem is kalm, bijna vriendelijk. Dat maakt het altijd erger.

„Goedemorgen, Sir,” fluistert ze. Haar stem trilt licht – niet van angst, maar van die zieke, hongerige verwachting die al uren in haar onderbuik zit te draaien.

Hij loopt langzaam om haar heen, schoenen tikken op het parket. Ze voelt zijn blik over haar lichaam gaan alsof het een voorwerp is dat geïnspecteerd wordt: de strak gespannen tepels, de al glinsterende binnenkant van haar dijen, de kleine trilling in haar onderlip.

„Ben je nat?”

„Ja, Sir.”

„Laat zien.”

Ze haalt zonder aarzelen één hand uit haar nek, spreidt zichzelf met twee vingers open en draait haar heupen iets naar voren. Het natte geluid is hoorbaar in de stille kamer. Schaamtebrand komt omhoog, maar die brandt alleen maar lekkerder.

Hij zucht tevreden.
„Arme kleine slet. Al uren aan het lekken voor iets wat je misschien helemaal niet gaat krijgen.”

„Alstublieft…” ontsnapt haar voor ze zichzelf kan stoppen.

Zijn hand schiet uit, grijpt de ketting en rukt haar hoofd met een ruk achterover. Pijn schiet door haar nek, maar haar kut trekt meteen samen.

„Wat zei je?”

„Niets, Sir. Sorry, Sir.”

„Nog één keer praten zonder toestemming en ik plak je mond dicht met ducttape en neuk alleen je keel tot je stikt in je eigen snot en tranen. Begrepen?”

„Ja, Sir.”

Hij laat los. Ze houdt haar hoofd braaf in dezelfde stand achterover, keel bloot, ogen vochtig maar strak vooruit.

Dan pas trekt hij zijn riem uit de lus. Het geluid van leer dat door stof glijdt is genoeg om haar clit te laten kloppen zonder dat iemand haar aanraakt.

„Handen op je rug. Borsten vooruit. Mond open.”

Ze gehoorzaamt razendsnel.

Hij slaat niet meteen. Eerst laat hij de lus van de riem over haar tong glijden, haar laten proeven hoe het leer smaakt. Daarna trekt hij hem strak, gebruikt hem als teugel en trekt haar hoofd naar voren tot haar lippen zijn gulp raken.

„Laat maar zien hoe graag je vandaag kapotgeneukt wil worden, Lola.”

Ze ritst hem open met haar tanden – oefening van de afgelopen maanden – en neemt hem zo diep mogelijk in één beweging. Geen handen. Nooit handen tenzij hij ze vastbindt. Ze zuigt, kokhalst, laat kwijl in dikke strengen over haar kin lopen, maar stopt geen seconde.

Hij kreunt laag.
„Goed popje. Maar je weet dat dit nog maar het voorspel is.”

Hij trekt zich terug, natte lul glanzend, en geeft haar een harde pets op haar wang met zijn handpalm. Niet de riem. Nog niet.

„Op handen en knieën. Kont omhoog. Benen wijd. Nu.”

Lola draait zich razendsnel om, duwt haar borst plat op de grond, steekt haar kont zo hoog mogelijk, trekt haar schouders naar achteren zodat haar rug een obscene brug maakt.

Hij hurkt achter haar, duwt twee vingers zonder waarschuwing naar binnen. Geen voorspel, geen zachtjes. Hard. Tot aan zijn knokkels.

Ze gilt gesmoord in het tapijt.

„Stil.”

Derde vinger erbij. Dan de vierde. Hij pompt kort, ruw, draait zijn pols. Haar heupen schokken ongecontroleerd.

„Je kutje smeekt erom vandaag, hè?”

„Ja… ja Sir… alstublieft…”

Hij trekt zijn hand terug. Even later voelt ze iets veel groters, veel harder tegen haar opening drukken. Geen glijmiddel. Dat heeft ze niet verdiend.

Hij duwt in één lange, genadeloze beweging naar binnen. Tot de ballen. Haar adem stokt, ogen rollen weg, mond open in een stille schreeuw.

Dan begint hij te neuken.
Niet langzaam opbouwen. Direct keihard, diep, meedogenloos. Alsof hij haar wil splijten. Elke stoot ramt haar schaambeen tegen de grond, haar tepels schuren pijnlijk over het tapijt, de ketting rammelt wild.

Hij pakt haar halsband van achteren vast, trekt haar hoofd omhoog als een paard, dwingt haar rug nog verder hol te maken.

„Zeg het.”

„IkbenjeonderdanigenekpopSir—”

„Harder.”

„IK BEN JE ONDERDANIGE NEUKPOP SIR!”

Hij geeft een klap op haar kont die door de hele kamer klinkt. Dan nog een. En nog een. Tot haar billen vuurrood gloeien.

„En wat doen neukpoppen?”

„Ze nemen alles… ze schreeuwen niet… ze komen alleen als ze mogen…”

„Precies.”

Hij trekt zich plotseling terug, draait haar om, duwt haar op haar rug en gooit haar benen wijd over zijn schouders. Deze keer kijkt hij haar aan terwijl hij weer binnendringt. Hard. Diep. Meedogenloos.

„Kijk me aan terwijl ik je kapot maak.”

Haar ogen zijn wazig van tranen, maar ze blijft kijken. Ze wil het zien. Ze wil zien hoe hij geniet terwijl hij haar breekt.

„Mag ik komen, Sir? Alstublieft… ik hou het niet meer…”

„Nee.”

Ze jankt zacht, maar haar kut trekt juist harder samen.

„Nog niet.”

Hij ramt door, sneller, dieper, tot haar hele lichaam schokt en beeft.

„Nú.”

Eén woord.

Haar orgasme slaat in als een mokerslag. Ze schreeuwt zijn naam, haar rug kromt van de grond, spieren verkrampen, ze spuit over zijn buik en dijen terwijl hij gewoon door blijft rammen, haar orgasme verlengt tot het pijn doet, tot ze huilt en smeekt en tegelijkertijd smeekt om méér.

Pas als ze slap en trillend onder hem ligt, bijna knock-out, trekt hij zich terug, pompt zichzelf hard en snel af en spuit dikke strengen over haar gezicht, haar open mond, haar tong.

„Braaf popje,” hijgt hij.

Lola glimlacht zwak, kapot, gelukkig, terwijl zijn zaad over haar wangen loopt.

„Dankjewel, Sir.”

Hij aait een keer over haar haar. Zacht. Bijna teder.

„Rust maar even. Over twintig minuten begin ik aan je kont.”

Ze sluit haar ogen en zucht tevreden.

„Ja, Sir.”

De kleine, onderdanige neukpop was precies waar ze wilde zijn.
Kapot. Gebruikt. Geliefd op de enige manier die zij kon voelen.