Mijn vrouw neukt met andere man

We zijn beide al een eind in de zestig. Ik heb Viviane zo’n 10 jaar geleden leren kennen na mijn scheiding. Zij was op dat moment ook single. Vrij snel hadden wa van elkaars lichaam geproefd. Het was leuk en lekker, maar ik twijfelde toch of ik mijn singlebestaan wou opgeven. Zij was echt op zoek naar een nieuwe relatie.

Na enkele weken van verkering sprak ik mijn twijfels uit. Ze vond het spijtig, maar gaf ook aan dat ze niet zou blijven wachten. Ik begreep haar.

Ondanks we vele kms uit elkaar wonen, liepen we louter toevallig elkaar tegen het lijf. Hoe klein is de kans dat je iemand letterlijk tegen het lijf loopt op een beurs? Zoveel mensen, en daar kom je elkaar weer tegen. Ze had een nieuwe vriend. Ze loog hem voor dat ze me kende van vroeger op haar werk. We hebben een tijdje gepraat tot haar vriend teken deed om verder te lopen. Ze deed teken om haar nog eens te bellen. Ach ja, ik deed het en we spraken opnieuw af. Ze zou tot bij mij thuis komen. Ze had haar vriend wijsgemaakt dat ze met een vriendin naar een huishoudbeurs zou gaan. Zo belde ze bij mij aan.

Er is geen tijd op te plakken, maar binnen de kortste keren waren we aan het neuken. Daarna spraken we nog enkele malen af met hetzelfde als gevolg. Uiteindelijk zijn we samen gebleven en had ze haar vriend aan de deur gezet. Achteraf, en naar wat zij me vertelde, geen slechte beslissing.

Na enkele maanden zijn we gaan samenwonen. Nu zo’n 10 jaar. Ik weet dat ze veel aandacht zocht en vele vriendjes heeft gehad. Het heeft me nooit gestoord of jaloers gemaakt. Ik gaf haar groot gelijk om een en ander uit te proberen. We zijn er steeds open over geweest.

Ik ben een gepensioneerd bezig bijtje. Ik ben vaak een hele dag van huis voor mijn hobby: een boot. Ik merkte wel al eerder op dat ze naar de winkel ging. Maar het viel me op dat ik soms weinig nieuw winkelwaar thuis zag staan. Met een vriendin wat gaan drinken ofzo maar waarom zegt ze me dat dan niet? Enfin, ik dacht er niet verder op na tot… Door een straat reed en onze wagen daar zag staan. Hier is helemaal geen winkel in de buurt. Wat doet ze hier dan? Ik hield haar nauwlettend in het oog. Nee, er kwam totaal geen jaloezie bij te pas. Ook al werd het steeds duidelijker dat ze niet ging winkelen.

Op een avond bracht ik het naar voren. Ze kleurde rood en wist niet wat te zeggen. Voor mij was het duidelijk. Na lang aandringen gaf ze het toe. Met tranen in de ogen, want ze wou me niet kwijt. Ze huilde dat het sterker was dan zichzelf. Ze was een vroeger liefje tegen het lijf gelopen en samen wat gaan drinken. Van wat drinken kwam meer en ze zag hem af en toe. Ze hadden steeds seks. Ze beloofde om het meteen gedaan te maken. Ze werd boos en angstig toen ik zei dat het niet nodig was. Ze mocht hem gerust blijven zien en met hem seks hebben. Nee, ik meende het. Ik had niets te kort aan seks, maar zij blijkbaar wel, dus ik vond het een goede oplossing. “Ga je dan niet van me weg?” was haar bezorgdheid. “Nee, waarom zou ik?” We hebben er nog lang over gepraat, weken zelfs, en ze zag hem al die tijd niet, en het was zo ook, zeker van. Ik bleef haar aanzetten om het toch te doen. Uiteindelijk is ze gezwicht en sprak ze terug met hem af. De eerste keer hebben ze niet geneukt, maar de keren daarop wel.

Nu is het een normale zaak geworden. Ze zegt: “Ik ben even weg.” Het uitspreken durft ze nog niet, maar ik weet dan wat ze gaan doen is. Ik vind het prettig zo. Misschien ben ik gek, maar voel me er goed bij, dus… waarom zou ik het veranderen?